
अध्यायः १०१। मार्कण्डेयः राजानं प्रति कथयति—नर्मदायाः उत्तरतीरे यज्ञवाटस्य मध्यतः परमपुण्यं तीर्थं विद्यते, यत् ‘संकर्षण’ इति नाम्ना प्रसिद्धं पापनाशनं च। तस्य माहात्म्यं बलभद्रस्य पूर्वं तत्र तपश्चीर्णत्वात्, तथा च तत्र शम्भोः उमया सह, केशवस्य, देवगणानां (गीर्वाणानां) च नित्यसन्निधानेन प्रवर्तते। प्राणिनामुपकारतः बलभद्रः परया भक्त्या तत्र शङ्करं प्रतिष्ठाप्य तीर्थं यज्ञकर्मणां केन्द्रत्वेन व्यवस्थितवान्। ततो विधिः—जितक्रोधो जितेन्द्रियश्च भक्तः तत्र स्नात्वा शुक्लपक्षस्य एकादश्यां मधुना शिवं स्नापयित्वा पूजयेत्। तत्र श्राद्धदानमपि पितृणां कर्तुं विधीयते; तेन बलभद्रवचनानुसारं परमं स्थानं प्राप्यते।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । उत्तरे नर्मदाकूले यज्ञवाटस्य मध्यतः
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः गच्छेत् तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । उत्तरे नर्मदाकूले यज्ञवाटस्य मध्यतः ॥
Verse 2
संकर्षणमिति ख्यातं पृथिव्यां पापनाशनम् । तपश्चीर्णं पुरा राजन्बलभद्रेण तत्र वै
संकर्षणमिति ख्यातं पृथिव्यां पापनाशनम् । तपश्चीर्णं पुरा राजन् बलभद्रेण तत्र वै ॥
Verse 3
गीर्वाणा अपि तत्रैव संनिधौ नृपनन्दन । उमया सहितः शम्भुः स्थितस्तत्रैव केशवः
गीर्वाणा अपि तत्रैव संनिधौ नृपनन्दन । उमया सहितः शम्भुः स्थितस्तत्रैव केशवः ॥
Verse 4
बलभद्रेण राजेन्द्र प्राणिनामुपकारतः । स्थापितः परया भक्त्या शङ्करः पापनाशनः
बलभद्रेण राजेन्द्र प्राणिनामुपकारतः । स्थापितः परया भक्त्या शङ्करः पापनाशनः ॥
Verse 5
यस्तत्र स्नाति वै भक्त्या जितक्रोधो जितेन्द्रियः । एकादश्यां सिते पक्षे मधुना स्नापयेच्छिवम्
यः तत्र भक्त्या स्नाति जितक्रोधो जितेन्द्रियः। स शुक्लपक्षस्यैकादश्यां मधुना शिवं स्नापयेत्॥
Verse 6
श्राद्धं तत्रैव यो भक्त्या पित्ःणामथ दापयेत् । स याति परमं स्थानं बलभद्रवचो यथा
यः तत्रैव भक्त्या पितṝणां श्राद्धं दापयेत्। स बलभद्रवचनानुसारं परमं स्थानं याति॥
Verse 101
। अध्याय
अध्यायः—इति अध्यायचिह्नम्।