
अध्यायः ३३ आरभ्यते यत्र मुनयः ‘परमं पाशुपतव्रतम्’ उपदिश्यतामिति याचन्ते—यत् ब्रह्मादयः देवाः अपि आचरन् पाशुपतत्वं प्राप्तवन्तः। वायुः तद् रहस्यं पापहारी वेदसम्मतं (अथर्वशिरस्सम्बद्धं) व्रतमिति निरूपयति। ततः विधिक्रमः प्रवर्तते—शुभकालनिर्णयः (विशेषतः चैत्रपूर्णिमा), शिवसम्बद्धदेशचयनम् (क्षेत्रे उद्याने वने वा शुभलक्षणयुक्ते), स्नानादिदैनन्दिनकर्मसमापनपूर्वकं सिद्धिः। साधकः आचार्याज्ञां प्राप्य विशेषपूजां करोति, शुक्लवस्त्र-शुक्लयज्ञोपवीत-शुक्लमाल्यादि शुद्धिलक्षणानि धारयति। दर्भासने उपविश्य दर्भं धृत्वा पूर्वोत्तराभिमुखः त्रिवारं प्राणायामं कृत्वा शिवं देवीं च ध्यायन् ‘इदं व्रतम् अहं गृह्णामि’ इति संकल्पं कृत्वा दीक्षितवत् भवति। व्रतकालः आजीवनात् द्वादशवर्षपर्यन्तं, तदर्धादि, द्वादशमासः, एकमासः, द्वादशदिनानि, षडहः, एकाहपर्यन्तं च विकल्प्यते। अन्ते अग्न्याधानपूर्वकं विरजाहोमादिशुद्धिहोमेन व्रतारम्भः, पापक्शयः शिवानुग्रहश्च प्रतिपाद्यते।
Verse 1
ऋषय ऊचुः । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामो व्रतं पाशुपतं परम् । ब्रह्मादयो ऽपि यत्कृत्वा सर्वे पाशुपताः स्मृताः
ऋषय ऊचुः। भगवञ्छ्रोतुमिच्छामो व्रतं पाशुपतं परम्। ब्रह्मादयोऽपि यत्कृत्वा सर्वे पाशुपताः स्मृताः॥
Verse 2
वायुरुवाच । रहस्यं वः प्रवक्ष्यामि सर्वपापनिकृन्तनम् । व्रतं पाशुपतं श्रौतमथर्वशिरसि श्रुतम्
वायुरुवाच। रहस्यं वः प्रवक्ष्यामि सर्वपापनिकृन्तनम्। व्रतं पाशुपतं श्रौतमथर्वशिरसि श्रुतम्॥
Verse 3
कालश्चैत्री पौर्णमासी देशः शिवपरिग्रहः । क्षेत्रारामाद्यरण्यं वा प्रशस्तश्शुभलक्षणः
कालः चैत्री पौर्णमासी; देशः शिवपरिग्रहः। क्षेत्रम् आरामः आद्यरण्यं वा, प्रशस्तं शुभलक्षणं भवेत्॥
Verse 4
तत्र पूर्वं त्रयोदश्यां सुस्नातः सुकृताह्निकः । अनुज्ञाप्य स्वमाचार्यं संपूज्य प्रणिपत्य च
तत्र पूर्वं त्रयोदश्यां सुस्नातः सुकृताह्निकः। अनुज्ञाप्य स्वमाचार्यं संपूज्य प्रणिपत्य च॥
Verse 5
पूजां वैशेषिकीं कृत्वा शुक्लांबरधरः स्वयम् । शुक्लयज्ञोपवीती च शुक्लमाल्यानुलेपनः
पूजां वैशेषिकीं कृत्वा शुक्लाम्बरधरः स्वयम्। शुक्लयज्ञोपवीती च शुक्लमाल्यानुलेपनः॥
Verse 6
ध्यात्वा देवं च देवीं च तद्विज्ञापनवर्त्मना । व्रतमेतत्करोमीति भवेत्संकल्प्य दीक्षितः
ध्यात्वा देवं च देवीं च तद्विज्ञापनवर्त्मना। व्रतमेतत्करोमीति भवेत्संकल्प्य दीक्षितः॥
Verse 7
यावच्छरीरपातं वा द्वादशाब्दमथापि वा । तदर्धं वा तदर्धं वा मासद्वादशकं तु वा
यावच्छरीरपातं वा द्वादशाब्दमथापि वा। तदर्धं वा तदर्धं वा मासद्वादशकं तु वा॥
Verse 8
तदर्धं वा तदर्धं वा मासमेकमथापि वा । दिनद्वादशकं वा ऽथ दिनषट्कमथापि वा
तदर्धं वा पुनस्तदर्धं वा, मासमेकमथापि वा । दिनद्वादशकं वा ऽथ दिनषट्कमथापि वा ॥
Verse 9
तदर्धं दिनमेकं वा व्रतसंकल्पनावधि । अग्निमाधाय विधिवद्विरजाहोमकारणात्
व्रतसंकल्पनावधिः तदर्धं दिनमेकं वा; ततः विधिवदग्निमाधाय विरजाहोमं कुर्यात्, स हि शुद्धिहेतुः।
