
अध्यायेऽस्मिन् कृष्णः पृच्छति—कथं परमतेजस्विनः शर्वस्य (शिवस्य) मूर्तिभिः जगत् व्याप्तं, तथा स्त्री–पुंभाव-लक्षणं विश्वं दिव्यदम्पत्योः कथं अधिष्ठितम्। उपमन्युः प्रत्युवाच—शिवशिवयोः श्रीमद्विभूतिं याथात्म्यं च संक्षेपेणैव वक्ष्यामि, विस्तरवर्णनस्य अशक्यत्वात्। शक्तिं महादेवीं, शिवं शक्तिमन्तं निर्दिश्य, चराचरं जगत् तयोर्विभूतेः लेशमात्रमिति प्रतिपादयति। ततः तत्त्वभेदाः—चित्-अचित्, शुद्ध-अशुद्ध, पर-अपर—विविच्य, अपराशुद्ध-संयोगे चेतनस्य अचेतनेन सह संबन्धात् संसारः प्रवर्तते इति दर्शयति; तथापि परापरयोः स्वाभाविकं स्वाम्यं शिवशिवयोरेव। जगत् तयोः अधीनं, न तौ जगदधीनौ—इति विश्वाधिपत्यं प्रतिपाद्य, चन्द्रचन्द्रिकावत् अविभागेन शिवशक्त्यैक्यं स्थापयति; शक्तिविना शिवः लोके प्रकाशरूपेण न व्यक्त इति च।
Verse 1
कृष्ण उवाच । भगवन्परमेशस्य शर्वस्यामिततेजसः । मूर्तिभिर्विश्वमेवेदं यथा व्याप्तं तथा श्रुतम्
कृष्ण उवाच— भगवन्! परमेशस्य शर्वस्यामिततेजसः नानामूर्तिभिः यथोक्तं विश्वमिदं सर्वतः व्याप्तमिति मया श्रुतम्।
Verse 2
अथैतज्ज्ञातुमिच्छामि याथात्म्यं पमेशयोः । स्त्रीपुंभावात्मकं चेदं ताभ्यां कथमधिष्ठितम्
अथ परमेशयोः परदेव्याश्च याथात्म्यं ज्ञातुमिच्छामि। यदि स्त्रीपुंभावात्मकं विश्वमिदं ताभ्यां कथमधिष्ठितं धार्यते च?
Verse 3
उपमन्युरुवाच । श्रीमद्विभूतिं शिवयोर्याथात्म्यं च समासतः । वक्ष्ये तद्विस्तराद्वक्तुं भवेनापि न शक्यते
उपमन्युरुवाच— शिवयोः श्रीमद्विभूतिं याथात्म्यं च समासतः वक्ष्ये; तद्विस्तरेण वक्तुं भवेनापि न शक्यते।
Verse 4
शक्तिः साक्षान्महादेवी महादेवश्च शक्तिमान् । तयोर्विभूतिलेशो वै सर्वमेतच्चराचरम्
शक्तिः साक्षान्महादेवी, महादेवश्च शक्तिमान्। तयोर्विभूतिलेशो वै सर्वमेतच्चराचरम्॥
Verse 5
वस्तु किंचिदचिद्रूपं किंचिद्वस्तु चिदात्मकम् । द्वयं शुद्धमशुद्धं च परं चापरमेव च
वस्तु किंचिदचिद्रूपं किंचिद्वस्तु चिदात्मकम्। द्वयं शुद्धमशुद्धं च परं चापरमेव च॥
Verse 6
यत्संसरति चिच्चक्रमचिच्चक्रसमन्वितम् । तदेवाशुद्धमपरमितरं तु परं शुभम्
यत्संसारति चिच्चक्रमचिच्चक्रसमन्वितम्, तदेवाशुद्धमपरम्। इतरं तु परं शुभं परात्परम्।
Verse 7
अपरं च परं चैव द्वयं चिदचिदात्मकम् । शिवस्य च शिवायाश्च स्वाम्यं चैतत्स्वभावतः
अपरं च परं चैव द्वयं चिदचिदात्मकम्। शिवस्य च शिवायाश्च स्वाम्यं चैतत्स्वभावतः।
Verse 8
शिवयोर्वै वशे विश्वं न विश्वस्य वशे शिवौ । ईशितव्यमिदं यस्मात्तस्माद्विश्वेश्वरौ शिवौ
शिवयोर्वै वशे विश्वं, न विश्वस्य वशे शिवौ। ईशितव्यमिदं यस्मात्, तस्माद्विश्वेश्वरौ शिवौ।
