
अध्यायः १४ आरभ्यते यत्र ऋषयः सूतं पृच्छन्ति—शिवपूजायां प्रयुज्यमानानां पुष्पाणां फलैः सह प्रमाणसम्बन्धः कः इति। सूतः कथयति यत् एषः पुष्पार्पण-विनिर्णयः पूर्वं नारदेन पृष्टः ब्रह्मणा च निरूपितः, इति परम्पराप्रमाणेन अध्यायः प्रतिष्ठाप्यते। ततः कमलम्, बिल्वपत्रम्, शतपत्रम्, शङ्खपुष्पम् इत्यादीनां पुष्पद्रव्याणां नामानि तथा तेषां फलानि—लक्ष्मीप्राप्तिः, पापनाशः, लक्षसंख्यादि महत्संख्यायां समर्पणे विशेषफलम्—इत्यादि निर्दिश्यन्ते। प्रस्थ-पल-टङ्कादि मानप्रमाणैः पुष्पपरिमाण-गणनायाः समता अपि दर्श्यते, यथा विधिवत् मानितं द्रव्यं समर्प्येत। लिङ्गपूजा, अक्षत-तण्डुलाः, चन्दनलेपः, जलधारा-अभिषेकः इत्यादयः पूजाङ्गाः अपि निर्दिश्य, पुष्पार्पणं व्यापकशिवपूजाविधौ समन्वितं दर्श्यते। एवं द्रव्य-मान-भावसम्यगनुष्ठानात् काम्यफलसिद्धिः तथा शिवाभिमुखेन निष्कामभावप्राप्तिः इति अध्यायस्य सारः।
Verse 1
ऋषय ऊचुः । व्यासशिष्य महाभाग कथय त्वं प्रमाणतः । कैः पुष्पैः पूजितश्शंभुः किं किं यच्छति वै फलम्
ऋषय ऊचुः—व्यासशिष्य महाभाग, कथय त्वं प्रमाणतः। कैः पुष्पैः पूजितः शम्भुः किं किं फलमवाप्नुयात्॥
Verse 2
सूत उवाच । शौनकाद्याश्च ऋषयः शृणुतादरतोऽखिलम् । कथयाम्यद्य सुप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम्
सूत उवाच । शौनकाद्याश्च ऋषयः शृणुतादरतोऽखिलम् । कथयाम्यद्य सुप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम् ॥
Verse 3
एष एव विधिः पृष्टो नारदेन महर्षिणा । प्रोवाच परमप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम्
एष एव विधिः महर्षिणा नारदेन पृष्टः। ततः स परमप्रीत्या शिवाय पुष्पार्पणस्य विनिर्णयं प्रोवाच॥
Verse 4
ब्रह्मोवाच । कमलैर्बिल्वपत्रैश्च शतपत्रैस्तथा पुनः । शंखपुष्पैस्तथा देवं लक्ष्मीकामोऽर्चयेच्छिवम्
ब्रह्मोवाच—कमलैर्बिल्वपत्रैश्च शतपत्रैस्तथैव च। शंखपुष्पैश्च लक्ष्मीकामः शिवं देवं समर्चयेत्॥
Verse 5
एतैश्च लक्षसंख्याकैः पूजितश्चेद्भवेच्छिवः । पापहानिस्तथा विप्र लक्ष्मीस्स्यान्नात्र संशयः
एतैर्लक्षसंख्याकैः पूजितश्चेद्भवेच्छिवः। पापहानिर्भवेत् विप्र लक्ष्मीश्च स्यान्न संशयः॥
Verse 6
विंशतिः कमलानां तु प्रस्थमेकमुदाहृतम् । बिल्वो दलसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम्
विंशतिः कमलानां तु प्रस्थमेकमुदाहृतम्। बिल्वदलसहस्रेण प्रस्थार्धं परिभाषितम्॥
Verse 7
शतपत्रसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम् । पलैः षोडशभिः प्रत्थः पलं टंकदशस्मृतः
