म॒रुत्वाँ॑२ इन्द्र वृष॒भो रणा॑य॒ पिबा॒ सोम॑मनुष्व॒धं मदा॑य । आ सि॑ञ्चस्व ज॒ठरे॒ मध्व॑ ऊ॒र्मिं त्वᳪ राजा॑ऽसि॒ प्रति॑पत्सु॒ताना॑म् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते
marútvāṃ̐ indra vṛṣabhó raṇā́ya pibā́ sómam anusvadháṃ madā́ya | ā́ siñcasva jaṭháre mádhva ū́rmiṃ tváṃ rājā́ ’si práti-patsu tā́nām | upayā́ma-gṛhīto ’sī́ndrāya tvā marútvata eṣá te yóniḥ índrāya tvā marútvate
हे मरुत्वान् इन्द्र, रणाय वृषभ, अनुष्वधं मदाय सोमं पिब। मध्व ऊर्मिं जठरे आ सिञ्चस्व; त्वं प्रतिपत्सु तानाम् राजा असि। ‘उपयामगृहीतोऽसि इन्द्राय त्वा मरुत्वते; एष ते योनिः—इन्द्राय त्वा मरुत्वते।’
म॒रुत्वान् । इ॒न्द्र॒ । वृष॒भः । रणा॑य । पि॒ब॒ । सोम॑म् । अनु॒-स्व॒धम् । मदा॑य । आ । सि॒ञ्च॒स्व॒ । ज॒ठरे॑ । मध्वः॑ । ऊ॒र्मिम् । त्वम् । राजा॑ । अ॒सि॒ । प्रति॑-पत्सु । ताना॑म् । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । इन्द्रा॑य । त्वा॒ । म॒रुत्व॑त । ए॒षः । ते॒ । योनि॑ः । इन्द्रा॑y । त्वा॒ । म॒रुत्व॑ते