Verse 9
यथा शिवस्तथा देवी यथा देवी तथा शिवः । नानयोरंतरं विद्याच्चंद्रचन्द्रिकयोरिव
यथा शिवस्तथा देवी, यथा देवी तथा शिवः। नानयोरन्तरं विद्याच्चन्द्रचन्द्रिकयोरिव।
Verse 10
चंद्रो न खलु भात्येष यथा चंद्रिकया विना । न भाति विद्यमानो ऽपि तथा शक्त्या विना शिवः
चंद्रो न खलु भात्येष यथा चंद्रिकया विना । न भाति विद्यमानो ऽपि तथा शक्त्या विना शिवः ॥
Verse 11
प्रभया हि विनायद्वद्भानुरेष न विद्यते । प्रभा च भानुना तेन सुतरां तदुपाश्रया
प्रभया विना भानुरेष न कदाचन विद्यते । प्रभा च भानुना तेन सुतरां तदुपाश्रया ॥ एवं शक्तिः शक्तिमांश्च परस्परमविभाज्यौ; शक्तिस्तु स्वामिनि नित्यं आश्रिता ॥
Verse 12
एवं परस्परापेक्षा शक्तिशक्तिमतोः स्थिता । न शिवेन विना शक्तिर्न शक्त्या च विना शिवः
एवं परस्परापेक्षा शक्तिशक्तिमतोः स्थिता । न शिवेन विना शक्तिर्न शक्त्या च विना शिवः ॥
Verse 13
शक्तौयया शिवो नित्यं भक्तौ मुक्तौ च देहिनाम् । आद्या सैका परा शक्तिश्चिन्मयी शिवसंश्रया
स्वशक्त्या शिवो नित्यं भक्तौ मुक्तौ च देहिनाम् । आद्या सैका परा शक्तिश्चिन्मयी शिवसंश्रया ॥
Verse 14
यामाहुरखिलेशस्य तैस्तैरनुगुणैर्गुणैः । समानधर्मिणीमेव शिवस्य परमात्मनः
यामाहुरखिलेशस्य तैस्तैरनुगुणैर्गुणैः । समानधर्मिणीमेव शिवस्य परमात्मनः ॥
Verse 15
सैका परा च चिद्रूपा शक्तिः प्रसवधर्मिणी । विभज्य बहुधा विश्वं विदधाति शिवेच्छया
सा एका परा च चिद्रूपा शक्तिः प्रसवधर्मिणी। स्वात्मानं बहुधा विभज्य शिवेच्छयानुसारं विश्वं विदधाति॥
Verse 16
सा मूलप्रकृतिर्माया त्रिगुणा च त्रिधा स्मृता । शिवया च विपर्यस्तं यया ततमिदं जगत्
सा मूलप्रकृतिरित्युक्ता माया त्रिगुणात्मिका। त्रिधा च स्मृता; शिवसम्बन्धे विपर्यस्तया यया ततमिदं जगत्॥
Verse 17
एकधा च द्विधा चैव तथा शतसहस्रधा । शक्तयः खलु भिद्यंते बहुधा व्यवहारतः
एकधा द्विधा तथा चैव शतसहस्रधापि च। शक्तयः खलु भिद्यन्ते बहुधा व्यवहारतः॥
Verse 18
शिवेच्छया पराशक्तिः शिवतत्त्वैकतां गता । ततः परिस्फुरत्यादौ सर्गे तैलं तिलादिव
शिवेच्छया पराशक्तिः शिवतत्त्वैकतां गता। ततः सर्गादौ परिस्फुरति तैलं तिलादिव॥
Verse 19
ततः क्रियाख्यया शक्त्या शक्तौ शक्तिमदुत्थया । तस्यां विक्षोभ्यमाणायामादौ नादः समुद्बभौ
ततः क्रियाख्यया शक्त्या शक्तिमदुत्थया शक्तौ प्रवृत्तया। तस्यां प्रथमं विक्षोभ्यमाणायां आदौ नादः समुद्बभौ॥
Verse 20
नादाद्विनिःसृतो बिंदुर्बिंदोदेवस्सदाशिवः । तस्मान्महेश्वरो जातः शुद्धविद्या महेश्वरात्
नादाद्विनिःसृतो बिन्दुः, बिन्दुरेव सदाशिवः देवः। तस्मान्महेश्वरो जातः, महेश्वरात् शुद्धविद्या प्रादुरभवत्॥
