Adhyaya 128

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र भृकुटेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो भृगुः परमकोपनः

मार्कण्डेय उवाच—ततः, हे राजेन्द्र, उत्तमं भृकुटेश्वरं गच्छेत्; यत्र परमकोपनः महाभागः भृगुः सिद्धोऽभवत्।

Verse 2

तेन वर्षशतं साग्रं तपश्चीर्णं पुरानघ । पुत्रार्थं वरयामास पुत्रं पुत्रवतां वरः

हे अनघ, तेन पुरा साग्रं वर्षशतं तपश्चीर्णम्; पुत्रार्थं स पुत्रवतां वरः पुत्रं वरयामास।

Verse 3

वरो दत्तो महाभाग देवेनान्धकघातिना । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

हे महाभाग, वरो देवेनान्धकघातिना दत्तः। तत्र तीर्थे यः स्नात्वा परमेश्वरं पूजयेत्…

Verse 4

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । भृकुटेशं तु यः कश्चिद्घृतेन मधुना सह

स अग्निष्टोमयज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत्। यः कश्चिद् घृतेन मधुना सह भृकुटेशं पूजयेत्…

Verse 5

पुत्रार्थी स्नापयेद्भक्त्या स लभेत्पुत्रमीप्सितम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय काञ्चनम्

पुत्रकामो भक्त्या भृकुटीशस्य स्नापनं कुर्यात्; स इष्टं पुत्रं लभते। यश्च तस्मिन् तीर्थे स्नात्वा विप्राय काञ्चनं ददाति…

Verse 6

गोदानं वा महीं वापि तस्य पुण्यफलं शृणु

गोदानं वा महीदानं वा—तस्य पुण्यफलं शृणु।

Verse 7

ससमुद्रगुहा तेन सशैलवनकानना । दत्ता पृथ्वी न सन्देहस्तेन सर्वा नृपोत्तम

नृपोत्तम, तेन ससमुद्रगुहा सशैलवनकानना पृथ्वी दत्ता; अत्र न संशयः।

Verse 8

तेन दानेन स स्वर्गे क्रीडयित्वा यथासुखम् । मर्त्ये भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः

तेन दानेन स स्वर्गे यथासुखं क्रीडयित्वा, मर्त्ये पुनर्भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः।

Verse 128

। अध्याय

अध्यायः समाप्तः।