
अध्यायेऽस्मिन् तीर्थोपदेशरूपः संवादः संक्षेपेण निरूप्यते। श्रीमार्कण्डेयः महिपालं नृपं प्रति नर्मदेश्वरं नाम परमं पुण्यतीर्थं गन्तुमादेशयति, तस्य महिमानं च प्रकाशयति। अस्य मुख्योऽर्थः मोक्षप्रायश्चित्तात्मकः—यः कश्चित् तस्मिन् तीर्थे स्नानं करोति स सर्वकिल्बिषेभ्यः प्रमुच्यते। अनन्तरं फलनिर्णयविषये विशेषोक्तिः—अग्निप्रवेशेन वा जलेन वा, अथवा ‘अननाशकेन’ मरणेनापि, तस्य ‘अनिवर्तिका गतिः’ भवतीति; एषा शङ्करस्य पूर्वोपदेश इति निर्दिश्यते। एवम् शिवप्रणीताधिकारपरम्परया तीर्थस्य तारकत्वं स्थिरीक्रियते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदेश्वरमुत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
श्रीमार्कण्डेय उवाच— ततः गच्छेत् महीपाल नर्मदेश्वरम् उत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥
Verse 2
अग्निप्रवेशश्च जलेऽथवा मृत्युरनाशके । अनिवर्तिका गतिस्तस्य यथा मे शङ्करोऽब्रवीत्
अग्निप्रवेशश्च जलेऽथवा मृत्युरनाशके । अनिवर्तिका गतिस्तस्य यथा मे शङ्करोऽब्रवीत् ॥
Verse 124
। अध्याय
इति अध्यायः ।