Adhyaya 117
अस्मिन्नध्याये श्रीमार्कण्डेयः राजेन्द्रं प्रति त्रिलोचनतीर्थस्य माहात्म्यं कथयति। तत् तीर्थं परमं पुण्यं, सर्वलोकनमस्कृतदेवेशस्य सन्निधिस्थानं च इति निर्दिश्यते। तत्र स्नानं कृत्वा भक्त्या शङ्करस्य पूजनं कर्तव्यमिति सरलः विधिः प्रदर्श्यते। एवं कृत्वा यः भक्तः देहं त्यजति स निःसन्देहं रुद्रलोकं प्राप्नोति इति फलश्रुतिः। अपि च कल्पक्षये स पुनरागत्य अवियोगेन तिष्ठति, शतवर्षपर्यन्तं सम्मानितो भवतीति पुराणोक्तकालतत्त्वेन तीर्थस्य प्रभावः प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पुण्यं तीर्थं त्रिलोचनम् । तत्र तिष्ठति देवेशः सर्वलोकनमस्कृतः
श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पुण्यं तीर्थं त्रिलोचनम् । तत्र तिष्ठति देवेशः सर्वलोकनमस्कृतः ॥
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भक्त्यार्चयति शङ्करम् । रुद्रस्य भवनं याति मृतो नास्त्यत्र संशयः
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भक्त्यार्चयति शङ्करम् । रुद्रस्य भवनं याति मृतो नास्त्यत्र संशयः ॥
Verse 3
कल्पक्षये ततः पूर्णे क्रीडित्वा च इहागतः । आवियोगेन तिष्ठेत पूज्यमानः शतं समाः
कल्पक्षये ततः पूर्णे क्रीडित्वा च इहागतः । आवियोगेन तिष्ठेत पूज्यमानः शतं समाः ॥
Verse 117
। अध्याय
इति अध्यायसमाप्तिः ।