Verse 10
हुत्वाज्येन समिद्भिश्च चरुणा च यथाक्रमम् । पूर्णामापूर्य तां भूयस्तत्त्वानां शुद्धिमुद्दिशन्
हुत्वाज्येन समिद्भिश्च चरुणा च यथाक्रमम् । पूर्णामापूर्य तां भूयस्तत्त्वानां शुद्धिमुद्दिशन् ॥
Verse 11
जुहुयान्मूलमन्त्रेण तैरेव समिदादिभिः । तत्त्वान्येतानि मद्देहे शुद्ध्यंताम् १ त्यनुस्मरन्
जुहुयान्मूलमन्त्रेण तैरेव समिदादिभिः । तत्त्वान्येतानि मद्देहे शुद्ध्यन्तामित्यनुस्मरन् ॥
Verse 12
पञ्चभूतानि तन्मात्राः पञ्चकर्मेन्द्रियाणि च । ज्ञानकर्मविभेदेन पञ्चकर्मविभागशः
पञ्चभूतानि तन्मात्राः पञ्चकर्मेन्द्रियाणि च । ज्ञानकर्मविभेदेन पञ्चकर्मविभागशः ॥
Verse 13
त्वगादिधातवस्सप्त पञ्च प्राणादिवायवः । मनोबुद्धिरहं ख्यातिर्गुणाः प्रकृतिपूरुषौ
त्वगादिधातवः सप्त पञ्च प्राणादिवायवः । मनोबुद्धिरहं ख्यातिर्गुणाः प्रकृतिपूरुषौ ॥
Verse 14
रागो विद्याकले चैव नियतिः काल एव च । माया च शुद्धिविद्या च महेश्वरसदाशिवौ
रागो विद्या कला चैव नियतिः काल एव च । माया च शुद्धविद्या च महेश्वरसदाशिवौ—एते परतत्त्वानि इह निरूपितानि ॥
Verse 15
शक्तिश्च शिवतत्त्वं च तत्त्वानि क्रमशो विदुः । मन्त्रैस्तु विरजैर्हुत्वा होतासौ विरजा भवेत्
शक्तिश्च शिवतत्त्वं च तत्त्वानि क्रमशो विदुः । मन्त्रैस्तु विरजैर्हुत्वा होतासौ विरजा भवेत् ॥
Verse 16
शिवानुग्रहमासाद्य ज्ञानवान्स हि जायते । अथ गोमयमादाय पिण्डीकृत्याभिमंत्र्य च
शिवानुग्रहमासाद्य ज्ञानवान्स हि जायते । अथ गोमयमादाय पिण्डीकृत्याभिमन्त्र्य च ॥
Verse 17
विन्यस्याग्नौ च सम्प्रोक्ष्य दिने तस्मिन्हविष्यभुक् । प्रभाते तु चतुर्दश्यां कृत्वा सर्वं पुरोदितम्
विन्यस्याग्नौ च सम्प्रोक्ष्य दिने तस्मिन्हविष्यभुक् । प्रभाते तु चतुर्दश्यां कृत्वा सर्वं पुरोदितम् ॥
Verse 18
दिने तस्मिन्निराहारः कालं शेषं समापयेत् । प्रातः पर्वणि चाप्येवं कृत्वा होमा वसानतः
दिने तस्मिन्निराहारः कालं शेषं समापयेत् । प्रातः पर्वणि चाप्येवं कृत्वा होमा वसानतः ॥
Verse 19
उपसंहृत्य रुद्राग्निं गृह्णीयाद्भस्म यत्नतः । ततश्च जटिलो मुण्डी शिखैकजट एव वा
रुद्राग्निं सम्यगुपसंहृत्य यत्नतः पवित्रं भस्म गृह्णीयात्। ततः शिवव्रतानुसारं जटिलो वा मुण्डी वा शिखैकजट एव वा भवेत्॥
Verse 20
भूत्वा स्नात्वा ततो वीतलज्जश्चेत्स्याद्दिगम्बरः । अपि काषायवसनश्चर्मचीराम्बरो ऽथ वा
कृतकर्मा स्नात्वा च ततः वीतलज्जो दिगम्बरः स्यात्। अथ वा काषायवसनः, चर्मचीराम्बरो वा भवेत्॥
Verse 21
एकाम्बरो वल्कली वा भवेद्दण्डी च मेखली । प्रक्षाल्य चरणौ पश्चाद्द्विराचम्यात्मनस्तनुम्
एकाम्बरो वल्कली वा भवेद्दण्डी च मेखली। प्रक्षाल्य चरणौ पश्चाद्द्विराचम्यात्मनस्तनुम्॥
Verse 22
संकुलीकृत्य तद्भस्म विरजानलसंभवम् । अग्निरित्यादिभिर्मंत्रैः षड्भिराथर्वणैः क्रमात्
संकुलीकृत्य तद्भस्म विरजानलसंभवम्। अग्निरित्यादिभिर्मन्त्रैः षड्भिराथर्वणैः क्रमात्॥
Verse 23
