
अध्यायः २९ आरभ्यते यत्र श्रीकृष्णः उपमन्युं पृच्छति—शिवधर्माधिकारिणां नित्यनैमित्तिककर्मभ्यः अतिरिक्तानि काम्यकर्माणि सन्ति वा इति। उपमन्युः फलानां त्रिविधं विभागं वदति—ऐहिकम्, आमुष्मिकम्, उभयात्मकं च; तथा साधनानां प्रकारान् निर्दिशति—क्रियामयम्, तपोमयम्, जपध्यानमयम्, सर्वमयम् इति, क्रियायां होमदानार्चनादिक्रमविभागं च। शक्तियुक्तानां एव क्रियाकर्मणां पूर्णफलप्राप्तिः, यतः शक्तिः परमात्मनः शिवस्य आज्ञैव; अतः शिवाज्ञाधारी काम्यकर्माणि कुर्यात्। अनन्तरं शैवैर्माहेश्वरैश्च अन्तर्बहिःक्रमेण कृतानि उभयफलप्रदानि कर्माणि निरूप्य, ‘शिव’ ‘माहेश्वर’ इत्योः अभेदं तथा शैवमाहेश्वरयोः अनिवार्याभेदं दर्शयति—शैवाः ज्ञानयज्ञपराः, माहेश्वराः कर्मयज्ञपराः; तस्मात् शैवाः अन्तः, माहेश्वराः बहिः प्रधानतया कुर्वन्ति, विधिः तु तत्त्वतः समानः।
Verse 1
श्रीकृष्ण उवाच । भगवंस्त्वन्मुखादेव श्रुतं श्रुतिसमं मया । स्वाश्रितानां शिवप्रोक्तं नित्यनैमित्तिकं तथा
श्रीकृष्ण उवाच— भगवन्, त्वन्मुखादेव मया श्रुतं श्रुतिसमं वचनम्। स्वाश्रितानां प्रति शिवेन प्रोक्तं नित्यं नैमित्तिकं च कर्मसमूहं यथावत्।
Verse 2
इदानीं श्रोतुमिच्छामि शिवधर्माधिकारिणाम् । काम्यमप्यस्ति चेत्कर्म वक्तुमर्हसि साम्प्रतम्
इदानीं श्रोतुमिच्छामि शिवधर्माधिकारिणाम्। काम्यमपि चेत्कर्मास्ति तेषां, तत्साम्प्रतम् वक्तुमर्हसि।
Verse 3
उपमन्युरुवाच । अस्त्यैहिकफलं किञ्चिदामुष्मिकफलं तथा । ऐहिकामुष्मिकञ्चापि तच्च पञ्चविधं पुनः
उपमन्युरुवाच—अस्त्यैहिकफलं किञ्चिदामुष्मिकफलं तथा। ऐहिकामुष्मिकं चापि तच्च पञ्चविधं पुनः॥
Verse 4
किंचित्क्रियामयं कर्म किंचित्कर्म तपो मयम् । जपध्यानमयं किंचित्किंचित्सर्वमयं तथा
किञ्चित्क्रियामयं कर्म किञ्चित्कर्म तपोमयम्। जपध्यानमयं किञ्चित्किञ्चित्सर्वमयं तथा॥
Verse 5
क्रियामयं तथा भिन्नं होमदानार्चनक्रमात् । सर्वशक्तिमतामेव नान्येषां सफलं भवेत्
क्रियामयं तथा भिन्नं होमदानार्चनक्रमात्। सर्वशक्तिमतामेव नान्येषां सफलं भवेत्॥
Verse 6
शक्तिश्चाज्ञा मदेशस्य शिवस्य परमात्मनः । तस्मात्काम्यानि कर्माणि कुर्यादाज्ञाधरोद्विजः
शक्तिश्चाज्ञा मदेशस्य शिवस्य परमात्मनः । तस्मात्काम्यानि कर्माणि कुर्यादाज्ञाधरोद्विजः ॥
Verse 7
अथ वक्ष्यामि काम्यं हि चेहामुत्र फलप्रदम् । शैवैर्माहेश्वरैश्चैव कार्यमंतर्बहिः क्रमात्
अथ वक्ष्यामि काम्यं हि चेहामुत्र फलप्रदम् । शैवैर्माहेश्वरैश्चैव कार्यमंतर्बहिः क्रमात् ॥
Verse 8
शिवो महेश्वरश्चेति नात्यंतमिह भिद्यते । यथा तथा न भिद्यंते शैवा माहेश्वरा अपि