शतपत्रसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम् । पलैः षोडशभिः प्रस्थः पलं टंकदशस्मृतः ॥
Verse 8
अनेनैव तु मानेन तुलामारोपयेद्यदा । सर्वान्कामानवाप्नोति निष्कामश्चेच्छिवो भवेत्
अनेनैव तु मानेन तुलामारोपयेद्यदा । सर्वान्कामानवाप्नोति निष्कामश्चेच्छिवो भवेत् ॥
Verse 9
राज्यस्य कामुको यो वै पार्थिवानां च पूजया । तोषयेच्छंकरं देवं दशकोष्ट्या मुनीश्वराः
राज्यकामुकः यो वै पार्थिवलिङ्गपूजनैः । शंकरं देवं तोषयेत् दशकोटिपूजनैः, मुनीश्वराः ॥
Verse 10
लिंगं शिवं तथा पुष्पमखण्डं तंदुलं तथा । चर्चितं चंदनेनैव जलधारां तथा पुनः
लिङ्गे शिवं समभ्यर्च्य पुष्पमखण्डं तण्डुलं तथा । चन्दनेनैव चर्चित्वा जलधारां पुनः पुनः ॥
Verse 11
प्रतिरूपं तथा मंत्रं बिल्वीदलमनुत्तमम् । अथवा शतपत्रं च कमलं वा तथा पुनः
प्रतिरूपं तथा मन्त्रं बिल्वीदलमनुत्तमम् । अथवा शतपत्रं च कमलं वा पुनः पुनः ॥
Verse 12
शंखपुष्पैस्तथा प्रोक्तं विशेषेण पुरातनैः । सर्वकामफलं दिव्यं परत्रेहापि सर्वथा
शंखपुष्पैः पूजनं विशेषेण पुरातनैः प्रशंसितम्। तेन सर्वकामफलप्रदं दिव्यं फलं, इह परत्र च निश्चयेन॥
Verse 14
इति श्रीशिवमहापुराणे प्रथम खंडे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजाविधानवर्णनो नाम चतुर्दशोऽध्यायः
इति श्रीशिवमहापुराणे प्रथमखण्डे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजाविधानवर्णनो नाम चतुर्दशोऽध्यायः समाप्तः॥
Verse 15
प्रधान्यकामुको यो वै तदर्द्धेनार्चयेत्पुमान् । कारागृहगतो यो वै लक्षेनैवार्चयेद्धनम्
प्रधान्यकामुकः पुमान् तदर्धेन शिवमर्चयेत्। कारागृहगतश्चैव लक्षेनार्चयेद्धनैः, मोक्षं सौभाग्यवृद्धिं च लभेत॥
Verse 16
रोगग्रस्तो यदा स्याद्वै तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । कन्याकामो भवेद्यो वै तदर्द्धेन शिवं पुनः
रोगग्रस्तः सदा तदर्धेन शिवमर्चयेत्। कन्याकामोऽपि तदर्धेन पुनः शिवं समर्चयेत्॥
Verse 17
विद्याकामस्तथा यः स्यात्तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । वाणीकामो भवेद्यो वै घृतेनैवार्चयेच्छिवम्
विद्याकामस्तथा यः स्यात् तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । वाणीकामो भवेद्यो वै घृतेनैवार्चयेच्छिवम् ॥
Verse 18
उच्चाटनार्थं शत्रूणां तन्मितेनैव पूजनम् । मारणे वै तु लक्षेण मोहने तु तदर्धतः
उच्चाटनार्थं शत्रूणां तन्मितेनैव पूजनम् । मारणे वै तु लक्षेण मोहने तु तदर्धतः ॥
Verse 19
सामंतानां जये चैव कोटिपूजा प्रशस्यते । राज्ञामयुतसंख्यं च वशीकरणकर्मणि
सामंतानां जये चैव कोटिपूजा प्रशस्यते । राज्ञामयुतसंख्यं च वशीकरणकर्मणि ॥
