
अध्यायः १९ आरभ्यते यत् ऋषयः पृच्छन्ति—धर्मार्थनाम्ना प्रवृत्तस्यापि दुरात्मनः दक्षस्य यज्ञे महेशेन कथं विघ्नः कृतः। वायुः कालदेशं निर्दिशति—हिमवति देव्या सह देवस्य दीर्घक्रीडावासानन्तरं वैवस्वतमन्वन्तरस्य आगमनम्। तदा प्राचेतसः दक्षः गङ्गाद्वारे हिमवत्पृष्ठे ऋषिसिद्धसेविते शुभे देशे अश्वमेधयज्ञं प्रवर्तयति। इन्द्रप्रमुखाः देवाः आदित्यवसुरुद्रसाध्यमरुतः, सोमाज्यधूमभागिनः, अश्विनौ पितरश्च, महर्षयः, विष्णुश्च यज्ञभागिनो यज्ञं समायान्ति। सर्वे देवाः ईश्वरं विना समागतान् दृष्ट्वा दधीचिर्मुनिः क्रोधदीप्तः दक्षं प्रति वदति—अयोग्ये पूजां कृत्वा योग्यस्य सत्कारवर्जनं महापातकहेतुः। एवं शिववर्जनात् बाह्यतः पूर्णोऽपि यज्ञः अन्तरतः दोषयुक्त इति आगामिसंघर्षस्य कारणं निरूप्यते।
Verse 1
ऋषय ऊचुः । कथं दक्षस्य धर्मार्थं प्रवृत्तस्य दुरात्मनः । महेशः कृतवान् विघ्नमेतदिच्छाम वेदितुम्
ऋषय ऊचुः—धर्मार्थं प्रवृत्तस्यापि दुरात्मनः दक्षस्य यज्ञे महेशः कथं विघ्नं कृतवान्? एतद्वयं वेदितुमिच्छामः।
Verse 2
वायुरुवाच । विश्वस्य जगतो मातुरपि देव्यास्तपोबलात् । पितृभावमुपागम्य मुदिते हिमवद्गिरौ
वायुरुवाच—विश्वजगन्मातुः देव्याः तपोबलात् (शिवः) पितृभावमुपागम्य मुदिते हिमवद्गिरौ (तत्रावस्थितः)।
Verse 3
देवे ऽपि तत्कृतोद्वाहे हिमवच्छिखरालये । संकीडति तया सार्धं काले बहुतरे गते
देवेऽपि तत्कृतोद्वाहे हिमवच्छिखरालये। तया सार्धं संकीडति काले बहुतरे गते॥
Verse 4
वैवस्वते ऽंतरे प्राप्ते दक्षः प्राचेतसः स्वयम् । अश्वमेधेन यज्ञेन यक्ष्यमाणो ऽन्वपद्यत
वैवस्वतमन्वन्तरे प्राप्ते दक्षः प्राचेतसः स्वयम् । अश्वमेधयज्ञेन यक्ष्यमाणो यज्ञारम्भं चकार ॥
Verse 5
ततो हिमवतः पृष्ठे दक्षो वै यज्ञमाहरत् । गंगाद्वारे शुभे देशे ऋषिसिद्धनिषेविते
ततो हिमवतः पृष्ठे दक्षो वै यज्ञमाहरत् । गङ्गाद्वारे शुभे देशे ऋषिसिद्धनिषेविते ॥
Verse 6
तस्य तस्मिन्मखेदेवाः सर्वे शक्र पुरोगमाः । गमनाय समागम्य बुद्धिमापेदिरे तदा
तस्य तस्मिन्मखे देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । गमनाय समागम्य बुद्धिमापेदिरे तदा ॥
Verse 7
आदित्या वसवो रुद्रास्साध्यास्सह मरुद्गणैः । ऊष्मपाः सोमपाश्चैव आज्यपा धूमपास्तथा
आदित्या वसवो रुद्राः साध्याः सह मरुद्गणैः । ऊष्मपाः सोमपाश्चैव आज्यपाः धूमपास्तथा ॥
Verse 8
अश्विनौ पितरश्चैव तथा चान्ये महर्षयः । विष्णुना सहिताः सर्वे स्वागता यज्ञभागिनः
अश्विनौ पितरश्चैव तथान्ये महर्षयः । विष्णुना सहिताः सर्वे स्वागता यज्ञभागिनः ॥
Verse 9
दृष्ट्वा देवकुलं सर्वमीश्वरेण विनागतम् । दधीचो मन्युनाविष्टो दक्षमेवमभाषत
