Adhyaya 162
अध्यायः १६२ अवन्तीखण्डे गोपेश्वरतीर्थमाहात्म्यं संक्षेपेण निरूपयति। मार्कण्डेयः सर्पक्षेत्रानन्तरं गोपेश्वरं तीर्थं गन्तव्यं वदति, तथा कर्मानुष्ठानसम्बद्धां क्रमिकां मोक्षमार्गव्यवस्थां प्रकाशयति। एकवारं तीर्थस्नानमात्रेण मनुष्याणां पातकविमोचनं कथ्यते। किन्तु स्नात्वा स्वेच्छया देहत्यागं कृत्वा शिवालयं प्राप्यापि ‘पापसम्बद्धः’ एव भवतीति निन्दया निरूप्यते—तीर्थशक्तेर्दुरुपयोगनिषेधार्थं धर्मसीमा दर्श्यते। स्नानानन्तरं ईश्वरपूजनं कृत्वा सर्वपापविनिर्मुक्तिः रुद्रलोकप्राप्तिश्च फलम्। रुद्रलोके भोगानन्तरं धर्मिष्ठराजत्वेन पुनर्जन्म, तथा लौकिकफलरूपेण गजाश्वरथसमृद्धिः, परिचारकसम्पत्तिः, अन्यनृपैः सत्कारः, दीर्घं सुखमयञ्च जीवनं इति फलश्रुतिः प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेत्सर्पक्षेत्रादनन्तरम् । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः
श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततः सर्पक्षेत्रादनन्तरं गोपेश्वरं गच्छेत्; यत्रैकस्नानेनैव नराः पातकैर्मुच्यन्ते।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । स गच्छेद्यदि युक्तोऽपि पापेन शिवमन्दिरम्
तत्र तीर्थे यः स्नात्वा प्राणसंक्षयं कुरुते, स पापेन युक्तोऽपि शिवमन्दिरं शिवलोकं गच्छति।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । मुच्यते सर्वपापैश्च रुद्रलोकं स गच्छति
तत्र तीर्थे यः स्नात्वा देवमीश्वरं पूजयेत्, स सर्वपापैर्मुच्यते रुद्रलोकं च गच्छति।
Verse 4
क्रीडित्वा च यथाकामं रुद्रलोके महातपाः । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति धार्मिकः
रुद्रलोके यथाकामं क्रीडित्वा महातपाः, इह मानुष्यतां प्राप्य धार्मिकः राजा भवति।
Verse 5
हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं सुखी
हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः। नरेन्द्रैः पूज्यमानोऽसौ सुखी वर्षशतं जीवेत्॥
Verse 162
। अध्याय
अध्यायः (अध्याय-समाप्ति-सूचकः)।