
अध्यायेऽस्मिन् षोडशे उपमन्युः शुद्धे निर्दोषे देशे शुभदिने कर्तव्यं प्रारम्भिकं सम्याह्वय-संस्कारं विधत्ते। ततः गन्ध-वर्ण-रसादि-लक्षणैर्भूमि-परीक्षा, शिल्पिशास्त्रविधिना मण्डप-निर्माणं, वेद्याः स्थापना चोच्यते। अष्टदिक्क्रमं ध्यात्वा बहवः कुण्डाः विन्यस्यन्ते, विशेषतः ईशानदिशि क्रमविन्यासः; पश्चिमे प्रधानकुण्डस्य वैकल्पिकस्थापनं, मध्यविन्यासस्य शोभनं च। वेदी छत्र-ध्वज-मालाभिः अलङ्क्रियते, मध्ये रङ्गचूर्णैः शुभमण्डलं लिख्यते—धनिनां सुवर्णारुणचूर्णैः, दरिद्राणां सिन्दूर-शालि/निवारचूर्णादिभिः, यथाशक्ति। पद्ममण्डलस्य प्रमाणानि (एक-द्विहस्तमितानि; कर्णिका-केसर-पत्राणां मानानि) निर्दिश्यन्ते, ईशानभागे विशेषविन्यासालङ्कारौ च। अन्ते धान्य-तिल-पुष्प-कुशैः क्षेत्रं प्रकीर्य, लक्षणयुक्तः शिवकुम्भः सज्जीक्रियते—आह्वानादिकर्मणां पूर्वपीठिका इति।
Verse 1
उपमन्युरुवाच । पुण्ये ऽहनि शुचौ देशे बहुदोषविवर्जिते । देशिकः प्रथमं कुर्यात्संस्कारं समयाह्वयम्
उपमन्युरुवाच—पुण्येऽहनि शुचौ देशे बहुदोषविवर्जिते, देशिकः प्रथमं कुर्यात् संस्कारं ‘समयाह्वयम्’।
Verse 2
परीक्ष्य भूमिं विधिवद्गंधवर्णरसादिभिः । शिल्पिशास्त्रोक्तमार्गेण मण्डपं तत्र कल्पयेत्
भूमिं विधिवत् परीक्ष्य गन्ध-वर्ण-रसादि-लक्षणैः । शिल्पिशास्त्रोक्तमार्गेण तत्र मण्डपं कल्पयेत् ॥
Verse 3
कृत्वा वेदिं च तन्मध्ये कुण्डानि परिकल्पयेत् । अष्टदिक्षु तथा दिक्षु तत्रैशान्यां पुनः क्रमात्
वेदिं कृत्वा च तन्मध्ये कुण्डानि परिकल्पयेत् । अष्टदिक्षु तथा दिक्षु तत्रैशान्यां पुनः क्रमात् ॥
Verse 4
प्रधानकुंडं कुर्वीत यद्वा पश्चिमभागतः । प्रधानमेकमेवाथ कृत्वा शोभां प्रकल्पयेत्
प्रधानकुण्डं कुर्वीत यद्वा पश्चिमभागतः । प्रधानमेकमेवाथ कृत्वा शोभां प्रकल्पयेत् ॥
Verse 5
वितानध्वजमालाभिर्विविधाभिरनेकशः । वेदिमध्ये ततः कुर्यान्मंडलं शुभलक्षणम्
वितानध्वजमालाभिर्नानाविधैरनेकशः स्थलमलङ्कृत्य, ततः वेदिमध्ये शुभलक्षणं मण्डलं कुर्यात्।
Verse 6
रक्तहेमादिभिश्चूर्णैरीश्वरावाहनोचितम् । सिंदूरशालिनीवारचूर्णैरेवाथ निर्धनः
रक्तहेमादिचूर्णैरीश्वरावाहनोचितं; निर्धनस्तु सिन्दूरशालिनीवारचूर्णैरेव तदाचरेत्।
Verse 7
एकहस्तं द्विहस्तं वा सितं वा रक्तमेव वा । एकहस्तस्य पद्मस्य कर्णिकाष्टांगुला मता
