Adhyaya 143

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज योजनेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धौ पुरा कल्पे नरनारायणावृषी

श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततः, हे महाराज, योजनेश्वरं नामोत्तमं तीर्थं गच्छेत्; यत्र पुरा कल्पे नरनारायणौ ऋषी सिद्धिं प्राप्तवन्तौ।

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा सङ्ग्रामे देवदानवैः । जयं प्राप्तौ महात्मानौ नरनारायणावुभौ

तत्र तीर्थे तपः तप्त्वा, देवदानवैः सह सङ्ग्रामे, महात्मानौ नरनारायणावुभौ जयम् अवापतुः।

Verse 3

पुनस्त्रेतायुगे प्राप्ते तौ देवौ रामलक्ष्मणौ । तत्र तीर्थे पुनः स्नात्वा रावणो दुर्जयो हतः

पुनः त्रेतायुगं प्राप्ते, तौ देवौ रामलक्ष्मणौ अभवताम्; तत्र तीर्थे पुनः स्नात्वा, दुर्जयो रावणो हतः।

Verse 4

पुनः पार्थ कलौ प्राप्ते तौ देवौ बलकेशवौ । वसुदेवकुले जातौ दुष्करं कर्म चक्रतुः

पुनः पार्थ कलौ प्राप्ते तौ देवौ बलकेशवौ । वसुदेवकुले जातौ दुष्करं कर्म चक्रतुः ॥

Verse 5

नरकं कालनेमिं च कंसं चाणूरमुष्टिकौ । शिशुपालं जरासंधं जघ्नतुर्बलकेशवौ

नरकं कालनेमिं च कंसं चाणूरमुष्टिकौ । शिशुपालं जरासंधं जघ्नतुर्बलकेशवौ ॥

Verse 6

ततस्तत्र रिपून्संख्ये भीष्मद्रोणपुरःसरान् । कर्णदुर्योधनादींश्च निहनिष्यति स प्रभुः

ततस्तत्र रिपून्संख्ये भीष्मद्रोणपुरःसरान् । कर्णदुर्योधनादींश्च निहनिष्यति स प्रभुः ॥

Verse 7

धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे तत्र युध्यन्ति ते क्षणम् । भीमार्जुननिमित्तेन शिष्यौ कृत्वा परस्परम्

धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे तत्र युध्यन्ति ते क्षणम् । भीमार्जुननिमित्तेन शिष्यौ कृत्वा परस्परम् ॥

Verse 8

तत्र तीर्थे पुनर्गत्वा तपः कृत्वा सुदुष्करम् । पूजयित्वा द्विजान्भक्त्या यास्येते द्वारकां पुनः

तत्र तीर्थे पुनर्गत्वा तपः कृत्वा सुदुष्करम् । पूजयित्वा द्विजान्भक्त्या यास्येते द्वारकां पुनः ॥

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्बलकेशवौ । तेन देवो जगद्धाता पूजितस्त्रिगुणात्मवान्

तत्र तीर्थे यः स्नात्वा बलकेशवौ पूजयति, तेन त्रिगुणात्मा जगद्धाता देवः सम्यक् पूजितो भवति।

Verse 10

उपवासी नरो भूत्वा यस्तु कुर्यात्प्रजागरम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो गायंस्तस्य शुभां कथाम्

उपवासं कृत्वा यो नरः प्रजागरं कुर्यात्, स तस्य शुभां कथां गायन् सर्वपापेभ्यः प्रमुच्यते।

Verse 11

यावतस्तत्र तीर्थे तु वृक्षान् पश्यन्ति मानवाः । ब्रह्महत्यादिकं पापं तावदेषां प्रणश्यति

तत्र तीर्थे ये यावत् वृक्षान् पश्यन्ति मानवाः, तावत् ब्रह्महत्यादिकं पापं तेषां प्रणश्यति।

Verse 12

प्रातरुत्थाय ये केचित्पश्यन्ति बलकेशवौ । तेनैव सदृशाः सर्वे देवदेवेन चक्रिणा

प्रातरुत्थाय ये बलकेशवौ पश्यन्ति, तेनैव ते सर्वे चक्रिणा देवदेवेन सदृशा भवन्ति।

Verse 13

ते पूज्यास्ते नमस्कार्यास्तेषां जन्म सुजीवितम् । ये नमन्ति जगत्पूज्यं देवं नारायणं हरिम्

ते पूज्याः ते नमस्कार्याः तेषां जन्म सुजीवितम्—ये जगत्पूज्यं देवं नारायणं हरिं नमन्ति।

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यद्दानं स्नानं देवार्चनं नृप । क्रियते तत्फलं सर्वमक्षयायोपकल्पते

तत्र तीर्थे यत् दानं स्नानं देवार्चनं च, हे नृप, क्रियते—तत्सर्वस्य फलम् अक्षयत्वायैवोपकल्पते।

Verse 15

अग्नेरपत्यं प्रथमं सुवर्णं भूर्वैष्णवी सूर्यसुताश्च गावः । लोकास्त्रयस्तेन भवन्ति दत्ता यः काञ्चनं गां च भुवं च दद्यात्

अग्नेः प्रथममपत्यं सुवर्णं, भूर्वैष्णवी, गावः सूर्यसुताः इति कथ्यन्ते। यः काञ्चनं गां च भुवं च दद्यात्, तेन लोकास्त्रयः दत्ताः इव भवन्ति।

Verse 16

एतत्ते कथितं सर्वं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । अतीतं च भविष्यच्च वर्तमानं महाबलम्

एतत् ते सर्वं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमं कथितम्; अतीते भविष्यति वर्तमानें च महाबलं प्रभावं च।

Verse 17

श्रुत्वा वापि पठित्वेदं श्रावयिपत्वाथ धार्मिकान् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

एतद् श्रुत्वा वा पठित्वा वा, ततः धार्मिकान् श्रावयित्वा, सर्वपापेभ्यः मुच्यते; अत्र विचारणा न कार्या।

Verse 143

। अध्याय

अध्यायसमाप्तिः।