Verse 20
यशसे च तथा संख्या वाहनाद्यैः सहस्रिका । मुक्तिकामोर्चयेच्छंभुं पंचकोट्या सुभक्तितः
यशसे च तथा संख्या वाहनाद्यैः सहस्रिका । मुक्तिकामोर्चयेच्छंभुं पंचकोट्या सुभक्तितः ॥
Verse 21
ज्ञानार्थी पूजयेत्कोट्या शंकरं लोक शंकरम् । शिवदर्शनकामो वै तदर्धेन प्रपूजयेत्
ज्ञानार्थी लोकहितकरं शंकरं कोटिमूल्येन पूजयेत्। शिवदर्शनकामोऽपि तदर्धमूल्येनैव तं सम्यक् प्रपूजयेत्॥
Verse 22
तथा मृत्युंजयो जाप्यः कामनाफलरूपतः । पंचलक्षा जपा यर्हि प्रत्यक्षं तु भवेच्छिवः
तथा मृत्युञ्जयो जाप्यः कामनाफलरूपतः; पञ्चलक्षजपे यर्हि प्रत्यक्षं तु भवेच्छिवः।
Verse 23
लक्षेण भजते कश्चिद्द्वितीये जातिसंभवः । तृतीये कामनालाभश्चतुर्थे तं प्रपश्यति
लक्षेण भजते कश्चिद् द्वितीये जातिसंभवः । तृतीये कामनालाभश् चतुर्थे तं प्रपश्यति ॥
Verse 24
पंचमं च यदा लक्षं फलं यच्छत्यसंशयम् । अनेनैव तु मंत्रेण दशलक्षे फलं भवेत्
पञ्चमं च यदा लक्षं फलं यच्छत्यसंशयम् । अनेनैव तु मन्त्रेण दशलक्षे फलं भवेत् ॥
Verse 25
मुक्तिकामो भवेद्यो वै दर्भैश्च पूजनं चरेत् । लक्षसंख्या तु सर्वत्र ज्ञातव्या ऋषिसत्तम
मुक्तिकामो भवेद् यो वै दर्भैश्च पूजनं चरेत् । लक्षसंख्या तु सर्वत्र ज्ञातव्या ऋषिसत्तम ॥
Verse 26
आयुष्कामो भवेद्यो वै दूर्वाभिः पूजनश्चरेत् । पुत्रकामो भवेद्यो वै धत्तूरकुसुमैश्चरेत्
आयुष्कामो भवेद् यो वै दूर्वाभिः पूजनं चरेत् । पुत्रकामो भवेद् यो वै धत्तूरकुसुमैश्चरेत् ॥
Verse 27
रक्तदण्डश्च धत्तूरः पूजने शुभदः स्मृतः । अगस्त्यकुसुमैश्चैव पूजकस्य महद्यशः
शिवपूजने रक्तदण्डश्च धत्तूरश्च शुभदः स्मृतः। अगस्त्यकुसुमैश्चैव पूजकस्य महद्यशः॥
Verse 28
भुक्तिमुक्तिफलं तस्य तुलस्याः पूजयेद्यदि । अर्कपुष्पैः प्रतापश्च कुब्जकल्हारकैस्तथा
तुलस्याः पूजनादस्य भुक्तिमुक्तिफलं भवेत्। अर्कपुष्पैः प्रतापश्च कुब्जकल्हारकैस्तथा॥
Verse 29
जपाकुसुमपूजा तु शत्रूणां मृत्युदा स्मृता । रोगोच्चाटनकानीह करवीराणि वै क्रमात्
जपाकुसुमपूजा तु शत्रूणां मृत्युदा स्मृता। रोगोच्चाटनकानीह करवीराणि वै क्रमात्॥
Verse 30
बंधुकैर्भूषणावाप्तिर्जात्यावाहान्न संशयः । अतसीपुष्पकैर्देवं विष्णुवल्लभतामियात्
बंधुकैर्भूषणावाप्तिर्जात्यावाहान्न संशयः। अतसीपुष्पकैर्देवं विष्णुवल्लभतामियात्॥
Verse 31
शमीपत्रैस्तथा मुक्तिः प्राप्यते पुरुषेण च । मल्लिकाकुसुमैर्दत्तैः स्त्रियं शुभतरां शिवः
शमीपत्रप्रदानेन पुरुषो मोक्षमाप्नुयात् । मल्लिकाकुसुमैर्दत्तैः स्त्रीं शिवः शुभतराṃ कुर्यात् ॥
Verse 32