एकहस्तं द्विहस्तं वा पद्मं स्यात्, सितं वा रक्तमेव वा; एकहस्तपद्मस्य कर्णिका अष्टाङ्गुला मता।
Verse 8
केसराणि तदर्धानि शेषं चाष्टदलादिकम् । द्विहस्तस्य तु पद्मस्य द्विगुणं कर्णिकादिकम्
केसराणि तदर्धानि, शेषं चाष्टदलादिकं यथायोग्यं विन्यसेत्; द्विहस्तपद्मस्य तु कर्णिकादिकं द्विगुणं भवेत्।
Verse 9
कृत्वा शोभोपशोभाढ्यमैशान्यां तस्य कल्पयेत् । एकहस्तं तदर्धं वा पुनर्वेद्यः तु मंडलम्
कृत्वा शोभोपशोभाढ्यमैशान्यां तस्य कल्पयेत्। एकहस्तं तदर्धं वा पुनर्वेद्यास्तु मण्डलम्॥
Verse 10
व्रीहितंदुलसिद्धार्थतिलपुष्पकुशास्तृते । तत्र लक्षणसंयुक्तं शिवकुंभं प्रसाधयेत्
व्रीहितण्डुलसिद्धार्थतिलपुष्पकुशास्तीर्णे तत्र शुभलक्षणसंयुक्तं शिवकुम्भं विधिवत् प्रसाधयेत्।
Verse 11
सौवर्णं राजतं वापि ताम्रजं मृन्मयं तु वा । गन्धपुष्पाक्षताकीर्णं कुशदूर्वांकुराचितम्
सौवर्णं राजतं वापि ताम्रजं मृन्मयं तु वा; गन्धपुष्पाक्षताकीर्णं कुशदूर्वाङ्कुराचितम्।
Verse 12
सितसूत्रावृतं कंठे नववस्त्रयुगावृतम् । शुद्धाम्बुपूर्णमुत्कूर्चं सद्रव्यं सपिधानकम्
सितसूत्रावृतं कण्ठे नववस्त्रयुगावृतम्; शुद्धाम्बुपूर्णमुत्कूर्चं सद्रव्यं सपिधानकम्।
Verse 13
भृङ्गारं वर्धनीं चापि शंखं च चक्रमेव वा । विना सूत्रादिकं सर्वं पद्मपत्रमथापि वा
भृङ्गारं वर्धनीं चापि शङ्खं च चक्रमेव वा; विना सूत्रादिकं सर्वं निष्फलं, पद्मपत्रमपि तथा।
Verse 14
तस्यासनारविंदस्य कल्पयेदुत्तरे दले । अग्रतश्चंदनांभोभिरस्त्रराजस्य वर्धनीम्
तस्यासनारविन्दस्योत्तरे दले यथाविधि विन्यसेत्। अग्रतः चन्दनाम्भोभिरस्त्रराजस्य वर्धनीं कल्पयेत्।
Verse 15
मण्डलस्य ततः प्राच्यां मंत्रकुंभे च पूर्ववत् । कृत्वा विधिवदीशस्य महापूजां समाचरेत्
ततो मण्डलस्य प्राच्यां मन्त्रकुम्भे च पूर्ववत्। विधिवदीशस्य महापूजां कृत्वा समाचरेत्।
Verse 16
अथार्णवस्य तीरे वा नद्यां गोष्ठे ऽपि वा गिरौ । देवागरे गृहे वापि देशे ऽन्यस्मिन्मनोहरे
अथार्णवतटे वा नद्यास्तीरे गोष्ठेऽपि वा गिरौ। देवागारे गृहे वापि मनोहरेऽन्यस्मिन् देशेऽपि शिवपूजां ध्यानेन समाचरेत्।
Verse 17
कृत्वा पूर्वोदितं सर्वं विना वा मंडपादिकम् । मंडलं पूर्ववत्कृत्वा स्थंडिलं च विभावसोः
पूर्वोक्तं सर्वं कृत्वा, मण्डपादिकं विना वा। मण्डलं पूर्ववत् कृत्वा, विभावसोः स्थण्डिलं च विन्यसेत्।
Verse 18
