Adhyaya 140

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा

मार्कण्डेय उवाच— ततः गच्छेत् महाराज नन्दाह्रदम् अनुत्तमम्। यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा॥

Verse 2

महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे

महाकाये महिषासुरे पुरा देवभयङ्करे। शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे॥

Verse 3

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः। वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर॥

Verse 4

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः। सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयङ्करे॥

Verse 5

कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः

कृत्वा तत् घोरं कदनं नन्दा देवी सुरेश्वरी। यत्र स्नाता विशालाक्षी तेन स नन्दाह्रदः स्मृतः॥

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

तत्र तीर्थे यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत। विप्रेभ्यो दानं ददाति सोऽश्वमेधफलं लभेत्॥

Verse 7

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम्। नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात् पञ्चमं भुवि दुर्लभम्॥

Verse 8

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः। नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्॥

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्

तत्र तीर्थे यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत्। किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्॥

Verse 10

परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्

परमार्थं न विज्ञाय तमोवृताः परिभ्रमन्ति। तैः सह सङ्गमे, हे पार्थ, श्रम एव केवलं नान्यत्॥

Verse 11

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानादि यत्फलम्। तत्फलं समवाप्नोति नन्दाह्रदे स्नात्वा नृप॥

Verse 140

। अध्याय

॥ इति अध्यायः ॥