यूथिकाकुसुमैश्शस्यैर्गृहं नैव विमुच्यते । कर्णिकारैस्तथा वस्त्रसंपत्तिर्जायते नृणाम्
यूथिकाकुसुमैः शुभैर्गृहे समर्पितैः श्रीर्नैव विमुञ्चति; तथा कर्णिकारपुष्पैः नृणां वस्त्रसंपत्तिर्भवति।
Verse 33
निर्गुण्डीकुसुमैर्लोके मनो निर्मलतां व्रजेत् । बिल्वपत्रैस्तथा लक्षैः सर्वान्कामानवाप्नुयात्
निर्गुण्डीकुसुमैर्लोके मनः निर्मलतां व्रजेत्; तथा बिल्वपत्रैर्लक्षैः शिवप्रसादात् सर्वान्कामानवाप्नुयात्।
Verse 34
शृङ्गारहारपुष्पैस्तु वर्द्धते सुख सम्पदा । ऋतुजातानि पुष्पाणि मुक्तिदानि न संशयः
शृङ्गारहारपुष्पैस्तु सुखसंपदः प्रवर्धन्ते; ऋतुजातानि पुष्पाणि पूजितानि मुक्तिदानि, न संशयः।
Verse 35
राजिकाकुसुमानीह शत्रूणां मृत्युदानि च । एषां लक्षं शिवे दद्याद्दद्याच्च विपुलं फलम्
राजिकाकुसुमानीह शत्रूणां मृत्युदानि च। एषां लक्षं शिवे दद्याद् दद्याच्च विपुलं फलम्॥
Verse 36
विद्यते कुसुमं तन्न यन्नैव शिववल्लभम् । चंपकं केतकं हित्वा त्वन्यत्सर्वं समर्पयेत्
विद्यते कुसुमं तन्न यन्नैव शिववल्लभम् । चंपकं केतकं हित्वा त्वन्यत्सर्वं समर्पयेत् ॥
Verse 37
अतः परं च धान्यानां पूजने शंकरस्य च । प्रमाणं च फलं सर्वं प्रीत्या शृणु च सत्तम
अतः परं च धान्यानां पूजने शंकरस्य च । प्रमाणं च फलं सर्वं प्रीत्या शृणु च सत्तम ॥
Verse 38
तंदुलारोपणे नॄणां लक्ष्मी वृद्धिः प्रजायते । अखण्डितविधौ विप्र सम्यग्भक्त्या शिवोपरि
तण्डुलारोपणेन नृणां लक्ष्मीः प्रवर्धते। अखण्डितविधौ विप्र सम्यग्भक्त्या शिवे परे फलमवश्यं प्रजायते॥
Verse 39
षट्केनैव तु प्रस्थानां तदर्धेन तथा पुनः । पलद्वयं तथा लक्षमानेन समदाहृतम्
षट्केनैव तु प्रस्थानां परिमाणं प्रकीर्तितम्। तदर्धेन पुनश्चैव तथा मानं समाहृतम्॥ पलद्वयं तथा प्रोक्तं लक्षमानं च यथाक्रमम्॥
Verse 40
पूजां रुद्रप्रधानेन कृत्वा वस्त्रं सुसुन्दरम् । शिवोपरि न्यसेत्तत्र तंदुलार्पणमुत्तमम्
पूजां रुद्रप्रधानेन कृत्वा वस्त्रं सुसुन्दरम्। शिवोपरि न्यसेत्तत्र तण्डुलार्पणमुत्तमम्॥
Verse 41
उपरि श्रीफलं त्वेकं गंधपुष्पादिभिस्तथा । रोपयित्वा च धूपादि कृत्वा पूजाफलं भवेत्
उपरि श्रीफलं त्वेकं गन्धपुष्पादिभिस्तथा। रोपयित्वा च धूपादि कृत्वा पूजाफलं भवेत्॥
Verse 42
प्रजापत्यद्वयं रौप्यमासंख्या च दक्षिणा । देया तदुपदेष्ट्रे हि शक्त्या वा दक्षिणा मता
प्राजापत्यद्वयं रौप्यदक्षिणा चासंख्यया सह । उपदेष्ट्रे प्रदेया सा, शक्त्यानुसारतोऽपि वा दक्षिणा निर्णीयते ॥
Verse 43
आदित्यसंख्यया तत्र ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । लक्षपूजा तथा जाता साङ्गश्च मन्त्रपूर्वकम्