प्रविश्य पूजाभवनं प्रहृष्टवदनो गुरुः । सर्वमंगलसंयुक्तः समाचरितनैत्यकः
प्रविश्य पूजाभवनं गुरुः प्रहृष्टवदनः । सर्वमङ्गलसंयुक्तः समाचरितनैत्यकः ॥
Verse 19
महापूजां महेशस्य कृत्वा मण्डलमध्यतः । शिवकुंभे तथा भूयः शिवमावाह्य पूजयेत्
मण्डलमध्यतः महेशस्य महापूजां कृत्वा, पुनः शिवकुम्भे शिवमावाह्य तत्रापि पूजयेत्।
Verse 20
पश्चिमाभिमुखं ध्यात्वा यज्ञरक्षकमीश्वरम् । अर्चयेदस्त्रवर्धन्यामस्त्रमीशस्य दक्षिणे
पश्चिमाभिमुखमीश्वरं यज्ञरक्षकं ध्यात्वा, ईशस्य दक्षिणे अस्त्रवर्धन्यां स्थितमस्त्रमर्चयेत्।
Verse 21
मन्त्रकुम्भे च विन्यस्य मन्त्रं मन्त्रविशारदः । कृत्वा मुद्रादिकं सर्वं मन्त्रयागं समाचरेत्
मन्त्रविशारदः मन्त्रं मन्त्रकुम्भे विन्यस्य, मुद्रादिकं सर्वं कृत्वा, मन्त्रयागं विधिवत् समाचरेत्।
Verse 22
ततश्शिवानले होमं कुर्याद्देशिकसत्तमः । प्रधानकुण्डे परितो जुहुयुश्चापरे द्विजाः
ततः देशिकसत्तमः शिवानले होमं कुर्यात्; प्रधानकुण्डे परितोऽपरे द्विजाः अपि जुहुयुः।
Verse 23
आचार्यात्पादमर्धं वा होमस्तेषां विधीयते । प्रधानकुण्ड एवाथ जुहुयाद्देशिकोत्तमः
आचार्यहोमात् तेषां होमः पादमर्धं वा विधीयते; अथ देशिकोत्तमः प्रधानकुण्ड एव जुहुयात्।
Verse 24
स्वाध्यायमपरे कुर्युः स्तोत्रं मंगलवाचनम् । जपं च विधिवच्चान्ये शिवभक्तिपरायणाः
अपरे स्वाध्यायं कुर्युः, स्तोत्रं मङ्गलवाचनं च। अन्ये विधिवज्जपं कुर्युः, शिवभक्तिपरायणाः॥
Verse 25
नृत्यं गीतं च वाद्यं च मंगलान्यपराणि च । पूजनं च सदस्यानां कृत्वा सम्यग्विधानतः
नृत्यगीतवाद्यादि मङ्गलाचारान् अन्यांश्च सम्यग्विधानतः । सभासदां च पूजनं कृत्वा विधिवत् कर्म प्रवर्तयेत् ॥
Verse 26
पुण्याहं कारयित्वाथ पुनः संपूज्य शंकरम् । प्रार्थयेद्देशिको देवं शिष्यानुग्रहकाम्यया
पुण्याहं कारयित्वाथ पुनः शंकरमर्चयेत् । शिष्यानुग्रहकाम्यया देशिको देवमर्थयेत् ॥
Verse 27
प्रसीद देवदेवेश देहमाविश्य मामकम् । विमोचयैनं विश्वेश घृणया च घृणानिधे
प्रसीद देवदेवेश देहमाविश्य मामकम् । विमोचयैनं विश्वेश घृणया घृणानिधे ॥
Verse 28
अथ चैवं करोमीति लब्धानुज्ञस्तु देशिकः । आनीयोपोषितं शिष्यं हविष्याशिनमेव वा
अथैवं करोमीति लब्धानुज्ञो हि देशिकः । आनीयादुपोषितं शिष्यं हविष्याशिनमेव वा ॥
Verse 29
एकाशनं वा विरतं स्नातं प्रातःकृतक्रियम् । जपंतं प्रणवं देवं ध्यायंतं कृतमंगलम्