Verse 21
सा वाचामीश्वरी शक्तिर्वागीशाख्या हि शूलिनः । या सा वर्णस्वरूपेण मातृकेपि विजृम्भते
सा वाचामीश्वरी शक्तिर्वागीशाख्या हि शूलिनः । या सा वर्णस्वरूपेण मातृकेष्वपि विजृम्भते ॥
Verse 22
अथानंतसमावेशान्माया कालमवासृजत् । नियतिञ्च कलां विद्यां कलातोरागपूरुषौ
अथानन्तसमावेशान्माया कालमवासृजत् । नियतिं च कलां विद्यां कलातो रागपूरुषौ ॥
Verse 23
मायातः पुनरेवाभूदव्यक्तं त्रिगुणात्मकम् । त्रिगुणाच्च ततो व्यक्ताद्विभक्ताः स्युस्त्रयो गुणाः
मायातः पुनरेवाभूदव्यक्तं त्रिगुणात्मकम् । त्रिगुणाच्च ततो व्यक्ताद्विभक्ताः स्युस्त्रयो गुणाः ॥
Verse 24
सत्त्वं रजस्तमश्चेति यैर्व्याप्तमखिलं जगत् । गुणेभ्यः क्षोभ्यमाणेभ्यो गुणेशाख्यास्त्रिमूर्तयः
सत्त्वं रजस्तमश्चेति यैर्व्याप्तमखिलं जगत् । गुणेभ्यः क्षोभ्यमाणेभ्यो गुणेशाख्यास्त्रिमूर्तयः ॥
Verse 25
अधिष्ठितान्यनन्ताद्यैर्विद्येशैश्चक्रवर्तिभिः । शरीरांतरभेदेन शक्तेर्भेदाः प्रकीर्तिताः
अनन्ताद्यैर्विद्येशैश्चक्रवर्तिभिरधिष्ठिताः। शरीरान्तरभेदेन शक्तेर्भेदाः प्रकीर्तिताः॥
Verse 26
नानारूपास्तु विज्ञेयाः स्थूलसूक्ष्मविभेदतः । रुद्रस्य रौद्री सा शक्तिर्विष्णौर्वै वैष्णवी मता
नानारूपास्तु विज्ञेयाः स्थूलसूक्ष्मविभेदतः। रुद्रे रौद्रीति सा शक्तिर्विष्णौ वै वैष्णवी मता॥
Verse 27
ब्रह्माणी ब्रह्मणः प्रोक्ता चेन्द्रस्यैंद्रीति कथ्यते । किमत्र बहुनोक्तेन यद्विश्वमिति कीर्तितम्
ब्रह्माणी ब्रह्मणः प्रोक्ता चेन्द्रस्यैन्द्रीति कथ्यते। किमत्र बहुनोक्तेन यद्विश्वमिति कीर्तितम्॥
Verse 28
शक्यात्मनैव तद्व्याप्तं यथा देहे ऽंतरात्मना । तस्माच्छक्तिमयं सर्वं जगत्स्थावरजंगमम्
शक्त्यात्मनैव तद्व्याप्तं यथा देहेऽन्तरात्मना। तस्माच्छक्तिमयं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्॥
Verse 29
कला या परमा शक्तिः कथिता परमात्मनः । एवमेषा परा शक्तिरीश्वरेच्छानुयायिनी
कला या परमा शक्तिः परमात्मनः परिकीर्तिता। एवं सा परा शक्तिरीश्वरस्येच्छामनुगच्छति॥
Verse 30
स्थिरं चरं च यद्विश्वं सृजतीति विनिश्चयः । ज्ञानक्रिया चिकीर्षाभिस्तिसृभिस्स्वात्मशक्तिभिः
स्थिरं चरं च यद्विश्वं सृजतीति विनिश्चयः। ज्ञानक्रिया चिकीर्षाभिस्तिसृभिस्स्वात्मशक्तिभिः॥
Verse 31
शक्तिमानीश्वरः शश्वद्विश्वं व्याप्याधितिष्ठति । इदमित्थमिदं नेत्थं भवेदित्येवमात्मिका
शक्तिमानीश्वरः शश्वद्विश्वं व्याप्याधितिष्ठति। इदमित्थमिदं नेत्थं भवेदित्येवमात्मिका॥
Verse 32
इच्छाशक्तिर्महेशस्य नित्या कार्यनियामिका । ज्ञानशक्तिस्तु तत्कार्यं करणं कारणं तथा