ततोऽत्र व्रते ब्राह्मणानादित्यसंख्यया भोजयेत् । एवं लक्षपूजा जाता साङ्गा मन्त्रपूर्विका ॥
Verse 44
शतमष्टोत्तरं तत्र मंत्रे विधिरुदाहृतः । तिलानां च पलं लक्षं महापातकनाशनम्
अत्र मन्त्रविधिः प्रोक्तः शतमष्टोत्तरं जपः । तिलदानं च लक्षं पलमहापातकनाशनम् ॥
Verse 45
एकादशपलैरेव लक्षमानमुदाहृतम् । पूर्ववत्पूजनं तत्र कर्तव्यं हितकाम्यया
एकादशपलैरेव लक्षमानं प्रकीर्तितम् । पूर्ववत् पूजनं तत्र कर्तव्यं हितकाम्यया ॥
Verse 46
भोज्या वै ब्राह्मणास्तस्मादत्र कार्या नरेण हि । महापातकजं दुखं तत्क्षणान्नश्यति ध्रुवम्
तस्मादत्र नरेण हि ब्राह्मणाः भोज्याः; महापातकजं दुःखं तत्क्षणादेव ध्रुवं नश्यति।
Verse 47
यवपूजा तथा प्रोक्ता लक्षेण परमा शिवे । प्रस्थानामष्टकं चैव तथा प्रस्थार्द्धकं पुनः
यवपूजा तथा प्रोक्ता परमा शिवे प्रियतमा; लक्षेण विधिना कर्तव्या—प्रस्थानामष्टकं चैव, पुनः प्रस्थार्धकं च।
Verse 48
पलद्वययुतं तत्र मानमेतत्पुरातनम् । यवपूजा च मुनिभिः स्वर्गसौख्यविवर्द्धिनी
तत्र पलद्वययुतं मानमेतत्पुरातनम्; यवपूजा च मुनिभिः स्वर्गसौख्यविवर्द्धिनी।
Verse 49
प्राजापत्यं ब्राह्मणानां कर्तव्यं च फलेप्सुभिः । गोधूमान्नैस्तथा पूजा प्रशस्ता शंकरस्य वै
फलेप्सुभिः ब्राह्मणानां प्राजापत्यं व्रतं कर्तव्यमेव; गोधूमान्नैस्तथा पूजा शंकरस्य वै प्रशस्ता।
Verse 50
संततिर्वर्द्धते तस्य यदि लक्षावधिः कृता । द्रोणार्द्धेन भवेल्लक्षं विधानं विधिपूर्वकम्
यदि लक्षावधिः कृता तस्य संततिर्वर्द्धते; द्रोणार्धेन भवेल्लक्षं, विधिपूर्वकमेव विधानम्।
Verse 51
मुद्गानां पूजने देवः शिवो यच्छति वै सुखम् । प्रस्थानां सप्तकेनैव प्रस्थार्द्धेनाथवा पुनः
मुद्गानां पूजने देवः शिवो यच्छति वै सुखम् । प्रस्थानां सप्तकेनैव प्रस्थार्धेनाथवा पुनः॥
Verse 52
पलद्वययुतेनैव लक्षमुक्तं पुरातनैः । ब्राह्मणाश्च तथा भोज्या रुद्रसंख्याप्रमाणतः
पलद्वययुतेनैव लक्षमुक्तं पुरातनैः । ब्राह्मणाश्च तथा भोज्या रुद्रसंख्याप्रमाणतः॥
Verse 53
प्रियंगुपूजनादेव धर्माध्यक्षे परात्मनि । धर्मार्थकामा वर्द्धंते पूजा सर्वसुखावहा
प्रियङ्गुपूजनादेव धर्माध्यक्षे परात्मनि । धर्मार्थकामा वर्धन्ते पूजा सर्वसुखावहा॥
Verse 54
प्रस्थैकेन च तस्योक्तं लक्षमेकं पुरातनैः । ब्रह्मभोजं तथा प्रोक्तमर्कसंख्याप्रमाणतः
प्रस्थैकेन तस्य दानस्य पुरातनैर्लक्षमेकं फलमुक्तम्। अर्कसंख्याप्रमाणेन तदेव ब्रह्मभोजसमं प्रोक्तम्॥
Verse 55
राजिकापूजनं शंभोश्शत्रोर्मृत्युकरं स्मृतम् । सार्षपानां तथा लक्षं पलैर्विशतिसंख्यया