एकाशनं वा विरतं, स्नातं प्रातःकृतक्रियं; प्रणवं जपन्तं देवं ध्यायन्तं, कृतमङ्गलं भवेत्।
Verse 30
द्वारस्य पश्चिमस्याग्रमण्डले दक्षिणस्य वा । दर्भासने समासीनं विधायोदङ्मुखं शिशुम्
द्वारस्य पश्चिमस्याग्रमण्डले दक्षिणस्य वा, दर्भासने शिशुं समासीनं कृत्वा, उदङ्मुखं विन्यसेत्।
Verse 31
स्वयं प्राग्वदनस्तिष्ठन्नूर्ध्वकायं कृतांजलिम् । संप्रोक्ष्य प्रोक्षणौतोयैर्मूर्धन्यस्त्रेण मुद्रया
स्वयं प्राङ्मुखः स्थित्वा ऊर्ध्वकायः कृताञ्जलिः, प्रोक्षणौतोयैः संप्रोक्ष्य, मूर्धन्यास्त्रमन्त्र-मुद्रया रक्षां विधत्ते।
Verse 32
पुष्पक्षेपेण संताड्य बध्नीयाल्लोचनं गुरुः । दुकूलार्धेन वस्त्रेण मंत्रितेन नवेन च
पुष्पक्षेपेण मृदुं संताड्य, गुरुर्लोचनं बध्नीयात्; मंत्रितेन नवेन दुकूलार्ध-वस्त्रेण।
Verse 33
ततः प्रवेशयेच्छिष्यं गुरुर्द्वारेण मंडलम् । सो ऽपि तेनेरितः शंभोराचरेत्त्रिः प्रदक्षिणम्
ततः गुरुर्द्वारेण शिष्यं मण्डले प्रवेशयेत्; तेन प्रेरितः स शिष्यः शम्भोस्त्रिः प्रदक्षिणं आचरेत्।
Verse 34
ततस्सुवर्णसंमिश्रं दत्त्वा पुष्पांजलिं प्रभोः । प्राङ्मुखश्चोदङ्मुखो वा प्रणमेद्दंडवत्क्षितो
ततः सुवर्णसंमिश्रां पुष्पाञ्जलिं प्रभोः दत्त्वा, प्राङ्मुखो वा उदङ्मुखो वा, क्षितौ दण्डवत् प्रणमेत्।
Verse 35
ततस्संप्रोक्ष्य मूलेन शिरस्यस्त्रेण पूर्ववत् । संताड्य देशिकस्तस्य मोचयेन्नेत्रबंधनम्
ततः पूर्ववत् देशिकः मूलेन मन्त्रेण शिरस्यस्त्रेण च शिष्यं संप्रोक्ष्य, संताड्य तस्य नेत्रबन्धनं मोचयेत्।
Verse 36
स दृष्ट्वा मंडलं भूयः प्रणमेत्साञ्जलिः प्रभुम् । अथासीनं शिवाचार्यो मंडलस्य तु दक्षिणे
स पुनर्मण्डलं दृष्ट्वा साञ्जलिः प्रभुं प्रणमेत्। अथ शिवाचार्यः मण्डलस्य दक्षिणे आसनं कुर्यात्।
Verse 37
उपवेश्यात्मनस्सव्ये शिष्यं दर्भासने गुरुः । आराध्य च महादेवं शिवहस्तं प्रविन्यसेत्
गुरुः स्वस्य वामपार्श्वे दर्भासने शिष्यं उपवेश्य, महादेवं आराध्य, शिवहस्तं सम्यक् विन्यसेत्।
Verse 38
शिवतेजोमयं पाणिं शिवमंत्रमुदीरयेत् । शिवाभिमानसंपन्नो न्यसेच्छिष्यस्य मस्तके
देशिकः शिवतेजोमयं पाणिं कृत्वा शिवमन्त्रं उदीरयेत्। शिवाभिमानसम्पन्नः स पाणिं शिष्यस्य मस्तके न्यसेत्।
Verse 39
सर्वांगालंबनं चैव कुर्यात्तेनैव देशिकः । शिष्यो ऽपि प्रणमेद्भूमौ देशिकाकृतमीश्वरम्