इच्छाशक्तिर्महेशस्य नित्या कार्यनियामिका। ज्ञानशक्तिस्तु तत्कार्यं करणं कारणं तथा॥
Verse 33
प्रयोजनं च तत्त्वेन बुद्धिरूपाध्यवस्यति । यथेप्सितं क्रियाशक्तिर्यथाध्यवसितं जगत्
तत्त्वतः बुद्धिः निश्चयरूपा प्रयोजनं निर्धारयति। यथेप्सितं क्रियाशक्तिः प्रवर्तते, यथाध्यवसितं च जगदाभासते॥
Verse 34
कल्पयत्यखिलं कार्यं क्षणात्संकल्परूपिणी । यथा शक्तित्रयोत्थानं शक्तिप्रसवधर्मिणी
संकल्परूपिणी सा क्षणादखिलं कार्यं कल्पयति। यथा शक्तिप्रसवधर्मिणी शक्तित्रयस्योत्थानं जनयति॥
Verse 35
शक्त्या परमया नुन्ना प्रसूते सकलं जगत् । एवं शक्तिसमायोगाच्छक्तिमानुच्यते शिवः
शक्त्या परमया नुन्ना प्रसूते सकलं जगत् । एवं शक्तिसमायोगाच्छक्तिमानुच्यते शिवः ॥
Verse 36
शक्तिशक्तिमदुत्थं तु शाक्तं शैवमिदं जगत् । यथा न जायते पुत्रः पितरं मातरं विना
शक्तिशक्तिमदुत्थं तु शाक्तं शैवमिदं जगत् । यथा न जायते पुत्रः पितरं मातरं विना ॥
Verse 37
तथा भवं भवानीं च विना नैतच्चराचरम् । स्त्रीपुंसप्रभवं विश्वं स्त्रीपुंसात्मकमेव च
तथा भवं भवानीं च विना नैतच्चराचरं जगत् । स्त्रीपुंसप्रभवं विश्वं स्त्रीपुंसात्मकमेव च ॥
Verse 38
स्त्रीपुंसयोर्विभूतिश्च स्त्रीपुंसाभ्यामधिष्ठितम् । परमात्मा शिवः प्रोक्तश्शिवा सा च प्रकीर्तिता
स्त्रीपुंसयोर्विभूतिश्च स्त्रीपुंसाभ्यामधिष्ठितम् । परमात्मा शिवः प्रोक्तः शिवा सा च प्रकीर्तिता ॥
Verse 39
शिवस्सदाशिवः प्रोक्तः शिवा सा च मनोन्मनी । शिवो महेश्वरो ज्ञेयः शिवा मायेति कथ्यते
शिवस्सदाशिवः प्रोक्तः शिवा सा च मनोन्मनी । शिवो महेश्वरो ज्ञेयः शिवा मायेति कथ्यते ॥
Verse 40
पुरुषः परमेशानः प्रकृतिः परमेश्वरी । रुद्रो महेश्वरस्साक्षाद्रुद्राणी रुद्रवल्लभा
पुरुषः परमेशानः, प्रकृतिः परमेश्वरी। रुद्रो महेश्वरः साक्षात्, रुद्राणी रुद्रवल्लभा॥
Verse 41
विष्णुर्विश्वेश्वरो देवो लक्ष्मीर्विश्वेश्वरप्रिया । ब्रह्मा शिवो यदा स्रष्टा ब्रह्माणी ब्रह्मणः प्रिया
विष्णुर्विश्वेश्वरो देवो लक्ष्मीर्विश्वेश्वरप्रिया। ब्रह्मा शिवो यदा स्रष्टा ब्रह्माणी ब्रह्मणः प्रिया॥
Verse 42
भास्करो भगवाञ्छंभुः प्रभा भगवती शिवा । महेंद्रो मन्मथारातिः शची शैलेन्द्रकन्यका
भास्करो भगवाञ्छंभुः प्रभा भगवती शिवा। महेन्द्रो मन्मथारातिः शची शैलेन्द्रकन्यका॥
Verse 43
जातवेदा महादेवः स्वाहा शर्वार्धदेहिनी । यमस्त्रियंबको देवस्तत्प्रिया गिरिकन्यका
जातवेदा महादेवः; स्वाहा शर्वार्धदेहिनी। यमः त्र्यम्बको देवः; तत्प्रिया गिरिकन्यका॥
Verse 44
निरृतिर्भगवानीशो नैरृती नगनंदनी । वरुणो भगवान्रुद्रो वारुणी भूधरात्मजा