राजिकाभिः शम्भोः पूजनं शत्रोर्मृत्युकरं स्मृतम्। सार्षपाणां च लक्षं दद्यात् पलैर्विंशतिसंख्यया॥
Verse 56
तेषां च पूजनादेव शत्रोर्मृत्युरुदाहृतः । आढकीनां दलैश्चैव शोभयित्वार्चयेच्छिवम्
तेषां च पूजनादेव शत्रोर्मृत्युरुदाहृता; आढकीनां दलैश्चैव शोभयित्वा शिवमर्चयेत्।
Verse 57
वृता गौश्च प्रदातव्या बलीवर्दस्तथैव च । मरीचिसंभवा पूजा शत्रोर्नाशकरी स्मृता
वृता गौश्च प्रदातव्या बलीवर्दस्तथैव च; मरीचिसंभवा पूजा शत्रोर्नाशकरी स्मृता।
Verse 58
आढकीनां दलैश्चैव रंजयि त्वार्चयेच्छिवम् । नानासुखकरी ह्येषा पूजा सर्वफलप्रदा
आढकीनां दलैश्चैव रञ्जयित्वार्चयेच्छिवम्; नानासुखकरी ह्येषा पूजा सर्वफलप्रदा।
Verse 59
धान्यमानमिति प्रोक्तं मया ते मुनिसत्तम । लक्षमानं तु पुष्पाणां शृणु प्रीत्या मुनीश्वर
धान्यमानमिति मया ते मुनिसत्तम सम्यक् प्रोक्तम्। अधुना पुष्पाणां लक्षमानं शृणु प्रीत्या, मुनीश्वर॥
Verse 60
प्रस्थानां च तथा चैकं शंखपुष्पसमुद्भवम् । प्रोक्तं व्यासेन लक्षं हि सूक्ष्ममानप्रदर्शिना
प्रस्थानां तथा चैकं शंखपुष्पसमुद्भवम्। सूक्ष्ममानप्रदर्शिना व्यासेन लक्षं हि प्रोक्तम्॥
Verse 61
प्रस्थैरेकादशैर्जातिलक्षमानं प्रकीर्तितम् । यूथिकायास्तथा मानं राजिकायास्तदर्द्धकम्
एकादशप्रस्थैर्जात्याः मानं लक्षसंख्यं प्रकीर्तितम्। यूथिकायास्तथैव मानं, राजिकायास्तदर्धकम्।
Verse 62
प्रस्थैर्विंशतिकैश्चैव मल्लिकामान मुत्तमम् । तिलपुष्पैस्तथा मानं प्रस्थान्न्यूनं तथैव च
विंशतिप्रस्थैर्मल्लिकायाः मानमुत्तमं निर्दिष्टम्। तिलपुष्पेषु च मानं प्रस्थात् किंचिन्न्यूनमेव।
Verse 63
ततश्च द्विगुणं मानं करवीरभवे स्मृतम् । निर्गुंडीकुसुमे मानं तथैव कथितं बुधैः
ततः करवीरपुष्पैः पूजायां मानं द्विगुणं स्मृतम्। निर्गुण्डीकुसुमेष्वपि तदेव मानं बुधैः कथितम्।
Verse 64
कर्णिकारे तथा मानं शिरीषकुसुमे पुनः । बंधुजीवे तथा मानं प्रस्थानं दशकेन च
कर्णिकारस्य तथा मानं शिरीषकुसुमस्य च पुनः। बन्धुजीवस्यापि मानं दशप्रस्थप्रमाणतः।
Verse 65
इत्याद्यैर्विविधै मानं दृष्ट्वा कुर्याच्छिवार्चनम् । सर्वकामसमृध्यर्थं मुक्त्यर्थं कामनोज्झितः
एवं विविधैः प्रमाणैर्मानं निरीक्ष्य यथाविधि शिवपूजनं कुर्यात्। सर्वकामसमृद्ध्यर्थं मोक्षार्थं च कामनावर्जितः सन् शिवं समर्चयेत्॥
Verse 66
अतः परं प्रवक्ष्यामि धारापूजाफलं महत् । यस्य श्रवणमात्रेण कल्याणं जायते नृणाम्
अतः परं प्रवक्ष्यामि धारापूजाफलं महत्। यस्य श्रवणमात्रेण कल्याणं जायते नृणाम्॥
Verse 67
विधानपूर्वकं पूजां कृत्वा भक्त्या शिवस्य वै । पश्चाच्च जलधारा हि कर्तव्या भक्तितत्परैः