सर्वाङ्गालम्बनं चैव कुर्यात्तेनैव देशिकः। शिष्योऽपि प्रणमेद्भूमौ देशिकाकृतमीश्वरम्॥
Verse 40
ततश्शिवानले देवं समभ्यर्च्य यथाविधि । हुताहुतित्रयं शिष्यमुपवेश्य यथा पुरा
ततः शिवानले देवं यथाविधि समभ्यर्च्य, हुताहुतित्रयं कृत्वा, पूर्ववत् शिष्यमुपवेश्य सम्यक् न्यवेशयत्।
Verse 41
दर्भाग्रैः संस्पृशंस्तं च विद्ययात्मानमाविशेत् । नमस्कृत्य महादेवं नाडीसंधानमाचरेत्
दर्भाग्रैः तं संस्पृशन् विद्यया आत्मानमाविशेत्; महादेवं नमस्कृत्य नाडीसन्धानं समाचरेत्।
Verse 42
शिवशास्त्रोक्तमार्गेण कृत्वा प्राणस्य निर्गमम् । शिष्यदेहप्रवेशं च स्मृत्वा मंत्रांस्तु तर्पयेत्
शिवशास्त्रोक्तमार्गेण प्राणस्य निर्गमं कृत्वा, शिष्यदेहप्रवेशं च स्मृत्वा, मन्त्रान् तु तर्पयेत्।
Verse 43
संतर्पणाय मूलस्य तेनैवाहुतयो दश । देयास्तिस्रस्तथांगानामंगैरेव यथाक्रमम्
मूलस्य संतर्पणाय तेनैव मन्त्रेण आहुतयो दश देयाः; अङ्गानां तु यथाक्रमम् अङ्गमन्त्रैरेव तिस्रः तिस्रः।
Verse 44
ततः पूर्णाहुतिं दत्त्वा प्रायश्चित्ताय देशिकः । पुनर्दशाहुतीन्कुर्यान्मूलमंत्रेण मंत्रवित्
ततः पूर्णाहुतिं दत्त्वा प्रायश्चित्ताय देशिकः । पुनर्दशाहुतीन्कुर्यान्मूलमन्त्रेण मन्त्रवित् ॥
Verse 45
पुनः संपूज्य देवेशं सम्यगाचम्य देशिकः । हुत्वा चैव यथान्यायं स्वजात्या वैश्यमुद्धरेत्
पुनर्देवेशं सम्यक् संपूज्य देशिकः सम्यगाचम्य च; यथान्यायं हुत्वा स्वजात्याचारविधिना वैश्यं शिष्यं समुद्धरेत्, शिवानुग्रहेण शुभमोक्षमार्गे नयेत्।
Verse 46
तस्यैवं जनयेत्क्षात्रमुद्धारं च ततः पुनः । कृत्वा तथैव विप्रत्वं जनयेदस्य देशिकः
एवं देशिकः प्रथमं तस्य क्षात्रभावमुद्धारं च जनयेत्; ततः पुनस्तथैव विधिना कृत्वा, अस्य विप्रत्वमपि जनयेत्।
Verse 47
राजन्यं चैवमुद्धृत्य कृत्वा विप्रं पुनस्तयोः । रुद्रत्वं जनयेद्विप्रे रुद्रनामैव साधयेत्
एवं राजन्यं समुद्धृत्य पुनस्तयोः विप्रं कृत्वा; तस्मिन् विप्रे रुद्रत्वं जनयेत्, रुद्रनामैव तत्सिद्धिं साधयेत्।
Verse 48
प्रोक्षणं ताडनं कृत्वा शिशोस्स्वात्मानमात्मनि । शिवात्मकमनुस्मृत्य स्फुरंतं विस्फुलिंगवत्
प्रोक्षणं ताडनं च कृत्वा शिशोः स्वात्मानमात्मनि न्यस्य; शिवात्मकमात्मानं अनुस्मृत्य विस्फुलिङ्गवद् स्फुरन्तं तं ध्यायेत्।
Verse 49