शिवो महेश्वरश्चेति नात्यंतमिह भिद्यते । यथा तथा न भिद्यंते शैवा माहेश्वरा अपि
Verse 9
शिवाश्रिता हि ते शैवा ज्ञानयज्ञरता नराः । माहेश्वरास्समाख्याता कर्मयज्ञरता भुवि
शिवाश्रिता हि ते शैवा ज्ञानयज्ञरता नराः । माहेश्वरास्समाख्याता कर्मयज्ञरता भुवि
Verse 10
तस्मादाभ्यन्तरे कुर्युः शैवा माहेश्वरा वहिः । न तु प्रयोगो भिद्येत वक्ष्यमाणस्य कर्मणः
तस्मादाभ्यन्तरे कुर्युः शैवा माहेश्वरा वहिः । न तु प्रयोगो भिद्येत वक्ष्यमाणस्य कर्मणः
Verse 11
परीक्ष्य भूमिं विधिवद्गंधवर्णरसादिभिः । मनोभिलषिते तत्र वितानविततांबरे
गन्धवर्णरसादिभिर्विधिवद्भूमिं परीक्ष्य, मनोऽभिलषिते देशे तत्र वितानं प्रसार्य, विस्तीर्णाम्बरं चोपरि विततं विन्यसेत्।
Verse 12
सुप्रलिप्ते महीपृष्ठे दर्पणोदरसंनिभे । प्राचीमुत्पादयेत्पूर्वं शास्त्रदृष्टेन वर्त्मना
सुप्रलिप्ते समे महीपृष्ठे दर्पणोदरसंनिभे, शास्त्रदृष्टेन वर्त्मना पूर्वं प्राचीं दिशमुत्पादयेत्।
Verse 13
एकहस्तं द्विहस्तं वा मण्डलं परिकल्पयेत् । आलिखेद्विमलं पद्ममष्टपत्रं सकर्णिकम्
एकहस्तप्रमाणं द्विहस्तप्रमाणं वा मण्डलं परिकल्पयेत्। तत्र विमलं पद्ममष्टपत्रं सकर्णिकं च आलिखेत्॥
Verse 14
रत्नहेमादिभिश्चूर्णैर्यथासंभवसंभृतैः । पञ्चावरणसंयुक्तं बहुशोभासमन्वितम्
रत्नहेमादिभिः चूर्णैः यथासंभवसमाहृतैः। पञ्चावरणसंयुक्तं बहुशोभासमन्वितं तत् कुर्यात्॥
Verse 15
दलेषु सिद्धयः कल्प्याः केसरेषु सशक्तिकाः । रुद्रा वामादयस्त्वष्टौ पूर्वादिदलतः क्रमात्
दलेषु सिद्धयः कल्प्याः केसरेषु सशक्तिकाः। रुद्राः वामादयस्त्वष्टौ पूर्वादिदलतः क्रमात् चिन्तनीयाः॥
Verse 16
कर्णिकायां च वैराग्यं बीजेषु नव शक्तयः । स्कन्दे शिवात्मको धर्मो नाले ज्ञानं शिवाश्रयम्
कर्णिकायां वैराग्यं स्थितं, बीजेषु नव शक्तयः। स्कन्दे शिवात्मको धर्मो, नाले ज्ञानं शिवाश्रयम्॥
Verse 17
कर्णिकोपरि चाग्नेयं मंडलं सौरमैन्दवम् । शिवविद्यात्मतत्त्वाख्यं तत्त्वत्रयमतः परम्
कर्णिकोपरि चाग्नेयं मण्डलं सौरमैन्दवम्। ततः परं शिवविद्यात्मतत्त्वाख्यं तत्त्वत्रयम्॥
Verse 18
सर्वासनोपरि सुखं विचित्रकुसुमान्वितम् । पञ्चावरणसंयुक्तं पूजयेदंबया सह
सर्वासनोपरि सुखे विचित्रकुसुमान्विते पञ्चावरणसंयुक्ते अम्बया सह पूजयेत्।
Verse 19
शुद्धस्फटिकसंकाशं प्रसन्नं शीतलद्युतिम् । विद्युद्वलयसंकाशजटामुकुटभूषितम्
शुद्धस्फटिकसंकाशं प्रसन्नं शीतलद्युतिम्। विद्युद्वलयसंकाशजटामुकुटभूषितम्॥
Verse 20
शार्दूलचर्मवसनं किञ्चित्स्मितमुखांबुजम् । रक्तपद्मदलप्रख्यपादपाणितलाधरम्