विधानपूर्वकं शिवस्य भक्त्या पूजां कृत्वा, भक्तितत्परैर्भक्तैः पश्चात् निश्चयेन जलधारा कर्तव्या।
Verse 68
ज्वरप्रलापशांत्यर्थं जल धारा शुभावहा । शतरुद्रियमंत्रेण रुद्रस्यैकादशेन तु
ज्वरप्रलापशान्त्यर्थं जलधारा शुभावहा; शतरुद्रियमन्त्रेण तथा रुद्रस्यैकादशेन च।
Verse 69
रुद्रजाप्येन वा तत्र सूक्तेन् पौरुषेण वा । षडंगेनाथ वा तत्र महामृत्युंजयेन च
रुद्रजाप्येन वा तत्र, सूक्तेन पौरुषेण वा; षडङ्गेनाथ वा तत्र, महामृत्युञ्जयेन च।
Verse 70
गायत्र्या वा नमोंतैश्च नामभिः प्रणवादिभिः । मंत्रैवाथागमोक्तैश्च जलधारादिकं तथा
गायत्र्या वा नमोन्तैश्च नामभिः प्रणवादिभिः; मन्त्रैर्वाथागमोक्तैश्च जलधारादिकं तथा।
Verse 71
सुखसंतानवृद्ध्यर्थं धारापूजनमुत्तमम् । नानाद्रव्यैः शुभैर्दिव्यैः प्रीत्या सद्भस्मधारिणा
सुखसंतानवृद्ध्यर्थं धारापूजनमुत्तमम् । नानाद्रव्यैः शुभैर्दिव्यैः प्रीत्या सद्भस्मधारिणा ॥
Verse 72
घृतधारा शिवे कार्या यावन्मंत्रसहस्रकम् । तदा वंशस्य विस्तारो जायते नात्र संशयः
घृतधारा शिवे कार्या यावन्मंत्रसहस्रकम् । तदा वंशस्य विस्तारो जायते नात्र संशयः ॥
Verse 73
एवं मदुक्तमंत्रेण कार्यं वै शिवपूजनम् । ब्रह्मभोज्यं तथा प्रोक्तं प्राजापत्यं मुनीश्वरैः
एवं मदुक्तमंत्रेण कार्यं वै शिवपूजनम् । ब्रह्मभोज्यं तथा प्रोक्तं प्राजापत्यं मुनीश्वरैः ॥
Verse 74
केवलं दुग्धधारा च तदा कार्या विशेषतः । शर्करामिश्रिता तत्र यदा बुद्धिजडो भवेत्
केवलं दुग्धधारा च तदा कार्या विशेषतः । शर्करामिश्रिता तत्र यदा बुद्धिजडो भवेत् ॥
Verse 75
तस्या संजायते जीवसदृशी बुद्धिरुत्तमा । यावन्मंत्रायुतं न स्यात्तावद्धाराप्रपूजनम्
तस्य भक्तस्य जीवसदृशी प्रबुद्धा बुद्धिरुत्तमा जायते। यावन्मन्त्रायुतं न स्यात् तावद्धाराप्रपूजनं निरन्तरं कार्यम्॥
Verse 76
यदा चोच्चाटनं देहे जायते कारणं विना । यत्र कुत्रापि वा प्रेम दुःखं च परिवर्द्धितम्
यदा देहे कारणं विना चोच्चाटनं जायते, यत्र कुत्रापि वा प्रेम दुःखं च परिवर्धते। तददृष्टशक्तिसूचनं ज्ञेयम्—शिवं शरणं गत्वा सम्यगाराधनया स्थैर्यं पुनर्लभेत्॥
Verse 77
स्वगृहे कलहो नित्यं यदा चैव प्रजायते । तद्धारायां कृतायां वै सर्वं दुःखं विलीयते
स्वगृहे यदा नित्यं कलहो जायते, तदा तद्धारां विधिवत्कृतायां सर्वं दुःखं निःशेषं विलीयते।
Verse 78
शत्रूणां तापनार्थं वै तैलधारा शिवोपरि । कर्तव्या सुप्रयत्नेन कार्यसिद्धिर्धुवं भवेत्
शत्रूणां तापनार्थं शिवोपरि तैलधारा सुप्रयत्नेन कर्तव्या; तेन कार्यसिद्धिर्ध्रुवं भवति।
Verse 79