विभृज्यांगानि मूर्धादिचरणांतानि तैस्स्पृशेत् । ततस्तेन क्रमेणैव समुद्धृत्य च भस्मना
विभृज्याङ्गानि मूर्धादिचरणान्तानि तैः स्पृशेत्। ततस्तेन क्रमेणैव समुद्धृत्य च भस्मना॥
Verse 24
सर्वांगोद्धूलनं कुर्यात्प्रणवेन शिवेन वा । ततस्त्रिपुण्ड्रं रचयेत्त्रियायुषसमाह्वयम्
प्रणवेन शिवनाम्ना वा सर्वाङ्गोद्धूलनं कुर्यात् । ततस्त्रिपुण्ड्रं रचयेत् त्र्यायुषसमाह्वयम् ॥
Verse 25
शिवभावं समागम्य शिवयोगमथाचरेत् । कुर्यात्स्त्रिसन्ध्यमप्येवमेतत्पाशुपतं व्रतम्
शिवभावं समासाद्य शिवयोगमथाचरेत् । एवं त्रिसन्ध्यं कुर्वीत पाशुपतव्रतं शुभम् ॥
Verse 26
भुक्तिमुक्तिप्रदं चैतत्पशुत्वं विनिवर्तयेत् । तत्पशुत्वं परित्यज्य कृत्वा पाशुपतं व्रतम्
भुक्तिमुक्तिप्रदं ह्येतत् पशुत्वं विनिवर्तयेत् । तस्मात् पशुत्वं त्यक्त्वैव पाशुपतव्रतं चरेत् ॥
Verse 27
पूजनीयो महादेवो लिंगमूर्तिस्सनातनः । पद्ममष्टदलं हैमं नवरत्नैरलंकृतम्
पूजनीयो महादेवो लिङ्गमूर्तिः सनातनः । पद्ममष्टदलँ हैमं नवरत्नैरलङ्कृतम् ॥
Verse 28
कर्णिकाकेशरोपेतमासनं परिकल्पयेत् । विभवे तदभावे तु रक्तं सितमथापि वा
कर्णिकाकेशरोपेतमासनं परिकल्पयेत् । विभवे तदभावे तु रक्तं श्वेतमथापि वा ॥
Verse 29
पद्मं तस्याप्यभावे तु केवलं भावनामयम् । तत्पद्मकर्णिकामध्ये कृत्वा लिंगं कनीयसम्
पद्मं गृह्णीयात्; तस्याप्यभावे केवलं भावनामयं पद्मम्। तत्पद्मकर्णिकामध्ये लिङ्गं कनीयसं स्थापयेत्।
Verse 30
स्फीटिकं पीठिकोपेतं पूजयेद्विधिवत्क्रमात् । प्रतिष्ठाप्य विधानेन तल्लिंगं कृतशोधनम्
स्फटिकं पीठिकोपेतं लिङ्गं विधिवत्क्रमात् पूजयेत्। विधानेन प्रतिष्ठाप्य शुद्धीकृतं तल्लिङ्गम्।
Verse 31
परिकल्प्यासनं मूर्तिं पञ्चवक्त्रप्रकारतः । पञ्चगव्यादिभिः पूर्णैर्यथाविभवसंभृतैः
आसनं परिकल्प्य मूर्तिं पञ्चवक्त्रप्रकारतः ध्यायेत्। पञ्चगव्यादिभिः पूर्णान् यथाविभवसम्भृतान् उपहारान् सज्जयेत्।
Verse 32
स्नापयेत्कलशैः पूर्णैरष्टापदसमुद्भवैः । गंधद्रव्यैस्सकर्पूरैश्चन्दनाद्यैस्सकुंकुमैः
पूर्णैः कलशैः अष्टापदसमुद्भवैः स्नापयेत्; गन्धद्रव्यैः सकर्पूरैः चन्दनाद्यैः सकुङ्कुमैश्च—पतेः शिवस्य शुद्ध्यर्थं मोक्षप्रदस्याभिषेकं कुर्यात्।
Verse 33
सवेदिकं समालिप्य लिंगं भूषणभूषितम् । बिल्वपत्रैश्च पद्मैश्च रक्तैः श्वेतैस्तथोत्पलैः
सवेदिकं लिङ्गं समालिप्य, भूषणैर्भूषितं कृत्वा; बिल्वपत्रैः पद्मैश्च रक्तैः श्वेतैश्च तथा उत्पलैश्च तदर्चयेत्।
Verse 34
नीलोत्पलैस्तथान्यैश्च पुष्पैस्तैस्तैस्सुगंधिभिः । पुण्यैः प्रशस्तैः पत्रैश्च चित्रैर्दूर्वाक्षतादिभिः
नीलोत्पलैस्तथान्यैश्च पुष्पैस्तैस्तैः सुगन्धिभिः। पुण्यैः प्रशस्तैः पत्रैश्च चित्रैर्दूर्वाक्षतादिभिः॥
Verse 35
समभ्यर्च्य यथालाभं महापूजाविधानतः । धूपं दीपं तथा चापि नैवेद्यं च समादिशेत्
समभ्यर्च्य यथालाभं महापूजाविधानतः। धूपं दीपं तथा चापि नैवेद्यं च समादिशेत्॥
Verse 36
निवेदयित्वा विभवे कल्याणं च समाचरेत् । इष्टानि च विशिष्टानि न्यायेनोपार्जितानि च
