
अस्मिन्नध्याये मārkaṇḍeyena राजानं प्रति पाण्डुतीर्थस्य संक्षिप्तं तीर्थमाहात्म्यं कथ्यते। पाण्डुतीर्थं सर्वपावनं निर्दिश्यते; तत्र स्नानमात्रेण नरः सर्वकिल्बिषेभ्यः प्रमुच्यते इति विधीयते। स्नानानन्तरं शुद्धः पुरुषः काञ्चनदानं कुर्यात् इति धर्म्यः नियमः प्रदर्श्यते; तेन भ्रूणहत्यादिसदृशानि महापापानि अपि नश्यन्तीति दृढं फलश्रुतिः। पुनश्च पिण्डोदकप्रदानेन वाजपेययज्ञसमं फलं लभ्यते, पितरः पितामहाश्च हृष्टाः भवन्तीति वर्ण्यते। एवं तीर्थयात्रा–दान–पितृकर्माणि एकस्मिन् मोक्षोपायक्रमे पाण्डुतीर्थे प्रतिष्ठाप्य उपदिश्यन्ते।
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । पाण्डुतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वपापविनाशनम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
मार्कण्डेय उवाच। ततः पाण्डुतीर्थं गच्छेत् सर्वपापविनाशनम्। तत्र स्नात्वा नरो राजन् सर्वकिल्बिषैः प्रमुच्यते।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दापयेत्काञ्चनं शुचिः । भ्रूणहत्यादिपापानि नश्यन्ते नात्र संशयः
तत्र तीर्थे यः शुचिर्भूत्वा स्नात्वा काञ्चनं दापयेत्, तस्य भ्रूणहत्यादिपापानि नश्यन्ति—नात्र संशयः।
Verse 3
पिण्डोदकप्रदानेन वाजपेयफलं लभेत् । पितरः पितामहाश्च नृत्यन्ते च प्रहर्षिताः
पिण्डोदकप्रदानेन वाजपेयस्य फलं लभेत्। पितरः पितामहाश्च प्रहृष्टा नृत्यन्ति।
Verse 116
। अध्याय
इति अध्यायसमाप्तिः ।