नाड्या यथोक्तया वायुं रेचयेन्मंत्रतो गुरुः । निर्गम्य प्रविशेन्नाड्या शिष्यस्य हृदयं तथा
नाड्या यथोक्तया वायुं रेचयेन्मन्त्रतो गुरुः । निर्गम्य प्रविशेन्नाड्या शिष्यस्य हृदयं तथा ॥
Verse 50
प्रविश्य तस्य चैतन्यं नीलबिन्दुनिभं स्मरन् । स्वतेजसापास्तमलं ज्वलंतमनुचिंतयेत्
तस्य चैतन्ये प्रविश्य नीलबिन्दुनिभं तद् स्मरन् । स्वतेजसा अपास्तमलं ज्वलन्तं तदनुचिन्तयेत् ॥
Verse 51
तमादाय तया नाड्या मंत्री संहारमुद्रया । न पूरकेण निवेश्यैनमेकीभावार्थमात्मनः
तं तया नाड्या आदाय मन्त्री संहारमुद्रया । न पूरकेण निवेश्यैनम् एकीभावार्थम् आत्मनः ॥
Verse 52
कुंभकेन तथा नाड्या रेचकेन यथा पुरा । तस्मादादाय शिष्यस्य हृदये तन्निवेशयेत्
कुम्भकेन तथा नाड्या रेचकेन यथा पुरा । तस्मात् आदाय शिष्यस्य हृदये तन्निवेशयेत् ॥
Verse 53
तमालभ्य शिवाल्लब्धं तस्मै दत्त्वोपवीतकम् । हुत्वाहुतित्रयं पश्चाद्दद्यात्पूर्णाहुतिं ततः
तमालभ्य शिवाल्लब्धं तस्मै दत्त्वोपवीतकम् । हुत्वा आहुतित्रयं पश्चात् दद्यात् पूर्णाहुतिं ततः ॥
Verse 54
देवस्य दक्षिणे शिष्यमुपवेश्यवरासने । कुशपुष्पपरिस्तीर्णे बद्धांजलिरुदङ्मुखम्
देवस्य दक्षिणे कुशपुष्पपरिस्तीर्णे वरासने शिष्यमुपवेश्य, बद्धाञ्जलिं कृत्वा उदङ्मुखं तं न्यवेशयत्।
Verse 55
स्वस्तिकासनमारूढं विधाय प्राङ्मुखः स्वयम् । वरासनस्थितो मंत्रैर्महामंगलनिःस्वनैः
स्वस्तिकासनमारूढः प्राङ्मुखः स्वयमेव सः । वरासने समासीनो मंत्रैर्महामङ्गलनिःस्वनैः ॥
Verse 56
समादाय घटं पूर्णं पूर्णमेव प्रसादितम् । ध्यायमानः शिवं शिष्यमाभिषिंचेत देशिकः
पूर्णं घटं समादाय पूर्णमेव प्रसादितम् । शिवं ध्यायन् देशिकोऽथ शिष्यमभिषिञ्चेत् ॥
Verse 57
अथापनुद्य स्नानांबु परिधाय सितांबरम् । आचान्तोलंकृतश्शिष्यः प्रांजलिर्मंडपं व्रजेत्
अथ स्नानाम्बु अपनुद्य परिधाय सिताम्बरम् । आचान्तोऽलङ्कृतः शिष्यः प्राञ्जलिर्मण्डपं व्रजेत् ॥
Verse 58
उपवेश्य यथापूर्वं तं गुरुर्दर्भविष्टरे । संपूज्य मंडलं देवं करन्यासं समाचरेत्
यथापूर्वं तं उपवेश्य गुरुर्दर्भविष्टरे । मण्डलं देवमभ्यर्च्य करन्यासं समाचरेत् ॥
Verse 59
ततस्तु भस्मना देवं ध्यायन्मनसि देशिकः । समालभेत पाणिभ्यां शिशुं शिवमुदीरयेत्
ततस्तु भस्मना देवं ध्यायन् मनसि देशिकः । समालभेत पाणिभ्यां शिशुं शिवमुदीरयेत् ॥
Verse 60
अथ तस्य शिवाचार्यो दहनप्लावनादिकम् । सकलीकरणं कृत्वा मातृकान्यासवर्त्मना