दृष्ट्वा देवकुलं सर्वमीश्वरेण विनागतम् । दधीचो मन्युनाविष्टो दक्षमेवमभाषत ॥
Verse 10
दधीच उवाच । अप्रपूज्ये चैव पूजा पूज्यानां चाप्य पूजने । नरः पापमवाप्नोति महद्वै नात्र संशयः
दधीच उवाच । अप्रपूज्ये चैव पूजा पूज्यानां चाप्यपूजने । नरः पापमवाप्नोति महद्वै नात्र संशयः ॥
Verse 11
असतां संमतिर्यत्र सतामवमतिस्तथा । दंडो देवकृतस्तत्र सद्यः पतति दारुणः
असतां संमतिर्यत्र सतामवमतिस्तथा । दण्डो देवकृतस्तत्र सद्यः पतति दारुणः ॥
Verse 12
एवमुक्त्वा तु विप्रर्षिः पुनर्दक्षमभाषत । पूज्यं तु पशुभर्तारं कस्मान्नार्चयसे प्रभुम्
एवमुक्त्वा तु विप्रर्षिः पुनर्दक्षमभाषत । पूज्यं तु पशुभर्तारं कस्मान्नार्चयसे प्रभुम् ॥
Verse 13
दक्ष उवाच । संति मे बहवो रुद्राः शूलहस्ताः कपर्दिनः । एकादशावस्थिता ये नान्यं वेद्मि महेश्वरम्
दक्ष उवाच । सन्ति मे बहवो रुद्राः शूलहस्ताः कपर्दिनः । एकादशावस्थिता ये नान्यं वेद्मि महेश्वरम् ॥
Verse 14
दधीच उवाच । किमेभिरमरैरन्यैः पूजितैरध्वरे फलम् । राजा चेदध्वरस्यास्य न रुद्रः पूज्यते त्वया
दधीच उवाच । किमेभिरमरैरन्यैः पूजितैरध्वरे फलम् । राजा चेदध्वरस्यास्य न रुद्रः पूज्यते त्वया ॥
Verse 15
ब्रह्मविष्णुमहेशानां स्रष्टा यः प्रभुरव्ययः । ब्रह्मादयः पिशाचांता यस्य कैंकर्यवादिनः
ब्रह्मविष्णुमहेशानां स्रष्टा यः प्रभुरव्ययः । ब्रह्मादयः पिशाचान्ता यस्य कैंकर्यवादिनः ॥
Verse 16
प्रकृतीनां परश्चैव पुरुषस्य च यः परः । चिंत्यते योगविद्वद्भि ऋषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः
प्रकृतीनां परश्चैव पुरुषस्य च यः परः । चिन्त्यते योगविद्वद्भिः ऋषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥
Verse 17
अक्षरं परमं ब्रह्म ह्यसच्च सदसच्च यत् । अनादिमध्यनिधनमप्रतर्क्यं सनातनम्
अक्षरं परमं ब्रह्म ह्यसच्च सदसच्च यत् । अनादिमध्यनिधनमप्रतर्क्यं सनातनम् ॥
Verse 18
यः स्रष्टा चैव संहर्ता भर्ता चैव महेश्वरः । तस्मादन्यं न पश्यामि शंकरात्मानमध्वरे
यः स्रष्टा संहर्ता भर्ता च महेश्वरः। तस्मादन्यं न पश्यामि—अध्वरे शंकरात्मानमेव॥
Verse 19
दक्ष उवाच । एतन्मखेशस्य सुवर्णपात्रे हविः समस्तं विधिमंत्रपूतम् । विष्णोर्नयाम्यप्रतिमस्य भागं प्रभोर्विभज्यावहनीयमद्य
दक्ष उवाच। एतन्मखेशस्य सुवर्णपात्रे हविः समस्तं विधिमन्त्रपूतम्। अद्य विष्णोः अप्रतिमस्य भागं नयामि, प्रभोर्विभज्य वह्नौ सम्यगाहवनीयम्॥
Verse 20
दधीच उवाच । यस्मान्नाराधितो रुद्रस्सर्वदेवेश्वरेश्वरः । तस्माद्दक्ष तवाशेषो यज्ञो ऽयं न भविष्यति
