Adhyaya 145
अस्मिन्नध्याये मārkaṇḍeyena देशपालकं प्रति संक्षिप्ता तत्त्वोपदेशरूपा वाणी प्रदीयते। स अनुत्तरं शिवातीर्थं प्रति साधकं नयति, यत्र देवदर्शनमात्रेणैव सर्वकिल्बिषनाशः कथ्यते। ततः क्रोधजयेन इन्द्रियनिग्रहेण च तीर्थस्नानं कृत्वा महादेवस्य पूजनं विधीयते; एतत् अग्निष्टोमयज्ञसमं पुण्यं ददाति इति श्रूयते। पुनश्च भक्त्या सहोपवासेन शिवपूजां कृत्वा साधकस्य मार्गोऽप्रतिहतो भवति, अन्ते च रुद्रलोकप्राप्तिः फलरूपेण प्रतिज्ञायते।
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल शीवतीर्थमनुत्तमम् । दर्शनाद्यस्य देवस्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
मार्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेद्धरापाल शिवतीर्थमनुत्तमम्। दर्शनाद्यस्य देवस्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः।
Verse 2
शिवतीर्थे तु यः स्नात्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । पूजयेत महादेवं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्
शिवतीर्थे यः स्नात्वा क्रोधं जित्वेन्द्रियाणि च निगृह्य महादेवं पूजयति, स निश्चयेनाग्निष्टोमयज्ञस्य फलं प्राप्नोति।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या सोपवासोऽर्चयेच्छिवम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
तस्मिन्तीर्थे यो भक्त्या उपवाससहितः शिवमर्चयति, तस्य गतिरनिवर्तिका भवति; निःसन्देहं स रुद्रलोकं प्राप्नोति।
Verse 145
। अध्याय
अध्यायः समाप्तः।