
अध्यायेऽस्मिन् मार्कण्डेयः राजानं प्रति संक्षेपेण यात्राविधिं कथयति। अयोनिजाख्यं परमपुण्यं तीर्थं वर्ण्यते—अतिसुन्दरं, महाफलप्रदं, सर्वपापहरं च। तत्र न्यूनतमो विधिः प्रदर्श्यते—अयोनिजतीर्थे स्नानं कृत्वा परमेश्वरस्य पूजनं, ततः पितृदेवयोः श्रद्धापूर्वकं तर्पणादिकं कर्तव्यम्। अन्ते दृढं फलश्रुतिः—यो विधिना तत्र प्राणत्यागं करोति स ‘योनि-द्वारं’ न प्रविशति, पुनर्जन्ममार्गात् विमुक्तिं प्राप्नोतीति; तीर्थसेवा च शील-नियमयुक्ता मोक्षमार्गत्वेन प्रतिपाद्यते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । अयोनिजं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततः गच्छेत् तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम्। अयोनिजं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्॥
Verse 2
अयोनिजे नरः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । पितृदेवार्चनं कृत्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
अयोनिजे नरः स्नात्वा पूजयेत् परमेश्वरम्। पितृदेवार्चनं कृत्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः॥
Verse 3
तत्र तीर्थे तु विधिना प्राणत्यागं करोति यः । स कदाचिन्महाराज योनिद्वारं न पश्यति
तत्र तीर्थे तु विधिना प्राणत्यागं करोति यः। स कदाचित् महाराज योनिद्वारं न पश्यति॥
Verse 114
। अध्याय
इति अध्यायः समाप्तः।