अथ तस्य शिवाचार्यो दहनप्लावनादिकं शुद्धिकर्म समाचरन् । मातृकान्यासवर्त्मना सकलीकरणं कृत्वा पूजां समापयामास ॥
Verse 61
ततः शिवासनं ध्यात्वा शिष्यमूर्ध्नि देशिकः । तत्रावाह्य यथान्यायमर्चयेन्मनसा शिवम्
ततः शिवासनं ध्यात्वा देशिकः शिष्यमूर्धनि न्यसेत् । तत्र शिवमावाह्य यथान्यायं मनसा शंभुमर्चयेत् ॥
Verse 62
प्रार्थयेत्प्रांजलिर्देवं नित्यमत्र स्थितो भव । इति विज्ञाप्य तं शंभोस्तेजसा भासुरं स्मरेत्
प्राञ्जलिर्देवं प्रार्थयेत्—नित्यमत्र स्थितो भव । इति विज्ञाप्य शंभोस्तेजसा भासुरं रूपं ध्यायेत् ॥
Verse 63
संपूज्याथ शिवं शैवीमाज्ञां प्राप्य शिवात्मिकाम् । कर्णे शिष्यस्य शनकैश्शिवमन्त्रमुदीरयेत्
संपूज्याथ शिवं शैवीमाज्ञां प्राप्य शिवात्मिकाम् । शिष्यस्य कर्णे शनकैः शिवमन्त्रमुदीरयेत् ॥
Verse 64
स तु बद्धांजलिः श्रुत्वा मन्त्रं तद्गतमानसः । शनैस्तं व्याहरेच्छिष्यशिवाचार्यस्य शासनात्
स तु बद्धांजलिः श्रुत्वा मन्त्रं तद्गतमानसः शनैस्तं व्याहरेच्छिष्यशिवाचार्यस्य शासनात्।
Verse 65
ततः शाक्तं च संदिश्य मन्त्रं मन्त्रविचक्षणः । उच्चारयित्वा च सुखं तस्मै मंगलमादिशेत्
ततः मन्त्रविचक्षणो गुरुः शाक्तं मन्त्रं तस्मै सम्यक् संदिश्य, सुखेन मृदु उच्चारयित्वा, तस्मै मंगलाशिषं समादिशेत्।
Verse 66
ततस्समासान्मन्त्रार्थं वाच्यवाचकयोगतः । समदिश्येश्वरं रूपं योगमासनमादिशेत्
ततः समासात् वाच्यवाचकयोगतः मन्त्रार्थं निवेद्य, ईश्वरस्य रूपं सम्यग् प्रदर्श्य, ध्यानाय योगासनं च आदिशेत्।
Verse 67
अथ गुर्वाज्ञया शिष्यः शिवाग्निगुरुसन्निधौ । भक्त्यैवमभिसंधाय दीक्षावाक्यमुदीरयेत्
अथ गुर्वाज्ञया शिष्यः शिवाग्निगुरुसन्निधौ भक्त्या एवम् अभिसंधाय दीक्षावाक्यम् उदीरयेत्।
Verse 68
वरं प्राणपरित्यागश्छेदनं शिरसो ऽपि वा । न त्वनभ्यर्च्य भुंजीय भगवन्तं त्रिलोचनम्
वरं प्राणपरित्यागः शिरसश्छेदनं वा; न तु त्रिलोचनं भगवन्तं अनभ्यर्च्य भुञ्जीय।
Verse 69
स एव दद्यान्नियतो यावन्मोहविपर्ययः । तावदाराधयेद्देवं तन्निष्ठस्तत्परायणः
स एव दद्यान्नियतो यावन्मोहविपर्ययः। तावदाराधयेद्देवं तन्निष्ठस्तत्परायणः॥
Verse 70
ततः स समयो नाम भविष्यति शिवाश्रमे । लब्धाधिकारो गुर्वाज्ञापालकस्तद्वशो भवेत्
ततः शिवाश्रमे ‘समय’ इति नाम समयो भविष्यति। लब्धाधिकारः स गुरोः आज्ञां पालयन् तद्वशो भवेत्॥