शार्दूलचर्मवसनं किञ्चित्स्मितमुखाम्बुजम्। रक्तपद्मदलप्रख्यपादपाणितलाधरम्॥
Verse 21
सर्वलक्षणसंपन्नं सर्वाभरणभूषितम् । दिव्यायुधवरैर्युक्तं दिव्यगंधानुलेपनम्
सर्वलक्षणसंपन्नं सर्वाभरणभूषितम्। दिव्यायुधवरैर्युक्तं दिव्यगन्धानुलेपनम्॥
Verse 22
पञ्चवक्त्रं दशभुजं चन्द्रखण्डशिखामणिम् । अस्य पूर्वमुखं सौम्यं बालार्कसदृशप्रभम्
स पञ्चवक्त्रो दशभुजश्च चन्द्रखण्डशिखामणिविभूषितः। तस्य पूर्वमुखं सौम्यं शुभं च, बालार्कसदृशप्रभया विराजते॥
Verse 23
त्रिलोचनारविंदाढ्यं कृतबालेंदुशेखरम् । दक्षिणं नीलजीमूतसमानरुचिरप्रभम्
त्रिलोचनारविंदाढ्यं कृतबालेंदुशेखरम् । दक्षिणं नीलजीमूतसमानरुचिरप्रभम् ॥
Verse 24
भ्रुकुटीकुटिलं घोरं रक्तवृत्तेक्षणत्रयम् । दंष्ट्राकरालं दुर्धर्षं स्फुरिताधरपल्लवम्
भ्रुकुटीकुटिलं घोरं रक्तवृत्तेक्षणत्रयम् । दंष्ट्राकरालं दुर्धर्षं स्फुरिताधरपल्लवम् ॥
Verse 25
उत्तरं विद्रुमप्रख्यं नीलालकविभूषितम् । सविलासं त्रिनयनं चन्द्राभरणशेखरम्
उत्तरं विद्रुमप्रख्यं नीलालकविभूषितम् । सविलासं त्रिनयनं चन्द्राभरणशेखरम् ॥
Verse 26
पश्चिमं पूर्णचन्द्राभं लोचनत्रितयोज्ज्वलम् । चन्द्ररेखाधरं सौम्यं मंदस्मितमनोहरम्
पश्चिमाभिमुखः पूर्णचन्द्रप्रभः, त्रिलोचनदीप्तिमान्। चन्द्ररेखाधरः सौम्यः, मन्दस्मितेन मनोहरः॥
Verse 27
पञ्चमं स्फटिकप्रख्यमिंदुरेखासमुज्ज्वलम् । अतीव सौम्यमुत्फुल्ललोचनत्रितयोज्ज्वलम्
पञ्चमं रूपं स्फटिकप्रख्यं, इन्दुरेखासमुज्ज्वलम्। अतीव सौम्यं, प्रस्फुटत्रिलोचनदीप्तिमत्॥
Verse 28
दक्षिणे शूलपरशुवज्रखड्गानलोज्ज्वलम् । सव्ये च नागनाराचघण्टापाशांकुशोज्ज्वलम्
दक्षिणे शूलपरशुवज्रखड्गानलदीप्तिमान्। सव्ये च नागनाराचघण्टापाशाङ्कुशोज्ज्वलः॥
Verse 29
निवृत्त्याजानुसंबद्धमानाभेश्च प्रतिष्ठया । आकंठं विद्यया तद्वदाललाटं तु शांतया
जानुभ्यां नाभिपर्यन्तं निवृत्त्या भस्म संस्थापयेत्। नाभेरूर्ध्वं प्रतिष्ठया, कण्ठपर्यन्तं विद्यया; ललाटे तु शान्त्या॥
Verse 30
तदूर्ध्वं शांत्यतीताख्यकलया परया तथा । पञ्चाध्वव्यापिनं साक्षात्कलापञ्चकविग्रहम्
तदूर्ध्वं शान्त्यतीताख्यया परया कलया तथा। पञ्चाध्वव्यापिनं साक्षात् कलापञ्चकविग्रहम्॥
Verse 31
ईशानमुकुटं देवं पुरुषाख्यं पुरातनम् । अघोरहृदयं तद्वद्वामगुह्यं महेश्वरम्
ईशानमुकुटो देवः पुरुषाख्यः पुरातनः। अघोरहृदयो यद्वद्वामगुह्यः महेश्वरः॥
Verse 32
सद्यपादं च तन्मूर्तिमष्टत्रिंशत्कलामयम् । मातृकामयमीशानं पञ्चब्रह्ममयं तथा