निवेदयित्वा विभवे कल्याणं च समाचरेत्। इष्टानि च विशिष्टानि न्यायेनोपार्जितानि च॥
Verse 37
सर्वद्रव्याणि देयानि व्रते तस्मिन्विशेषतः । श्रीपत्रोत्पलपद्मानां संख्या साहस्रिकी मता
सर्वद्रव्याणि देयानि व्रते तस्मिन् विशेषतः। श्रीपत्रोत्पलपद्मानां संख्या साहस्रिकी मता॥
Verse 38
प्रत्येकमपरा संख्या शतमष्टोत्तरं द्विजाः । तत्रापि च विशेषेण न त्यजेद्बिल्वपत्रकम्
प्रत्येकमपरा संख्या शतमष्टोत्तरं द्विजाः । तत्रापि च विशेषेण न त्यजेद्बिल्वपत्रकम् ॥
Verse 39
हैममेकं परं प्राहुः पद्मं पद्मसहस्रकात् । नीलोत्पलादिष्वप्येतत्समानं बिल्बपत्रकैः
पद्मसहस्रकादपि हैमं एकं परं प्राहुः। नीलोत्पलादिष्वपि च बिल्वपत्रैः कृतं समं मतम् शिवाय॥
Verse 40
पुष्पान्तरे न नियमो यथालाभं निवेदयेत् । अष्टाङ्गमर्घ्यमुत्कृष्टं धूपालेपौ विशेषतः
पुष्पेषु न नियमः स्यात् यथालाभं निवेदयेत्। अष्टाङ्गमर्घ्यं उत्कृष्टं धूपालेपौ विशेषतः शिवपूजने॥
Verse 41
चन्दनं वामदेवाख्ये हरितालं च पौरुषे । ईशाने भसितं केचिदालेपनमितीदृशाम्
वामदेवाख्ये चन्दनं पौरुषे हरितालकम्। ईशाने भसितं केचिदालेपनं विधिं विदुः॥
Verse 42
न धूपमिति मन्यन्ते धूपान्तरविधानतः । सितागुरुमघोराख्ये मुखे कृष्णागुरुं पुनः
धूपो न एक इति मन्यन्ते धूपान्तरविधानतः। अघोरमुखे सितागुरुं पुनः कृष्णागुरुं च केचित्॥
Verse 43
पौरुषे गुग्गुलं सव्ये सौम्ये सौगंधिकं मुखे । ईशाने ऽपि ह्युशीरादि देयाद्धूपं विशेषतः
पौरुषे गुग्गुलुं धूपं सव्ये सौम्यं प्रकीर्तितम्। मुखे सौगन्धिकं देयं ईशानेऽप्युशीरादि विशेषतः॥
Verse 44
शर्करामधुकर्पूरकपिलाघृतसंयुतम् । चंदनागुरुकाष्ठाद्यं सामान्यं संप्रचक्षते
शर्करामधुकर्पूरकपिलाघृतसंयुतम् । चन्दनागुरुकाष्ठाद्यं सामान्यं संप्रचक्षते ॥
Verse 45
कर्पूरवर्तिराज्याढ्या देया दीपावलिस्ततः । अर्घ्यमाचमनं देयं प्रतिवक्त्रमतः परम्
ततः कर्पूरवर्तिसमृद्धां दीपावलिं समर्पयेत् । अनन्तरं च अर्घ्यमाचमनं च देयं, प्रतिवक्त्रं यथाक्रमम् ॥
Verse 46
प्रथमावरणे पूज्यो क्रमाद्धेरम्बषण्मुखौ । ब्रह्मांगानि ततश्चैव प्रथमावरणेर्चिते
प्रथमावरणे क्रमाद् हेरम्बं षण्मुखं च पूजयेत् । ततश्च तस्मिन्नेव प्रथमावरणे ब्रह्माङ्गानि च अर्चयेत् ॥
Verse 47
द्वितीयावरणे पूज्या विघ्नेशाश्चक्रवर्तिनः । तृतीयावरणे पूज्या भवाद्या अष्टमूर्तयः
द्वितीयावरणे पूज्यौ विघ्नेशश्चक्रवर्तिनश्च । तृतीयावरणे पूज्याः भवाद्या अष्टमूर्तयः ॥
Verse 48
महादेवादयस्तत्र तथैकादशमूर्तयः । चतुर्थावरणे पूज्याः सर्व एव गणेश्वराः
तत्र महादेवादयः तथैकादशमूर्तयः । चतुर्थावरणे पूज्याः सर्वे एव गणेश्वराः ॥
Verse 49
बहिरेव तु पद्मस्य पञ्चमावरणे क्रमात् । दशदिक्पतयः पूज्याः सास्त्राः सानुचरास्तथा
बहिरेव तु पद्मस्य पञ्चमावरणे क्रमात्; दशदिक्पतयः पूज्याः सास्त्राः सानुचरास्तथा।
Verse 50
ब्रह्मणो मानसाः पुत्राः सर्वे ऽपि ज्योतिषां गणाः । सर्वा देव्यश्च देवाश्च सर्वे सर्वे च खेचराः