निरृतिर्भगवानीशो नैरृती नगनन्दिनी। वरुणो भगवान्रुद्रो वारुणी भूधरात्मजा॥
Verse 45
बालेंदुशेखरो वायुः शिवा शिवमनोहरा । यक्षो यज्ञशिरोहर्ता ऋद्धिर्हिमगिरीन्द्रजा
बालेंदुशेखरो वायुः शिवा शिवमनोहरा। यक्षो यज्ञशिरोहर्ता ऋद्धिर्हिमगिरीन्द्रजा॥
Verse 46
चंद्रार्धशेखरश्चंद्रो रोहिणी रुद्रवल्लभा । ईशानः परमेशानस्तदार्या परमेश्वरी
चन्द्रार्धशेखरश्चन्द्रो रोहिणी रुद्रवल्लभा। ईशानः परमेशानस्तदार्या परमेश्वरी॥
Verse 47
अनंतवलयो ऽनंतो ह्यनंतानंतवल्लभा । कालाग्निरुद्रः कालारिः काली कालांतकप्रिया
अनन्तवलयोऽनन्तो ह्यनन्तानन्तवल्लभा। कालाग्निरुद्रः कालारिः काली कालान्तकप्रिया॥
Verse 48
पुरुषाख्यो मनुश्शंभुः शतरूपा शिवप्रिया । दक्षस्साक्षान्महादेवः प्रसूतिः परमेश्वरी
पुरुषाख्यो मनुः साक्षाच्छम्भुरेव महेश्वरः । शतरूपा शिवप्रिया; दक्षः साक्षान्महादेवः, प्रसूतिः परमेश्वरी ॥
Verse 49
रुचिर्भवो भवानी च बुधैराकूतिरुच्यते । भृगुर्भगाक्षिहा देवः ख्यातिस्त्रिनयनप्रिया
रुचिर्भवः स विज्ञेयः, भवानी चाकूतिरुच्यते । भृगुर्भगाक्षिहा देवः, ख्यातिस्त्रिनयनप्रिया ॥
Verse 50
मरीचिभगवान्रुद्रः संभूतिश्शर्ववल्लभा । गंगाधरो ऽंगिरा ज्ञेयः स्मृतिः साक्षादुमा स्मृता
मरीचिर्भगवान् रुद्र इति ज्ञेयः, संभूतिश्च शर्ववल्लभा। गंगाधरोऽङ्गिरा ज्ञेयः, स्मृतिः साक्षादुमा स्मृता॥
Verse 51
पुलस्त्यः शशभृन्मौलिः प्रीतिः कांता पिनाकिनः । पुलहस्त्रिपुरध्वंसी तत्प्रिया तु शिवप्रिया
पुलस्त्यः शशभृन्मौलिरिति ज्ञेयः, प्रीतिः पिनाकिनः कान्ता। पुलहस्त्रिपुरध्वंसी, तत्प्रिया तु शिवप्रिया॥
Verse 52
क्रतुध्वंसी क्रतुः प्रोक्तः संनतिर्दयिता विभोः । त्रिनेत्रो ऽत्रिरुमा साक्षादनसूया स्मृता बुधैः
क्रतुः क्रतुध्वंसीति प्रोक्तः, संनतिर्दयिता विभोः। त्रिनेत्रोऽत्रिरिति ज्ञेयः, अनसूया साक्षादुमा स्मृता बुधैः॥
Verse 53
कश्यपः कालहा देवो देवमाता महेश्वरी । वसिष्ठो मन्मथारातिर्देवी साक्षादरुंधती
कश्यपः कालहा देवो देवमाता महेश्वरी । वसिष्ठो मन्मथारातिः साक्षाद्देवी अरुंधती ॥
Verse 54
शंकरः पुरुषास्सर्वे स्त्रियस्सर्वा महेश्वरी । सर्वे स्त्रीपुरुषास्तस्मात्तयोरेव विभूतयः
शंकरः पुरुषाः सर्वे स्त्रियः सर्वा महेश्वरी । सर्वे स्त्रीपुरुषास्तस्मात् तयोरेव विभूतयः ॥
Verse 55
विषयी भगवानीशो विषयः परमेश्वरी । श्राव्यं सर्वमुमारूपं श्रोता शूलवरायुधः
विषयी भगवानीशः, विषयः परमेश्वरी। श्राव्यं सर्वमुमारूपं, श्रोता शूलवरायुधः॥
Verse 56
प्रष्टव्यं वस्तुजातं तु धत्ते शंकरवल्लभा । प्रष्टा स एव विश्वात्मा बालचन्द्रावतंसकः