दधीच उवाच। यस्मान्नाराधितो रुद्रः सर्वदेवेश्वरेश्वरः। तस्माद्दक्ष तवाशेषो यज्ञोऽयं न भविष्यति॥
Verse 21
इत्युक्त्वा वचनं क्रुद्धो दधीचो मुनिसत्तमः । निर्गम्य च ततो देशाज्जगाम स्वकमाश्रमम्
इत्युक्त्वा वचनं क्रुद्धो दधीचो मुनिसत्तमः। निर्गम्य ततो देशाज्जगाम स्वकमाश्रमम्॥
Verse 22
निर्गते ऽपि मुनौ तस्मिन्देवा दक्षं न तत्यजुः । अवश्यमनुभावित्वादनर्थस्य तु भाविनः
निर्गतेऽपि तस्मिन्मुनौ देवा दक्षं न तत्यजुः। अवश्यमनुभाव्यत्वाद्भाविनोऽनर्थस्य निवारणं नाभवत्॥
Verse 23
एतस्मिन्नेव काले तु ज्ञात्वैतत्सर्वमीश्वरात् । दग्धुं दक्षाध्वरं विप्रा देवी देवमचोदयत्
एतस्मिन्नेव काले तु ज्ञात्वैतत्सर्वमीश्वरात्। दग्धुं दक्षाध्वरं विप्रा देवी देवमचोदयत्॥
Verse 24
देव्या संचोदितो देवो दक्षाध्वरजिघांसया । ससर्ज सहसा वीरं वीरभद्रं गणेश्वरम्
देव्याः प्रेरणया देवो दक्षाध्वरविनाशनतत्परः । सहसा ससर्ज वीरं वीरभद्रं गणाधिपम् ॥
Verse 25
सहस्रवदनं देवं सहस्रकमलेक्षणम् । सहस्रमुद्गरधरं सहस्रशरपाणिकम्
सहस्रवदनं देवं सहस्रकमलेक्षणम् । सहस्रमुद्गरधरं सहस्रशरपाणिकम् ॥
Verse 26
शूलटंकगदाहस्तं दीप्तकार्मुकधारिणम् । चक्रवज्रधरं घोरं चंद्रार्धकृतशेखरम्
शूलटंकगदाहस्तं दीप्तकार्मुकधारिणम् । चक्रवज्रधरं घोरं चंद्रार्धकृतशेखरम् ॥
Verse 27
कुलिशोद्योतितकरं तडिज्ज्वलितमूर्धजम् । दंष्ट्राकरालं बिभ्राणं महावक्त्रं महोदरम्
कुलिशोद्योतितकरं तडिज्ज्वलितमूर्धजम् । दंष्ट्राकरालं बिभ्राणं महावक्त्रं महोदरम् ॥
Verse 28
विद्युज्जिह्वं प्रलंबोष्ठं मेघसागरनिःस्वनम् । वसानं चर्म वैयाघ्रं महद्रुधिरनिस्रवम्
विद्युज्जिह्वं प्रलम्बोष्ठं मेघसागरनिःस्वनम्। वसानं चर्म वैयाघ्रं महद्रुधिरनिस्रवम्॥
Verse 29
गण्डद्वितयसंसृष्टमण्डलीकृतकुण्डलम् । वरामरशिरोमालावलीकलितशेखरम्
गण्डद्वितयसंसृष्टमण्डलीकृतकुण्डलम्। वरामरशिरोमालावलीकलितशेखरम्॥
Verse 30
रणन्नूपुरकेयूरमहाकनकभूषितम् । रत्नसंचयसंदीप्तं तारहारावृतोरसम्
रणन्नूपुरकेयूरमहाकनकभूषितम्। रत्नसंचयसंदीप्तं तारहारावृतोरसम्॥
Verse 31
महाशरभशार्दूलसिंहैः सदृशविक्रमम् । प्रशस्तमत्तमातंगसमानगमनालसम्
महाशरभशार्दूलसिंहैः सदृशविक्रमं, प्रशस्तमत्तमातङ्गसमानगमनालसम्।
Verse 32
शंखचामरकुंदेन्दुमृणालसदृशप्रभम् । सतुषारमिवाद्रीन्द्रं साक्षाज्जंगमतां गतम्
शङ्खचामरकुन्देन्दुमृणालसदृशप्रभं, सतुषारमिवाद्रीन्द्रं साक्षाज्जङ्गमतां गतम्।
Verse 33
ज्वालामालापरिक्षिप्तं दीप्तमौक्तिकभूषणम् । तेजसा चैव दीव्यंतं युगांत इव पावकम्
ज्वालामालाभिः परिक्षिप्तं दीप्तमौक्तिकभूषणं तत्। तेजसा च दीव्यदिव युगान्ते पावक इव प्रकाशते॥
Verse 34