ब्रह्मणो मानसाः पुत्राः सर्वेऽपि ज्योतिषां गणाः। सर्वा देव्यश्च देवाश्च सर्वे सर्वे च खेचराः॥
Verse 51
पातालवासिनश्चान्ये सर्वे मुनिगणा अपि । योगिनो हि सखास्सर्वे पतंगा मातरस्तथा
पातालवासिनश्चान्ये सर्वे मुनिगणा अपि। योगिनो हि सखास्सर्वे पतंगा मातरस्तथा॥
Verse 52
क्षेत्रपालाश्च सगणाः सर्वं चैतच्चराचरम् । पूजनीयं शिवप्रीत्या मत्त्वा शंभुविभूतिमत्
क्षेत्रपालाश्च सगणाः सर्वं चैतच्चराचरम्। पूजनीयं शिवप्रीत्या मत्त्वा शंभुविभूतिमत्॥
Verse 53
अथावरणपूजांते संपूज्य परमेश्वरम् । साज्यं सव्यं जनं हृद्यं हविर्भक्त्या निवेदयेत्
अथावरणपूजांते संपूज्य परमेश्वरम्। साज्यं सव्यं जनं हृद्यं हविर्भक्त्या निवेदयेत्॥
Verse 54
मुखवासादिकं दत्त्वा ताम्बूलं सोपदंशकम् । अलंकृत्य च भूयो ऽपि नानापुष्पविभूषणैः
मुखवासादिकं दत्त्वा ताम्बूलं सोपदंशकम् । अलंकृत्य च भूयोऽपि नानापुष्पविभूषणैः ॥
Verse 55
नीराजनांते विस्तीर्य पूजाशेषं समापयेत् । चषकं सोपकारं च शयनं च समर्पयेत्
नीराजनान्ते पूजोपकरणं सम्यग्विस्तीर्य पूजाशेषं समापयेत् । ततः सोपकारं चषकं तथा शयनं च प्रभवे समर्पयेत् ॥
Verse 56
चन्द्रसंकाशहारं च शयनीयं समर्पयेत् । आद्यं नृपोचितं हृद्यं तत्सर्वमनुरूपतः
चन्द्रसंकाशं हारं तथा शयनीयं समर्पयेत् । आद्यं नृपोचितं हृद्यं तत्सर्वमनुरूपतः ॥
Verse 57
कृत्वा च कारयित्वा च हित्वा च प्रतिपूजनम् । स्तोत्रं व्यपोहनं जप्त्वा विद्यां पञ्चाक्षरीं जपेत्
कृत्वा कारयित्वा च हित्वा च प्रतिपूजनम् । स्तोत्रं व्यपोहनं जप्त्वा विद्यां पञ्चाक्षरीं जपेत् ॥
Verse 58
प्रदक्षिणां प्रणामं च कृत्वात्मानं समर्पयेत् । ततः पुरस्ताद्देवस्य गुरुविप्रौ च पूजयेत्
प्रदक्षिणां प्रणामं च कृत्वात्मानं समर्पयेत् । ततः पुरस्ताद्देवस्य गुरुविप्रौ च पूजयेत् ॥
Verse 59
दत्त्वार्घ्यमष्टौ पुष्पाणि देवमुद्वास्य लिंगतः । अग्नेश्चाग्निं सुसंयम्य ह्युद्वास्य च तमप्युत
अर्घ्यं दत्त्वा अष्टौ पुष्पाणि च समर्प्य देवम् लिङ्गतः सादरम् उद्वासयेत्। अग्नेः अग्निं च सुसंयम्य स्थापयित्वा तमपि यथाविधि उद्वासयेत्॥
Verse 60
प्रत्यहं च जनस्त्वेवं कुर्यात्सेवां पुरोदिताम् । ततस्तत्साम्बुजं लिंगं सर्वोपकरणान्वितम्
प्रत्यहं जनः एवं पुरोदितां सेवां कुर्यात्। ततः सर्वोपकरणान्वितं साम्बुजं तल्लिङ्गं यथाविधि सेवेत शिवसन्निध्यर्थम्॥
Verse 61
समर्पयेत्स्वगुरवे स्थापयेद्वा शिवालये । संपूज्य च गुरून्विप्रान्व्रतिनश्च विशेषतः
स्वगुरवे समर्पयेत् अथवा शिवालये स्थापयेत्। गुरून् विप्रान् व्रतिनश्च विशेषतः संपूज्य यथाविधि प्रवर्तेत॥
Verse 62
भक्तान्द्विजांश्च शक्तश्चेद्दीनानाथांश्च तोषयेत् । स्वयं चानशने शक्तः फलमूलाशने ऽथ वा
भक्तान् द्विजान् च शक्तश्चेत् दीनानाथांश्च तोषयेत्। स्वयं च अनशने शक्तः फलमूलाशनेऽथ वा॥
Verse 63
पयोव्रतो वा भिक्षाशी भवेदेकाशनस्तथा । नक्तं युक्ताशनो नित्यं भूशय्यानिरतः शुचिः