प्रष्टव्यं वस्तुजातं तु धत्ते शंकरवल्लभा। प्रष्टा स एव विश्वात्मा बालचन्द्रावतंसकः॥
Verse 57
द्रष्टव्यं वस्तुरूपं तु बिभर्ति वक्तवल्लभा । द्रष्टा विश्वेश्वरो देवः शशिखंडशिखामणिः
द्रष्टव्यस्य वस्तुरूपं तु वक्तृवल्लभा शक्तिर्बिभर्ति। द्रष्टा तु विश्वेश्वरो देवः शशिखण्डशिखामणिः॥
Verse 58
रसजातं महादेवी देवो रसयिता शिवः । प्रेयजातं च गिरिजा प्रेयांश्चैव गराशनः
रसजातं महादेवि देवो रसयिता शिवः। प्रेयजातं च गिरिजा प्रेयांश्चैव गराशनः॥
Verse 59
मंतव्यवस्तुतां धत्ते सदा देवी महेश्वरी । मंता स एव विश्वात्मा महादेवो महेश्वरः
मन्तव्यवस्तुतां धत्ते सदा देवी महेश्वरी। मन्ताऽस एव विश्वात्मा महादेवो महेश्वरः॥
Verse 60
बोद्धव्यवस्तुरूपं तु बिभर्ति भववल्लभा । देवस्स एव भगवान्बोद्धा मुग्धेन्दुशेखरः
बोद्धव्यवस्तुरूपं तु बिभर्ति भववल्लभा। देवः स एव भगवान् बोद्धा मुग्धेन्दुशेखरः॥
Verse 61
प्राणः पिनाकी सर्वेषां प्राणिनां भगवान्प्रभुः । प्राणस्थितिस्तु सर्वेषामंबिका चांबुरूपिणी
सर्वेषां प्राणिनां प्राणः पिनाकी भगवान् प्रभुः। सर्वेषां प्राणस्थितिश्चाम्बिका चाम्बुरूपिणी॥
Verse 62
बिभर्ति क्षेत्रतां देवी त्रिपुरांतकवल्लभा । क्षेत्रज्ञत्वं तदा धत्ते भगवानंतकांतकः
बिभर्ति क्षेत्रतां देवी त्रिपुरान्तकवल्लभा। क्षेत्रज्ञत्वं तदा धत्ते भगवानन्तकान्तकः॥
Verse 63
अहः शूलायुधो देवः शूलपाणिप्रिया निशा । आकाशः शंकरो देवः पृथिवी शंकरप्रिया
अहः शूलायुधो देवः शूलपाणिप्रिया निशा। आकाशः शंकरो देवः पृथिवी शंकरप्रिया॥
Verse 64
समुद्रो भगवानीशो वेला शैलेन्द्रकन्यका । वृक्षो वृषध्वजो देवो लता विश्वेश्वरप्रिया
समुद्रो भगवानीशो वेला शैलेन्द्रकन्यका। वृक्षो वृषध्वजो देवो लता विश्वेश्वरप्रिया॥
Verse 65
पुंल्लिंगमखिलं धत्ते भगवान्पुरशासनः । स्त्रिलिंगं चाखिलं धत्ते देवी देवमनोरमा
पुंल्लिङ्गमखिलं धत्ते भगवान्पुरशासनः । स्त्रीलिङ्गमखिलं धत्ते देवी देवमनोरमा ॥
Verse 66
शब्दजालमशेषं तु धत्ते सर्वस्य वल्लभा । अर्थस्वरूपमखिलं धत्ते मुग्धेन्दुशेखरः
शब्दजालमशेषं तु धत्ते सर्वस्य वल्लभा । अर्थस्वरूपमखिलं धत्ते मुग्धेन्दुशेखरः ॥
Verse 67
यस्य यस्य पदार्थस्य या या शक्तिरुदाहृता । सा सा विश्वेश्वरी देवी स स सर्वो महेश्वरः
यस्य यस्य पदार्थस्य या या शक्तिरुदाहृता । सा सा विश्वेश्वरी देवी स स सर्वो महेश्वरः ॥
Verse 68
यत्परं यत्पवित्रं च यत्पुण्यं यच्च मंगलम् । तत्तदाह महाभागास्तयोस्तेजोविजृंभितम्
यत्परं यत्पवित्रं च यत्पुण्यं यच्च मंगलम् । तत्तदाह महाभागास्तयोस्तेजोविजृंभितम् ॥