स जानुभ्यां महीं गत्वा प्रणतः प्रांजलिस्ततः । पार्श्वतो देवदेवस्य पर्यतिष्ठद्गणेश्वरः
स जानुभ्यां महीं गत्वा प्रणतः प्राञ्जलिस्ततः। पार्श्वतो देवदेवस्य पर्यतिष्ठद्गणेश्वरः॥
Verse 35
मन्युना चासृजद्भद्रां भद्रकालीं महेश्वरीम् । आत्मनः कर्मसाक्षित्वे तेन गंतुं सहैव तु
मन्युना चासृजद्भद्रां भद्रकालीं महेश्वरीम्। आत्मनः कर्मसाक्षित्वे तेन गन्तुं सहैव तु॥
Verse 36
तं दृष्ट्वावस्थितं वीरभद्रं कालाग्निसन्निभम् । भद्रया सहितं प्राह भद्रमस्त्विति शंकरः
तं दृष्ट्वावस्थितं वीरभद्रं कालाग्निसन्निभम्। भद्रया सहितं प्राह भद्रमस्त्विति शंकरः॥
Verse 37
स च विज्ञापयामास सह देव्या महेश्वरम् । आज्ञापय महादेव किं कार्यं करवाण्यहम्
स च विज्ञापयामास सह देव्या महेश्वरम्। आज्ञापय महादेव किं कार्यं करवाण्यहम्॥
Verse 38
ततस्त्रिपुरहा प्राह हैमवत्याः प्रियेच्छया । वीरभद्रं महाबाहुं वाचा विपुलनादया
ततस्त्रिपुरहा प्राह हैमवत्याः प्रियेच्छया । वीरभद्रं महाबाहुं वाचा विपुलनादया ॥
Verse 39
देवदेव उवाच । प्राचेतसस्य दक्षस्य यज्ञं सद्यो विनाशय । भद्रकाल्या सहासि त्वमेतत्कृत्यं गणेश्वर
देवदेव उवाच । प्राचेतसस्य दक्षस्य यज्ञं सद्यो विनाशय । भद्रকাল्या सहासि त्वमेतत्कृत्यं गणेश्वर ॥
Verse 40
अहमप्यनया सार्धं रैभ्याश्रमसपीपतः । स्थित्वा वीक्षे गणेशान विक्रमं तव दुःसहम्
अहमप्यनया सार्धं रैभ्याश्रमसमीपतः । स्थित्वा वीक्षे गणेशान विक्रमं तव दुःसहम् ॥
Verse 41
वृक्षा कनखले ये तु गंगाद्वारसमीपगाः । सुवर्णशृंगस्य गिरेर्मेरुमंदरसंनिभाः
कनखले ये तु वृक्षाः गङ्गाद्वारसमीपगाः । ते सुवर्णशृङ्गगिरेः पृष्ठवत् मेरुमन्दरसंनिभाः ॥
Verse 42
तस्मिन्प्रदेशे दक्षस्य युज्ञः संप्रति वर्तते । सहसा तस्य यज्ञस्य विघातं कुरु मा चिरम्
तस्मिन्प्रदेशे दक्षस्य यज्ञः संप्रति वर्तते । सहसा तस्य यज्ञस्य विघातं कुरु मा चिरम् ॥
Verse 43
इत्युक्ते सति देवेन देवी हिमगिरीन्द्रजा । भद्रं भद्रं च संप्रेक्ष्य वत्सं धेनुरिवौरसम्
एवं देवेन उक्ते सति देवी हिमगिरीन्द्रजा। भद्रं भद्रमिति संप्रेक्ष्य वत्सं धेनुरिवौरसम्॥
Verse 44
आलिंग्य च समाघ्राय मूर्ध्नि षड्वदनं यथा । सस्मिता वचनं प्राह मधुरं मधुरं स्वयम्
आलिङ्ग्य च समाघ्राय मूर्ध्नि षड्वदनं यथा। सस्मिता वचनं प्राह मधुरं मधुरं स्वयम्॥
Verse 45
देव्युवाच । वत्स भद्र महाभाग महाबलपराक्रम । मत्प्रियार्थं त्वमुत्पन्नो मम मन्युं प्रमार्जक
देव्युवाच। वत्स भद्र महाभाग महाबलपराक्रम। मत्प्रियार्थं त्वमुत्पन्नो मम मन्युं प्रमार्जक॥
Verse 46
यज्ञेश्वरमनाहूय यज्ञकर्मरतो ऽभवत् । दक्षं वैरेण तं तस्माद्भिंधि यज्ञं गणेश्वर
