Adhyaya 134
अस्मिन्नध्याये श्रीमार्कण्डेयेन संक्षेपेण तीर्थमाहात्म्यं कथ्यते। रेवा-नर्मदायाः दक्षिणतटे स्थितं ‘रामेश्वर’नाम परमं तीर्थं निरुपमं पावनं च इति निर्दिश्यते; तत् पापहरं पुण्यप्रदं सर्वदुःखघ्नं च इति प्रशंस्यते। यः कश्चित् तस्मिन् तीर्थे स्नात्वा महेश्वरं महादेवं महात्मानं च पूजयति, स सर्वकिल्बिषेभ्यः प्रमुच्यते इति फलश्रुतिः। एवं देशविशेषः, स्नानपूर्वकपूजाविधिः, तथा मलक्षय-फलम्—एतेषां संयोगेन यात्राधर्मस्य संक्षिप्तो नियमः प्रदर्श्यते।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले रामेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं पापहरं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच—नर्मदादक्षिणे कूले रामेश्वरमनुत्तमम्; तीर्थं पापहरं पुण्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम्।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु ये स्नात्वा पूजयन्ति महेश्वरम् । महादेवं महात्मानं मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः
तत्र तीर्थे तु ये स्नात्वा पूजयन्ति महेश्वरम्; महादेवं महात्मानं मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः।
Verse 134
। अध्याय
अध्यायः। (अध्यायचिह्नम्)