पयोव्रतो वा भवेत्, भिक्षाशी वा; एकाशनः स्यात्, अथवा नक्तं युक्तमात्राशनः। नित्यं भूशय्यायां निरतः शुचिः सन् देहाचारसंयतः भवेत्।
Verse 64
भस्मशायी तृणेशायी चीराजिनधृतो ऽथवा । ब्रह्मचर्यव्रतो नित्यं व्रतमेतत्समाचरेत्
भस्मशायी तृणेशायी चीराजिनधृतोऽथवा । ब्रह्मचर्यव्रतो नित्यं व्रतमेतत्समाचरेत् ॥
Verse 65
अर्कवारे तथार्द्रायां पञ्चदश्यां च पक्षयोः । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां शक्तस्तूपवसेदपि
अर्कवारे तथार्द्रायां पञ्चदश्यां च पक्षयोः । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां शक्तस्तूपवसेदपि ॥
Verse 66
पाखण्डिपतितोदक्यास्सूतकान्त्यजपूर्वकान् । वर्जयेत्सर्वयत्नेन मनसा कर्मणा गिरा
पाखण्डिनः पतितांश्चोदक्यांश्च सूतकान्त्यजान् तथा । चाण्डालादीन् च सर्वान् वै मनसा कर्मणा गिरा ॥ सर्वयत्नेन वर्जयेत् शिवमार्गे शुचिस्थितिः ॥
Verse 67
क्षमदानदयासत्याहिंसाशीलः सदा भवेत् । संतुष्टश्च प्रशान्तश्च जपध्यानरतस्तथा
क्षमादानदयासत्याहिंसाशीलः सदा भवेत् । संतुष्टः प्रशान्तश्च जपध्यानरतस्तथा ॥ शिवमार्गेऽधिकार्येष पाशात् पाशुं विमोचयेत् पतिः ॥
Verse 68
कुर्यात्त्रिषवणस्नानं भस्मस्नानमथापि वा । पूजां वैशेषिकीं चैव मनसा वचसा गिरा
कुर्यात् त्रिषवणस्नानं भस्मस्नानमथापि वा । पूजां वैशेषिकीं चैव मनसा वचसा गिरा ॥ शिवाय सर्वमर्पयेत् बहिरन्तःकरणैः सह ॥
Verse 69
बहुनात्र किमुक्तेन नाचरेदशिवं व्रती । प्रमादात्तु तथाचारे निरूप्य गुरुलाघवे
बहुनात्र किमुक्तेन? व्रती अशिवं नाचरेत्, शिवविरुद्धं कदाचन। प्रमादात्तु तथाचारे सति गुरुलाघवं निरूप्य यथोचितं प्रायश्चित्तं समाचरेत्॥
Verse 70
उचितां निष्कृतिं कुर्यात्पूजाहोमजपादिभिः । आसमाप्तेर्व्रतस्यैवमाचरेन्न प्रमादतः
उचितां निष्कृतिं कुर्यात् पूजाहोमजपादिभिः। व्रतस्यासमाप्तिपर्यन्तं तथा कुर्यान्न प्रमादतः॥
Verse 71
गोदानं च वृषोत्सर्गं कुर्यात्पूजां च संपदा । भक्तश्च शिवप्रीत्यर्थं सर्वकामविवर्जितः
गोदानं वृषोत्सर्गं कुर्यात् पूजां च संपदा। शिवप्रीत्यर्थं भक्तोऽसौ सर्वकामविवर्जितः॥
Verse 72
सामान्यमेतत्कथितं व्रतस्यास्य समासतः । प्रतिमासं विशेषं च प्रवदामि यथाश्रुतम्
सामान्यमेतद् व्रतस्यास्य कथितं समासतः। प्रतिमासं विशेषं च प्रवदामि यथाश्रुतम्॥
Verse 73
वैशाखे वज्रलिंगं तु ज्येष्ठे मारकतं शुभम् । आषाढे मौक्तिकं विद्याच्छ्रावणे नीलनिर्मितम्
वैशाखे वज्रलिङ्गं तु ज्येष्ठे मरकतं शुभम्। आषाढे मौक्तिकं विद्याच्छ्रावणे नीलनिर्मितम्॥
Verse 74
मासे भाद्रपदे चैव पद्मरागमयं परम् । आश्विने मासि विद्याद्वै लिंगं गोमेदकं वरम्
भाद्रपदमासे तु पद्मरागमयं परं लिङ्गं पूजयेत्। आश्विनमासे तु गोमेदकमयं वरं लिङ्गं निश्चयेन विद्यात्॥
Verse 75
कार्तिक्यां वैद्रुमं लिंगं वैदूर्यं मार्गशीर्षके । पुष्परागमयं पौषे माघे द्युमणिजन्तथा
कार्तिकमासे वैद्रुममयं लिङ्गं पूजयेत्, मार्गशीर्षे वैदूर्यमयम्। पौषे पुष्परागमयं, माघे च द्युमणिमयं तथैव॥
Verse 76