Verse 69
यथा दीपस्य दीप्तस्य शिखा दीपयते गृहम् । तथा तेजस्तयोरेतद्व्याप्य दीपयते जगत्
यथा दीपस्य दीप्तस्य शिखा दीपयते गृहम् । तथा तेजस्तयोरेतद्व्याप्य दीपयते जगत् ॥
Verse 70
तृणादिशिवमूर्त्यंतं विश्वख्यातिशयक्रमः । सन्निकर्षक्रमवशात्तयोरिति परा श्रुतिः
तृणादि-शिवमूर्त्यन्तं विश्वख्यात्यतिशयक्रमः। सन्निकर्षक्रमवशात् तयोः ‘इति’ परा श्रुतिः॥
Verse 71
सर्वाकारात्मकावेतौ सर्वश्रेयोविधायिनौ । पूजनीयौ नमस्कार्यौ चिंतनीयौ च सर्वदा
सर्वाकारात्मकावेतौ सर्वश्रेयोविधायिनौ। पूजनीयौ नमस्कार्यौ चिन्तनीयौ च सर्वदा॥
Verse 72
यथाप्रज्ञमिदं कृष्ण याथात्म्यं परमेशयोः । कथितं हि मया ते ऽद्य न तु तावदियत्तया
यथाप्रज्ञम् इदं कृष्ण याथात्म्यं परमेशयोः। कथितं हि मया तेऽद्य न तु तावदियत्तया॥
Verse 73
तत्कथं शक्यते वक्तुं याथात्म्यं परमेशयोः । महतामपि सर्वेषां मनसो ऽपि बहिर्गतम्
तत् कथं शक्यते वक्तुं याथात्म्यं परमेशयोः। महतामपि सर्वेषां मनसोऽपि बहिर्गतम्॥
Verse 74
अंतर्गतमनन्यानामीश्वरार्पितचेतसाम् । अन्येषां बुद्ध्यनारूढमारूढं च यथैव तत्
येऽन्तर्मुखमनन्याः स्युर् ईश्वरार्पितचेतसः । तेषां बुद्धौ दृढं सत्यं प्रतिष्ठाति; अन्येषां तु यथैव तत्—बुद्ध्यनारूढं वा किञ्चिदारूढमेव वा ॥
Verse 75
येयमुक्ता विभूतिर्वै प्राकृती सा परा मता । अप्राकृतां परामन्यां गुह्यां गुह्यविदो विदुः
येयमुक्ता विभूतिर्वै प्राकृती सा परा मता । अप्राकृतां परामन्यां गुह्यां गुह्यविदो विदुः ॥
Verse 76
यतो वाचो निवर्तंते मनसा चेन्द्रियैस्सह । अप्राकृती परा चैषा विभूतिः पारमेश्वरी
यस्यां परायां तत्त्वस्थितौ वाचो मनश्चेन्द्रियैः सह निवर्तन्ते, सा अप्राकृती परा च—एषा पारमेश्वरी विभूतिः परमा।
Verse 77
सैवेह परमं धाम सैवेह परमा गतिः । सैवेह परमा काष्ठा विभूतिः परमेष्ठिनः
शिव एव परं धाम, शिव एव परमा गतिः; शिव एव परा काष्ठा—परमेष्ठिनः परा विभूतिः।
Verse 78
तां प्राप्तुं प्रयतंते ऽत्र जितश्वासा जितेंद्रियाः । गर्भकारा गृहद्वारं निश्छिद्रं घटितुं यथा
तां शिवपरां तत्त्वस्थितिं प्राप्तुं जितश्वासा जितेन्द्रियाः प्रयतन्ते। यथा गर्भकारा गृहद्वारं निश्छिद्रं घटयन्ति, तथा योगिनोऽन्तर्मार्गं दृढं निरन्तरं कुर्वन्ति।
Verse 79
संसाराशीविषालीढमृतसंजीवनौषधम् । विभूतिं शिवयोर्विद्वान्न बिभेति कुतश्चन
संसाराशीविषालीढस्यापि मृतसंजीवनौषधमिव शिवयोर्विभूतिः। तां आश्रित्य विद्वान् कुतश्चन न बिभेति।
Verse 80
यः परामपरां चैव विभूतिं वेत्ति तत्त्वतः । सो ऽपरो भूतिमुल्लंघ्य परां भूतिं समश्नुते
