
अस्मिन्नध्याये मārkaṇḍeyo मुनिः राजानं प्रति संक्षेपेण तीर्थमाहात्म्यं कथयति। स श्रोतारं कर्मदीतीर्थं गन्तुं निर्देशयति, यत्र महाबलः गणनाथो विघ्नेशः सन्निहित इति प्रसिद्धम्। तत्र स्नानं कृत्वा, चतुर्थ्यां वा उपवासेन सह, सप्तजन्मसु जातान् विघ्नान् शमयतीति प्रतिपाद्यते। तस्मिन्नेव स्थाने दानं कृतं अक्षयफलप्रदं भवतीति निःसन्देहं धर्मनिश्चयः प्रदर्श्यते; एवं तीर्थयात्रा, चतुर्थीव्रतं, दानं च विघ्नेशानुग्रहेण विघ्ननाशतत्त्वे संयोज्यते।
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कर्मदीतीर्थमुत्तमम् । यत्र तिष्ठति विघ्नेशो गणनाथो महाबलः
मार्कण्डेय उवाच—ततो राजेन्द्र कर्मदीतीर्थमुत्तमं गच्छेत्, यत्र विघ्नेशो गणनाथो महाबलः तिष्ठति।
Verse 2
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां वा ह्युपोषितः । विघ्नं न विद्यते तस्य सप्तजन्मनि भारत
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां वा ह्युपोषितः, तस्य सप्तजन्मनि विघ्नं न विद्यते, भारत।
Verse 3
तत्र तीर्थे हि यत्किंचिद्दीयते नृपसत्तम । तदक्षयफलं सर्वं जायते नात्र संशयः
तत्र तीर्थे हि यत्किञ्चिद्दीयते नृपसत्तम, तत्सर्वमक्षयफलं जायते; नात्र संशयः।
Verse 123
। अध्याय
इति अध्यायसमाप्तिः ।