Adhyaya 106

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् । सौभाग्यकरणं दिव्यं नरनारीमनोरमम्

श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम्। सौभाग्यकरणं दिव्यं नरनारीमनोरमम्॥

Verse 2

तत्र या दुर्भगा नारी नरो वा नृपसत्तम । स्नात्वार्चयेदुमारुद्रौ सौभाग्यं तस्य जायते

तत्र, नृपसत्तम, या दुर्भगा नारी नरो वा; स्नात्वा उमामहेश्वरौ समर्चयेत्, तस्य सौभाग्यं निश्चयेन जायते।

Verse 3

तृतीयायामहोरात्रं सोपवासो जितेन्द्रियः । निमन्त्रयेद्द्विजं भक्त्या सपत्नीकं सुरूपिणम्

तृतीयायामेऽहोरात्रं सोपवासो जितेन्द्रियः; भक्त्या सुरूपिणं सपत्नीकं द्विजं निमन्त्रयेत्।

Verse 4

गन्धमाल्यैरलंकृत्य वस्त्रधूपादिवासितम् । भोजयेत्पायसान्नेन कृसरेणाथ भक्तितः

गन्धमाल्यैरलङ्कृत्य वस्त्रधूपादिवासितम्; भक्तितः पायसान्नेन कृसरेण च भोजयेत्।

Verse 5

भोजयित्वा यथान्यायं प्रदक्षिणमुदाहरेत् । प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः

भोजयित्वा यथान्यायं प्रदक्षिणं समाचरेत्; ‘प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीकः वृषध्वजः’ इति जपेत्।

Verse 6

यथा ते देवदेवेश न वियोगः कदाचन । ममापि करुणां कृत्वा तथास्त्विति विचिन्तयेत्

‘यथा ते देवदेवेश न वियोगः कदाचन; ममापि करुणां कृत्वा तथास्तु’ इति मनसा विचिन्तयेत्।

Verse 7

एवं कृते ततस्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् । तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि यथा देवेन भाषितम्

एवं कृते ततः तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतं, तत्सर्वं ते प्रवक्ष्यामि यथा देवेन भाषितम्।

Verse 8

दौर्भाग्यं दुर्गतिश्चैव दारिद्र्यं शोकबन्धनम् । वन्ध्यत्वं सप्तजन्मानि जायते न युधिष्ठिर

दौर्भाग्यं दुर्गतिश्चैव दारिद्र्यं शोकबन्धनम्। वन्ध्यत्वं सप्तजन्मानि जायते न युधिष्ठिर॥

Verse 9

ज्येष्ठमासे सिते पक्षे तृतीयायां विशेषतः । तत्र गत्वा तु यो भक्त्या पञ्चाग्निं साधयेत्ततः

ज्येष्ठमासे सिते पक्षे तृतीयायां विशेषतः। तत्र गत्वा तु यो भक्त्या पञ्चाग्निं साधयेत्ततः॥

Verse 10

सोऽपि पापैरशेषैस्तु मुच्यते नात्र संशयः । गुग्गुलं दहते यस्तु द्विधा चित्तविवर्जितः

सोऽपि पापैरशेषैस्तु मुच्यते नात्र संशयः। गुग्गुलं दहते यस्तु द्विधा चित्तविवर्जितः॥

Verse 11

शरीरं भेदयेद्यस्तु गौर्याश्चैव समीपतः । तस्मिन्कर्मप्रविष्टस्य उत्क्रान्तिर्जायते यदि

शरीरं भेदयेद्यस्तु गौर्याश्चैव समीपतः। तस्मिन्कर्मप्रविष्टस्य उत्क्रान्तिर्जायते यदि॥

Verse 12

देहपाते व्रजेत्स्वर्गमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत् । सितरक्तैस्तथा पीतैर्वस्त्रैश्च विविधैः शुभैः

देहपाते स स्वर्गं व्रजतीत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्। श्वेतै रक्तैस्तथा पीतैर्वस्त्रैर्विविधैः शुभैः॥

Verse 13

ब्राह्मणीं ब्राह्मणं चैव पूजयित्वा यथाविधि । पुष्पैर्नानाविधैश्चैव गन्धधूपैः सुशोभनैः

ब्राह्मणीं ब्राह्मणं चैव पूजयित्वा यथाविधि। पुष्पैर्नानाविधैश्चैव गन्धधूपैः सुशोभनैः॥

Verse 14

कण्ठसूत्रकसिन्दूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत् । कल्पयेत स्त्रियं गौरीं ब्राह्मणं शिवरूपिणम्

कण्ठसूत्रकसिन्दूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत्। कल्पयेत स्त्रियं गौरीं ब्राह्मणं शिवरूपिणम्॥

Verse 15

तेषां तद्रूपकं कृत्वा दानमुत्सृज्यते ततः । कङ्कणं कर्णवेष्टं च कण्ठिकां मुद्रिकां तथा

तेषां तद्रूपकं कृत्वा दानमुत्सृज्यते ततः। कङ्कणं कर्णवेष्टं च कण्ठिकां मुद्रिकां तथा॥

Verse 16

सप्तधान्यं तथा चैव भोजनं नृपसत्तम । अन्यान्यपि च दानानि तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः

सप्तधान्यं तथा चैव भोजनं नृपसत्तम। अन्यान्यपि च दानानि तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः॥

Verse 17

सर्वदानैश्च यत्पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः । सहस्रगुणितं सर्वं नात्र कार्या विचारणा

सर्वदानैः समं यत्पुण्यं लभ्यते, तत् अत्र निःसंशयम्। सर्वं सहस्रगुणितं भवति; अत्र विचारणा न कार्या।

Verse 18

शङ्करेण समं तस्माद्भोगं भुङ्क्ते ह्यनुत्तमम् । सौभाग्यं तस्य विपुलं जायते नात्र संशयः

तस्मात् स शङ्करेण समं ह्यनुत्तमं भोगं भुङ्क्ते। तस्य विपुलं सौभाग्यं जायते, नात्र संशयः।

Verse 19

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । राजेन्द्र कामदं तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम्

राजेन्द्र! नर्मदायां व्यवस्थिते कामदे तीर्थे अपुत्रोऽपि पुत्रं लभते, अधनोऽपि धनमाप्नोति।

Verse 106

। अध्याय

अध्यायः (इति अध्यायसमाप्तिसूचकः)।