फाल्गुणे चन्द्रकान्तोत्थं चैत्रे तद्व्यत्ययो ऽथवा । सर्वमासेषु रत्नानामलाभे हैममेव वा
फाल्गुणे चन्द्रकान्तोत्थं लिङ्गं प्रयोजयेत्; चैत्रे तद्व्यत्ययोऽपि वा। सर्वमासेषु रत्नानामलाभे हैममेव वा॥
Verse 77
हैमाभावे राजतं वा ताम्रजं शैलजन्तथा । मृन्मयं वा यथालाभं जातुषं चान्यदेव वा
हैमाभावे राजतं वा ताम्रजं शैलजं तथा। मृन्मयं वा यथालाभं जातुषं चान्यदेव वा॥
Verse 78
सर्वगंधमयं वाथ लिंगं कुर्याद्यथारुचि । व्रतावसानसमये समाचरितनित्यकः
सर्वगन्धमयं वाथ लिङ्गं कुर्याद्यथारुचि। व्रतावसानसमये समाचरितनित्यकः॥
Verse 79
कृत्वा वैशेषिकीं पूजां हुत्वा चैव यथा पुरा । संपूज्य च तथाचार्यं व्रतिनश्च विशेषतः
कृत्वा वैशेषिकीं पूजां हुत्वा चैव यथा पुरा। संपूज्य तथाचार्यं च व्रतिनश्च विशेषतः॥
Verse 80
देशिकेनाप्यनुज्ञातः प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः । दर्भासनो दर्भपाणिः प्राणापानौ नियम्य च
देशिकेनानुज्ञातः सन् प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः। दर्भासनो दर्भपाणिः प्राणापानौ नियम्य च॥
Verse 81
जपित्वा शक्तितो मूलं ध्यात्वा साम्बं त्रियम्बकम् । अनुज्ञाप्य यथापूर्वं नमस्कृत्य कृताञ्जलिः
शक्तितो मूलमन्त्रं जपित्वा साम्बं त्र्यम्बकं ध्यात्वा, यथापूर्वमनुज्ञां प्रार्थयित्वा कृताञ्जलिर्नमस्कृत्य प्रणमेत्।
Verse 82
समुत्सृजामि भगवन्व्रतमेतत्त्वदाज्ञया । इत्युक्त्वा लिंगमूलस्थान्दर्भानुत्तरतस्त्यजेत्
“भगवन्, त्वदाज्ञया व्रतमेतत् समुत्सृजामि” इत्युक्त्वा, लिङ्गमूलस्थाने स्थापितान् दर्भान् उत्तरतः त्यजेत्।
Verse 83
ततो दण्डजटाचीरमेखला अपि चोत्सृजेत् । पुनराचम्य विधिवत्पञ्चाक्षरमुदीरयेत्
ततः दण्डं जटां चीरं मेखलां चोत्सृजेत्। पुनराचम्य विधिवत् पञ्चाक्षरं मन्त्रं उदीरयेत्।
Verse 84
यः कृत्वात्यंतिकीं दीक्षामादेहान्तमनाकुलः । व्रतमेतत्प्रकुर्वीत स तु वै नैष्ठिकः स्मृतः
यः कृत्वाऽत्यन्तिकीं दीक्षामादेहान्तमनाकुलः। व्रतमेतत्प्रकुर्वीत स वै नैष्ठिकः स्मृतः॥
Verse 85
सो ऽत्याश्रमी च विज्ञेयो महापाशुपतस्तथा । स एव तपतां श्रेष्ठ स एव च महाव्रती
सोऽत्याश्रमी च विज्ञेयो महापाशुपतस्तथा। स एव तपतां श्रेष्ठः स एव च महाव्रती॥
Verse 86
न तेन सदृशः कश्चित्कृतकृत्यो मुमुक्षुषु । यो यतिर्नैष्ठिको जातस्तमाहुर्नैष्ठिकोत्तमम्
न तेन सदृशः कश्चित् मुमुक्षुषु कृतकृत्यः। यो यतिर्नैष्ठिको जातः स नैष्ठिकोत्तम उच्यते॥
Verse 87
यो ऽन्वहं द्वादशाहं वा व्रतमेतत्समाचरेत् । सो ऽपि नैष्ठिकतुल्यः स्यात्तीव्रव्रतसमन्वयात्
योऽन्वहं द्वादशाहं वा व्रतमेतत् समाचरेत्। सोऽपि नैष्ठिकतुल्यः स्यात् तीव्रव्रतसमन्वयात्॥
Verse 88
घृताक्तो यश्चरेदेतद्व्रतं व्रतपरायणः । द्वित्रैकदिवसं वापि स च कश्चन नैष्ठिकः
घृताक्तो यश्चरेदेतद् व्रतं व्रतपरायणः। द्वित्रैकदिवसं वापि स च कश्चन नैष्ठिकः॥
Verse 89
कृत्यमित्येव निष्कामो यश्चरेद्व्रतमुत्तमम् । शिवार्पितात्मा सततं न तेन सदृशः क्वचित्