मासि तेनैव तैलेन भोगवृद्धिः प्रजायते । सार्षपेनैव तैलेन शत्रुनाशोभवेद्ध्रुवम्
मासमात्रं तेनैव तैलेन भोगवृद्धिर्भवति; सार्षपेन तैलेन शत्रुनाशो ध्रुवं भवेत्।
Verse 80
मधुना यक्षराजो वै गच्छेच्च शिवपूजनात । धारा चेक्षुरसस्यापि सर्वानन्दकरी शिवे
मधुना शिवपूजनात् यक्षराजपदं ध्रुवं प्राप्नुयात्; इक्षुरसधारापि शिवे सर्वानन्दकरी भवेत्।
Verse 81
धारा गंगाजलस्यैव भुक्तिमुक्तिफलप्रदा । एतास्सर्वाश्च याः प्रोक्ता मृत्यंजयसमुद्भवाः
गङ्गाजलस्यैकधारापि भुक्तिमुक्तिफलप्रदा। एताः सर्वाश्च या प्रोक्ता मृत्युञ्जयसमुद्भवाः॥
Verse 82
तत्राऽयुतप्रमाणं हि कर्तव्यं तद्विधानतः । कर्तव्यं ब्राह्मणानां च भोज्यं वै रुद्रसंख्यया
तत्राऽयुतप्रमाणं हि कर्तव्यं तद्विधानतः। कर्तव्यं ब्राह्मणानां च भोज्यं वै रुद्रसंख्यया॥
Verse 83
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं मुनीश्वर । एतद्वै सफलं लोके सर्वकामहितावहम्
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं मुनीश्वर। एतद्वै सफलं लोके सर्वकामहितावहम्॥
Verse 84
स्कंदोमासहितं शंभुं संपूज्य विधिना सह । यत्फलं लभते भक्त्या तद्वदामि यथाश्रुतम्
स्कन्दोमासहितं शम्भुं सम्पूज्य विधिना सह। यत्फलं लभते भक्त्या तद्वदामि यथाश्रुतम्॥
Verse 85
अत्र भुक्त्वाखिलं सौख्यं पुत्रपौत्रादिभिः शुभम् । ततो याति महेशस्य लोकं सर्वसुखावहम्
अत्रैव पुत्रपौत्रादिभिः सह शुभं सर्वसौख्यं समश्नुत्वा, ततः सर्वसुखप्रदं महेशलोकं याति।
Verse 86
सूर्यकोटिप्रतीकाशैर्विमानैः सर्वकामगैः । रुद्रकन्यासमाकीर्णैर्गेयवाद्यसमन्वितैः
सूर्यकोटिप्रतीकाशैर्विमानैः सर्वकामगैः । रुद्रकन्यासमाकीर्णैर्गेयवाद्यसमन्वितैः ॥
Verse 87
क्रीडते शिवभूतश्च यावदाभूतसंप्लवम् । ततो मोक्षमवाप्नोति विज्ञानं प्राप्य चाव्ययम्
शिवभूतो यावदाभूतसंप्लवं शिवसहचर्ये क्रीडते । ततः विज्ञानमव्ययं प्राप्य मोक्षमवाप्नोति ॥
A transmission frame: sages ask Sūta; Sūta cites an earlier inquiry by Nārada and Brahmā’s authoritative reply, establishing the flower-offering rules as lineage-backed doctrine.
Measurement sacralizes precision: the offering becomes a quantified vow-act where intention is reinforced by standardized equivalences, aligning devotional practice with an ordered moral economy of merit.
Śiva as Śaṃbhu/Śaṅkara and the liṅga-form, with worship performed through flowers, bilva leaves, sandal paste, unbroken rice, and water-stream offerings within a pūjā framework.