सद्यपादोऽपि स प्रोक्तस्तन्मूर्तिरष्टत्रिंशत्कलामयी। मातृकामय ईशानः पञ्चब्रह्ममयस्तथा॥
Verse 33
ओंकाराख्यमयं चैव हंसशक्त्या समन्वितम् । तथेच्छात्मिकया शक्त्या समारूढांकमंडलम्
ओंकाराख्यस्वभावं तद् हंसशक्तिसमन्वितम् । इच्छाशक्त्या समारूढं तेजोमण्डलधारकम् ॥
Verse 34
ज्ञानाख्यया दक्षिणतो वामतश्च क्रियाख्यया । तत्त्वत्रयमयं साक्षाद्विद्यामूर्तिं सदाशिवम्
दक्षिणे ज्ञानशक्तिश्च वामे क्रियाशक्तिरुच्यते । पतिपाशुपाशात्मा साक्षाद्विद्यामूर्तिः सदाशिवः ॥
Verse 35
मूर्तिमूलेन संकल्प्य सकलीकृत्य च क्रमात् । संपूज्य च यथान्यायमर्घान्तं मूलविद्यया
मूर्तिमूलेन मनसा संकल्प्य सकलीकृत्य च क्रमात् । यथान्यायं समभ्यर्च्य मूलविद्ययाऽर्घ्यपर्यन्तम् ॥
Verse 36
मूर्तिमन्तं शिवं साक्षाच्छक्त्या परमया सह । तत्रावाह्य महादेवं सदसद्व्यक्तिवर्जितम्
मूर्तिमन्तं शिवं साक्षात् परमशक्तिसमन्वितम् । तत्रावाह्य महादेवं व्यक्ताव्यक्तातिगं भजेत् ॥
Verse 37
पञ्चोपकरणं कृत्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । ब्रह्मभिश्च षडङ्गैश्च ततो मातृकया सह
पञ्चोपकरणं कृत्वा पूजयेत् परमेश्वरम् । ब्रह्ममन्त्रैः षडङ्गैश्च ततः मातृकया सह ॥
Verse 38
प्रणवेन शिवेनैव शक्तियुक्तेन च क्रमात् । शांतेन वा तथान्यैश्च वेदमन्त्रैश्च कृत्स्नशः
प्रणवेन ‘ॐ’कारेण शिवमन्त्रेण च शक्तियुक्तेन क्रमशः कर्म समाचरेत्। अथवा शान्तिमन्त्रेण तथा अन्यैः समग्रैर्वेदमन्त्रैश्च कृत्स्नशः॥
Verse 39
पूजयेत्परमं देवं केवलेन शिवेन वा । पाद्यादिमुखवासांतं कृत्वा प्रस्थापनं विना
परमं देवं पूजयेत्—केवलेन परब्रह्मरूपेण वा, केवलशिवेन वा। पाद्यादि-उपचारान् आरभ्य मुखवासान्तं दत्त्वा, प्रस्थापनं (विसर्जनं) विना॥
Verse 40
पञ्चावरणपूजां तु ह्यारभेत यथाक्रमम्
ततः पञ्चावरणपूजां हि यथाक्रमं समारभेत्॥
No standalone mythic episode dominates the sampled passage; the chapter is framed as a didactic dialogue where Kṛṣṇa questions Upamanyu about kāmya rites within Śiva-dharma.
The chapter correlates ritual efficacy with śakti understood as Śiva’s ājñā (authorization), implying that correct empowerment/qualification is the hidden condition behind successful kāmya practice.
Śiva and Maheśvara are treated as non-different at the level of ultimate reality; the ‘Śaiva’ and ‘Māheśvara’ identities are presented as functional emphases (inner jñāna-yajña vs. outer karma-yajña) rather than separate manifestations.