
मार्कण्डेयः सिद्धेश्वरनाम तीर्थं वर्णयति—सर्वलोकेषु पूजितं परमसिद्धिप्रदं च। अस्योपदेशसारः संक्षेपेण—तीर्थे स्नानं कृत्वा उमामहेश्वरयोः पूजनं विधिवत् कार्यम्। एवं कृतं चेत् वाजपेययज्ञफलसमं पुण्यं लभ्यते इति फलसमता प्रतिपाद्यते। ततः फलश्रुतौ—मृत्योरनन्तरं संचितपुण्येन स्वर्गारोहणं, अप्सरोभिः सह मङ्गलघोषैः सत्कारश्च; दीर्घकालं स्वर्गे भुक्त्वा पुनः समृद्धे महाकुले जन्म, धनधान्यसम्पन्नता, वेदवेदाङ्गविद्या, लोकसम्मानः, रोगशोकवर्जितता, शतशरदायुः च इति शैवभक्त्या कर्मफलपरम्परा निरूप्यते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच—तस्यैवानन्तरं चान्यत् सिद्धेश्वरमनुत्तमम्। तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्॥
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत्फलमुत्तमम्
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमां रुद्रं प्रपूजयेत्। वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत् फलमुत्तमम्॥
Verse 3
तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः
तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात्। अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः॥
Verse 4
सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते
सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम्। धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते॥
Verse 5
पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्
पूज्यमानो नरश्रेष्ठो वेदवेदाङ्गपारगः। व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्छरदां शतम्॥
Verse 135
। अध्याय
अध्यायः॥ (समाप्तिसूचकः)