यज्ञेश्वरमनाहूय यज्ञकर्मरतो ऽभवत् । दक्षं वैरेण तं तस्माद्भिंधि यज्ञं गणेश्वर
Verse 47
यज्ञलक्ष्मीमलक्ष्मीं त्वं भद्र कृत्वा ममाज्ञया । यजमानं च तं हत्वा वत्स हिंसय भद्रया
यज्ञलक्ष्मीमलक्ष्मीं त्वं भद्र कृत्वा ममाज्ञया । यजमानं च तं हत्वा वत्स हिंसय भद्रया
Verse 48
अशेषामिव तामाज्ञां शिवयोश्चित्रकृत्ययोः । मूर्ध्नि कृत्वा नमस्कृत्य भद्रो गंतुं प्रचक्रमे
अशेषचित्रकृत्ययोः शिवयोस्तामाज्ञां मूर्ध्नि कृत्वा। नमस्कृत्य भद्रो गन्तुं प्रचक्रमे॥
Verse 49
अथैष भगवान्क्रुद्धः प्रेतावासकृतालयः । वीरभद्रो महादेवो देव्या मन्युप्रमार्जकः
अथ स भगवान्क्रुद्धः प्रेतावासकृतालयः। वीरभद्रो महादेवो देव्या मन्युप्रमार्जकः॥
Verse 50
ससर्ज रोमकूपेभ्यो रोमजाख्यान्गणेश्वरान् । दक्षिणाद्भुजदेशात्तु शतकोटिगविश्वरान्
ससर्ज रोमकूपेभ्यो रोमजाख्यान्गणेश्वरान्। दक्षिणाद्भुजदेशात्तु शतकोटिगविश्वरान्॥
Verse 51
पादात्तथोरुदेशाच्च पृष्ठात्पार्श्वान्मुखाद्गलात् । गुह्याद्गुल्फाच्छिरोमध्यात्कंठादास्यात्तथोदरात्
पादात्तथोरुदेशाच्च पृष्ठात्पार्श्वान्मुखाद्गलात् । गुह्याद्गुल्फाच्छिरोमध्यात्कण्ठादास्यात्तथोदरात् ॥
Verse 52
तदा गणेश्वरैर्भद्रैर्भद्रतुल्यपराक्रमैः । संछादितमभूत्सर्वं साकाशविवरं जगत्
तदा गणेश्वरैर्भद्रैर्भद्रतुल्यपराक्रमैः । संछादितमभूत्सर्वं साकाशविवरं जगत् ॥
Verse 53
सर्वे सहस्रहस्तास्ते सहस्रायुधपाणयः । रुद्रस्यानुचरास्सर्वे सर्वे रुद्रसमप्रभाः
ते सर्वे सहस्रहस्ताः सहस्रायुधपाणयः। रुद्रस्यानुचराः सर्वे सर्वे रुद्रसमप्रभाः।
Verse 54
शूलशक्तिगदाहस्ताष्टंकोपलशिलाधराः । कालाग्निरुद्रसदृशास्त्रिनेत्राश्च जटाधराः
शूलशक्तिगदाहस्ताः शैलशिखरमहाशिलाधराः। कालाग्निरुद्रसदृशास्त्रिनेत्रा जटाधराश्च ते॥
Verse 55
निपेतुर्भृशमाकाशे शतशस्सिंहवाहनाः । विनेदुश्च महानादाञ्जलदा इव भद्रजाः
निपेतुर्भृशमाकाशे शतशः सिंहवाहनाः। विनेदुश्च महानादाञ्जलदा इव भद्रजाः॥
Verse 56
तैर्भद्रैर्भगवान्मद्रस्तथा परिवृतो बभौ । कालानलशतैर्युक्तो यथांते कालभैरवः
तैर्भद्रैर्भगवान्मद्रस्तथा परिवृतो बभौ। कालानलशतैर्युक्तो यथान्ते कालभैरवः॥
Verse 57
तेषां मध्ये समारुह्य वृषेंद्रं वृषभध्वजः । जगाम भगवान्भद्रश्शुभमभ्रं यथा भवः
तेषां मध्ये समारुह्य वृषेंद्रं वृषभध्वजः। जगाम भगवान्भद्रः शुभमभ्रं यथा भवः॥
Verse 58
तस्मिन्वृषभमारूढे भद्रे तु भसितप्रभः । बभार मौक्तिकं छत्रं गृहीतसितचामरः
तस्मिन् वृषभमारूढे भद्रे तु भसितप्रभः । बभार मौक्तिकं छत्रं गृहीतसितचामरः ॥
Verse 59
स तदा शुशुभे पार्श्वे भद्रस्य भसितप्रभः । भगवानिव शैलेन्द्रः पार्श्वे विश्वजगद्गुरोः
