Adhyaya 154

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं कलकलेश्वरम् । विख्यातं सर्वलोकेषु स्वयं देवेन निर्मितम्

श्रीमार्कण्डेय उवाच—नर्मदादक्षिणकूले कलकलेश्वरं नाम तीर्थं, सर्वलोकेषु विख्यातं, स्वयं देवेन निर्मितम्।

Verse 2

अन्धकं समरे हत्वा देवदेवो महेश्वरः । सहितो देवगन्धर्वैः किन्नरैश्च महोरगैः

अन्धकं समरे हत्वा देवदेवो महेश्वरः । देवैर्गन्धर्वकिन्नरैर्महोरगैश्च सहितोऽभवत् ॥

Verse 3

शङ्खतूर्यनिनादैश्च मृदङ्गपणवादिभिः । वीणावेणुरवैश्चान्यैः स्तुतिभिः पुष्कलादिभिः

शङ्खतूर्यनिनादैश्च मृदङ्गपणवादिभिः । वीणावेणुरवैश्चान्यैः स्तुतिभिः पुष्कलैरपि ॥

Verse 4

गायन्ति सामानि यजूंषि चान्ये छन्दांसि चान्ये ऋचमुद्गिरन्ति । स्तोत्रैरनेकैरपरे गृणन्ति महेश्वरं तत्र महानुभावाः

गायन्ति सामानि यजूंषि चान्ये छन्दांसि चान्ये ऋचमुद्गिरन्ति । स्तोत्रैरनेकैरपरे गृणन्ति महेश्वरं तत्र महानुभावाः ॥

Verse 5

प्रमथानां निनादेन कल्कलेन च बन्दिनाम् । यस्मात्प्रतिष्ठितं लिङ्गं तस्माज्जातं तदाख्यया

प्रमथानां निनादेन कल्कलेन च बन्दिनाम् । यस्मात्प्रतिष्ठितं लिङ्गं तस्माज्जातं तदाख्यया ॥

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वीक्षेत्कलकलेश्वरम् । वाजपेयात्परं पुण्यं स लभेन्मानवो भुवि

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वीक्षेत्कलकलेश्वरम् । वाजपेयात्परं पुण्यं स लभेन्मानवो भुवि ॥

Verse 7

तेन पुण्येन पूतात्मा प्राणत्यागाद्दिवं व्रजेत् । आरूढः परमं यानं गीयमानोऽप्सरोगणैः

तेन पुण्येन पूतात्मा प्राणत्यागे दिवं व्रजेत्। आरूढः परमं यानं गीयमानोऽप्सरोगणैः॥

Verse 8

उपभुज्य महाभोगान्कालेन महता ततः । मर्त्यलोके महात्मासौ जायते विमले कुले

उपभुज्य महाभोगान् कालेन महता ततः। मर्त्यलोके महात्मासौ जायते विमले कुले॥

Verse 9

ब्राह्मणः सुभगो लोके वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ब्राह्मणः सुभगो लोके वेदवेदाङ्गपारगः। व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्॥

Verse 154

। अध्याय

अध्यायः। (इति अध्यायशीर्षकम्)