कृत्यमित्येव निष्कामो यः श्रेष्ठं व्रतमाचरेत्। शिवार्पितात्मा सततं तेन तुल्यो न विद्यते॥
Verse 90
भस्मच्छन्नो द्विजो विद्वान्महापातकसंभवैः । पापैस्सुदारुणैस्सद्यो मुच्यते नात्र संशयः
भस्मच्छन्नो द्विजो विद्वान् महापातकसम्भवैः। पापैः सुदारुणैः सद्यो मुच्यते नात्र संशयः॥
Verse 91
रुद्राग्निर्यत्परं वीर्यन्तद्भस्म परिकीर्तितम् । तस्मात्सर्वेषु कालेषु वीर्यवान्भस्मसंयुतः
रुद्राग्नेर्यत्परं वीर्यं तद्भस्मेति प्रकीर्तितम्। तस्मात्सर्वेषु कालेषु वीर्यवान् भस्मसंयुतः॥
Verse 92
भस्मनिष्ठस्य नश्यन्ति देषा भस्माग्निसंगमात् । भस्मस्नानविशुद्धात्मा भस्मनिष्ठ इति स्मृतः
भस्मनिष्ठस्य नश्यन्ति दोषा भस्माग्निसङ्गमात्। भस्मस्नानविशुद्धात्मा भस्मनिष्ठ इति स्मृतः॥
Verse 93
भस्मना दिग्धसर्वांगो भस्मदीप्तत्रिपुंड्रकः । भस्मस्नायी च पुरुषो भस्मनिष्ठ इति स्मृतः
भस्मना दिग्धसर्वाङ्गो भस्मदीप्तत्रिपुण्ड्रकः। भस्मस्नायी च पुरुषो भस्मनिष्ठ इति स्मृतः॥
Verse 94
भूतप्रेतपिशासाश्च रोगाश्चातीव दुस्सहाः । भस्मनिष्ठस्य सान्निध्याद्विद्रवंति न संशयः
भूतप्रेतपिशाचाश्च रोगाश्चातीव दुस्सहाः। भस्मनिष्ठस्य सान्निध्याद्विद्रवन्ति न संशयः॥
Verse 95
भासनाद्भासितं प्रोक्तं भस्म कल्मषभक्षणात् । भूतिभूतिकरी चैव रक्षा रक्षाकरी परम्
भासनाद्भासितं प्रोक्तं भस्म कल्मषभक्षणात्। भूतिभूतिकरी चैव रक्षा रक्षाकरी परम्॥
Verse 96
किमन्यदिह वक्तव्यं भस्ममाहात्म्यकारणम् । व्रती च भस्मना स्नातस्स्वयं देवो महेश्वरः
किमन्यदिह वक्तव्यं भस्ममाहात्म्यकारणम्। व्रती च भस्मना स्नातः स्वयं देवो महेश्वरः॥
Verse 97
परमास्त्रं च शैवानां भस्मैतत्पारमेश्वरम् । धौम्याग्रजस्य तपसि व्यापदो यन्निवारिताः
परमास्त्रं च शैवानां भस्मैतत्पारमेश्वरम्। धौम्याग्रजस्य तपसि व्यापदो यन्निवारिताः॥
Verse 98
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कृत्वा पाशुपतव्रतम् । धनवद्भस्म संगृह्य भस्मस्नानरतो भवेत्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कृत्वा पाशुपतव्रतम्। धनवद्भस्म संगृह्य भस्मस्नानरतो भवेत्॥
The chapter teaches the vidhi (procedure) of the supreme Pāśupata vrata—how to choose time and place, obtain ācārya authorization, perform preparatory worship, adopt purity markers, and begin the vow through saṅkalpa and fire-rite framing.
‘Rahasya’ signals restricted, authoritative instruction, while the Atharvaśiras association anchors the vow in a Vedic/Upaniṣadic prestige-register, presenting the practice as both salvific (pāpa-kṣaya) and scripturally legitimized.
The votary meditates on both Deva (Śiva/Paśupati) and Devī, indicating a paired theistic focus in which contemplative alignment accompanies external observance, preparing the practitioner for vow-identity (pāśupata) and Śiva’s grace.