स तदा शुशुभे पार्श्वे भद्रस्य भसितप्रभः । भगवानिव शैलेन्द्रः पार्श्वे विश्वजगद्गुरोः ॥
Verse 60
सो ऽपि तेन बभौ भद्रः श्वेतचामरपाणिना । बालसोमेन सौम्येन यथा शूलवरायुधः
सोऽपि तेन बभौ भद्रः श्वेतचामरपाणिना । बालसोमेन सौम्येन यथा शूलवरायुधः ॥
Verse 61
दध्मौ शंखं सितं भद्रं भद्रस्य पुरतः शुभम् । भानुकंपो महातेजा हेमरत्नैरलंकृतः
दध्मौ शंखं सितं भद्रं भद्रस्य पुरतः शुभम् । भानुकंपो महातेजा हेमरत्नैरलंकृतः ॥
Verse 62
देवदुंदुभयो नेदुर्दिव्यसंकुलनिःस्वनाः । ववृषुश्शतशो मूर्ध्नि पुष्पवर्षं बलाहकाः
देवदुंदुभयो नेदुर्दिव्यसंकुलनिःस्वनाः । ववृषुः शतशो मूर्ध्नि पुष्पवर्षं बलाहकाः ॥
Verse 63
फुल्लानां मधुगर्भाणां पुष्पाणां गंधबंधवः । मार्गानुकूलसंवाहा वबुश्च पथि मारुताः
फुल्लानां मधुगर्भाणां पुष्पाणां गन्धबान्धवः। मार्गानुकूलसंवाहा ववुः पथि मारुताः॥
Verse 64
ततो गणेश्वराः सर्वे मत्ता युद्धबलोद्धताः । ननृतुर्मुमुदुर्१ एदुर्जहसुर्जगदुर्जगुः
ततो गणेश्वराः सर्वे मत्ता युद्धबलोद्धताः। ननृतुर्मुमुदुरे चेदुर्जहसुर्जगदुर्जगुः॥
Verse 65
तदा भद्रगणांतःस्थो बभौ भद्रः स भद्रया । यथा रुद्रगणांतः स्थस्त्र्यम्बकोंबिकया सह
तदा भद्रगणान्तःस्थो बभौ भद्रः स भद्रया सह । यथा रुद्रगणान्तःस्थस्त्र्यम्बकः अम्बिकया सह शोभते ॥
Verse 66
तत्क्षणादेव दक्षस्य यज्ञवाटं रण्मयम् । प्रविवेश महाबाहुर्वीरभद्रो महानुगः
तत्क्षणादेव दक्षस्य यज्ञवाटं रण्मयं प्रविवेश । महाबाहुर्वीरभद्रो महानुगैः सह ॥
Verse 67
ततस्तु दक्षप्रतिपादितस्य क्रतुप्रधानस्य गणप्रधानः । प्रयोगभूमिं प्रविवेश भद्रो रुद्रो यथांते भुवनं दिधक्षुः
ततस्तु दक्षप्रतिपादितस्य क्रतुप्रधानस्य गणप्रधानः । प्रयोगभूमिं प्रविवेश भद्रो रुद्रो यथान्ते भुवनं दिधक्षुः ॥
The setup for Dakṣa’s aśvamedha sacrifice at Gaṅgādvāra on Himavat, including the arrival of devas and other beings—conspicuously without Īśvara (Śiva)—which precipitates admonition and impending conflict.
It signals a ritual-theological defect: a yajña that ignores the supreme principle cannot be fully auspicious. The narrative uses this omission to critique mere formalism and to assert Śiva’s indispensability in cosmic and sacrificial hierarchy.
Indra with the devas; Ādityas, Vasus, Rudras, Sādhyas, Maruts; specialized offering-recipients (soma/ājya/dhūma categories); the Aśvins, Pitṛs, other ṛṣis; and Viṣṇu—collectively termed yajña-bhāgins.