यः परामपरां चैव विभूतिं वेत्ति तत्त्वतः । सऽपरो भूतिमुल्लङ्घ्य परां भूतिं समश्नुते ॥
Verse 81
एतत्ते कथितं कृष्ण याथात्म्यं परमात्मनोः । रहस्यमपि योग्यो ऽसि भर्गभक्तो भवानिति
एतत्ते कथितं कृष्ण याथात्म्यं परमात्मनोः । रहस्यमपि योग्योऽसि भर्गभक्तो भवानिति ॥
Verse 82
नाशिष्येभ्यो ऽप्यशैवेभ्यो नाभक्तेभ्यः कदाचन । व्याहरेदीशयोर्भूतिमिति वेदानुशासनम्
नाशिष्येभ्योऽप्यशैवेभ्यो नाभक्तेभ्यः कदाचन । व्याहरेदीशयोर्भूतिमिति वेदानुशासनम् ॥
Verse 83
तस्मात्त्वमतिकल्याणपरेभ्यः कथयेन्न हि । त्वादृशेभ्यो ऽनुरूपेभ्यः कथयैतन्न चान्यथा
तस्मात्त्वमतिकल्याणपरेभ्यः कथयेन्न हि । त्वादृशेभ्योऽनुरूपेभ्यः कथयैतन्न चान्यथा ॥
Verse 84
विभूतिमेतां शिवयोर्योग्येभ्यो यः प्रदापयेत् । संसारसागरान्मुक्तः शिवसायुज्यमाप्नुयात्
विभूतिमेतां शिवयोर्योग्येभ्यो यः प्रदापयेत् । संसारसागरान्मुक्तः शिवसायुज्यमाप्नुयात् ॥
Verse 85
कीर्तनादस्य नश्यंति महान्त्यः पापकोटयः । त्रिश्चतुर्धासमभ्यस्तैर्विनश्यंति ततो ऽधिकाः
अस्य कीर्तनमात्रेण महान्त्यः पापकोटयो नश्यन्ति। त्रिश्चतुर्धा पुनःपुनः समभ्यासात् ततोऽपि अधिकाः पापराशयो विनश्यन्ति॥
Verse 86
नश्यंत्यनिष्टरिपवो वर्धन्ते सुहृदस्तथा । विद्या च वर्धते शैवी मतिस्सत्ये प्रवर्तते
नश्यन्त्यनिष्टा रिपवो वर्धन्ते सुहृदस्तथा। विद्या च वर्धते शैवी मतिः सत्ये प्रवर्तते॥
Verse 87
भक्तिः पराः शिवे साम्बे सानुगे सपरिच्छिदे । यद्यदिष्टतमं चान्यत्तत्तदाप्नोत्यसंशयम्
शिवे साम्बे सानुगे सपरिच्छिदे परा भक्तिः। यद्यदिष्टतमं चान्यत् तत्तदाप्नोत्यसंशयम्॥
Verse 88
पुनः पुनः समभ्यस्येत्तस्य नास्तीह दुर्ल्लभम्
पुनः पुनः समभ्यस्येत् तस्य नास्तीह दुर्लभम्॥
Rather than a single narrative event, the chapter presents a philosophical teaching scene: Kṛṣṇa questions Upamanyu about Śiva’s pervasion through forms and the governance of a gendered (strī–puṃ) cosmos; Upamanyu answers with a doctrinal exposition on Śiva–Śakti.
It frames manifestation as dependent radiance: Śiva is not ‘shown forth’ without Śakti, just as the moon is not luminous without moonlight—supporting a non-severable Śiva–Śakti ontology while maintaining functional distinction (śaktimān/śakti).
Key manifestations include Śiva’s mūrtis as modes of cosmic pervasion, the entire carācaram as vibhūti-leśa of the divine pair, and the para/apara and cit/acit schema as a map of how reality appears as pure/impure and transcendent/empirical.