Verse 71
अतः परं न्यस्तकरो भस्मादाय स्वहस्ततः । दद्याच्छिष्याय मूलेन रुद्राक्षं चाभिमंत्रितम्
अतः परं न्यस्तकरः स्वहस्तेन भस्म आदाय। मूलेन मन्त्रेणाभिमन्त्रितं रुद्राक्षं शिष्याय दद्यात्॥
Verse 72
प्रतिमा वापि देवस्य गूढदेहमथापि वा । पूजाहोमजपध्यानसाधनानि च संभवे
प्रतिमा वा देवस्य, गूढदेहोऽथवा भवेत्। हे शम्भो, पूजाहोमजपध्यानानि साधनानि संभवे॥
Verse 73
सोपि शिष्यः शिवाचार्याल्लब्धानि बहुमानतः । आददीताज्ञया तस्य देशिकस्य न चान्यथा
सोऽपि शिष्यः शिवाचार्यात् बहुमानतः लब्धानि। तस्य देशिकस्य आज्ञया एव आददीत, न चान्यथा॥
Verse 74
आचार्यादाप्तमखिलं शिरस्याधाय भक्तितः । रक्षयेत्पूजयेच्छंभुं मठे वा गृह एववा
आचार्यादाप्तमखिलं भक्त्या शिरसि निधाय च । रक्षयेत् पूजयेच्छम्भुं मठे वा गृह एव वा ॥
Verse 75
अतः परं शिवाचारमादिशेदस्य देशिकः । भक्तिश्रद्धानुसारेण प्रज्ञायाश्चानुसारतः
अतः परं शिवाचारं देशिकोऽस्योपदिशेत् । भक्तिश्रद्धानुसार्येण प्रज्ञामात्रानुसारतः ॥
Verse 76
यदुक्तं यत्समाज्ञातं यच्चैवान्यत्प्रकीर्तितम् । शिवाचार्येण समये तत्सर्वं शिरसा वहेत्
यदुक्तं यत्समाज्ञातं यच्चैवान्यत्प्रकीर्तितम् । शिवाचार्येण समये तत्सर्वं शिरसा वहेत् ॥
Verse 77
शिवागमस्य ग्रहणं वाचनं श्रवणं तथा । देशिकदेशतः कुर्यान्न स्वेच्छातो न चान्यतः
शिवागमस्य ग्रहणं वाचनं श्रवणं तथा । देशिकदेशतः कुर्यान्न स्वेच्छातो न चान्यतः ॥
Verse 78
इति संक्षेपतः प्रोक्तः संस्कारः समयाह्वयः । साक्षाच्छिवपुरप्राप्तौ नृणां परमसाधनम्
इति संक्षेपतः प्रोक्तः संस्कारः समयाह्वयः । साक्षाच्छिवपुरप्राप्तौ नृणां परमसाधनम् ॥
Upamanyu introduces the samayāhvaya-saṃskāra, an initial consecratory rite performed by the deśika in an auspicious, pure, and defect-free place.
Īśāna is a Śaiva-privileged direction associated with Śiva’s sovereignty and auspicious emergence; placing/ornamenting key elements there encodes directional theology into the ritual space.
Śiva’s presence is mediated through structured loci: the pradhāna-kuṇḍa (central fire locus), the lotus-maṇḍala (diagrammatic body of invocation), and the Śiva-kumbha (vessel of consecratory embodiment).