Adhyaya 13
Rudra SamhitaSrishti KhandaAdhyaya 1382 Verses

पूजाविधिः (Pūjā-vidhiḥ) — The Supreme Procedure of Worship (Morning Observances)

अध्यायः १३ ब्रह्मणा निरुपमः पूजाविधिः कथ्यते, यः सर्वकामसिद्धिं सुखं च ददाति। प्रातः ब्राह्ममुहूर्ते उत्थाय साम्बकं शिवं स्मृत्वा जगतः कल्याणार्थं प्रबोधनप्रार्थनां कृत्वा, स्वकीयदौर्बल्यं निवेद्य महादेवस्य हृदिस्थनियोगमेव शरणं इति घोष्यते। ततः शौचविधिः—गुरुपादस्मरणं, यथादिशं मलमूत्रत्यागः, मृदाजलेन देहशुद्धिः, हस्तपादप्रक्षालनं, दन्तधावनं, मुखप्रक्षालनं च—विस्तरेण निर्दिश्यते। केषुचित् तिथिषु वारेषु च दन्तधावनवर्जनं, तथा श्राद्धे संक्रान्तौ ग्रहणे तीर्थे उपवासे च देशकालानुसारनियमाः प्रदर्श्यन्ते। एवं औपचारिकोपचारात् पूर्वमेव स्मरणशुद्धिनियमैः पूजायाः आरम्भः प्रतिपाद्यते।

Shlokas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि पूजाविधिमनुत्तमम् । श्रूयतामृषयो देवास्सर्वकामसुखावहम्

ब्रह्मोवाच—अतः परं प्रवक्ष्यामि पूजाविधिमनुत्तमम्। श्रूयतां ऋषयो देवाः सर्वकामसुखावहम्॥

Verse 2

ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय संस्मरेत्सांबकं शिवम् । कुर्यात्तत्प्रार्थनां भक्त्या सांजलिर्नतमस्तकः

ब्राह्मे मुहूर्ते उत्थाय संस्मरेत् सांबकं शिवम्। भक्त्या साञ्जलिर्नतमस्तकः तत्प्रार्थनां कुर्यात्॥

Verse 3

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ देवेश उत्तिष्ठ हृदयेशय । उत्तिष्ठ त्वमुमास्वामिन्ब्रह्माण्डे मंगलं कुरु

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ देवेश उत्तिष्ठ हृदयेशय। उत्तिष्ठ त्वमुमास्वामिन् ब्रह्माण्डे मङ्गलं कुरु॥

Verse 4

जानामि धर्मं न च मे प्रवृत्तिर्जानाम्यधर्मं न च मे निवृत्तिः । त्वया महादेव हृदिस्थितेन यथा नियुक्तोऽस्मि तथा करोमि

जानामि धर्मं न च मे प्रवृत्तिर्जानाम्यधर्मं न च मे निवृत्तिः । त्वया महादेव हृदिस्थितेन यथा नियुक्तोऽस्मि तथा करोमि ॥

Verse 5

इत्युक्त्वा वचनं भक्त्या स्मृत्वा च गुरुपादके । बहिर्गच्छेद्दक्षिणाशां त्यागार्थं मलमूत्रयोः

इत्युक्त्वा भक्तिसंयुक्तः स्मृत्वा गुरुपदाम्बुजम् । बहिर्गच्छेद्दक्षिणाशां मलमूत्रविसर्जने ॥

Verse 6

देहशुद्धिं ततः कृत्वा स मृज्जलविशोधनैः । हस्तौ पादौ च प्रक्षाल्य दंतधावनमाचरेत्

देहशुद्धिं ततः कृत्वा मृज्जलैः शोधनं चरेत् । हस्तपादौ प्रक्षाल्याथ दंतधावनमाचरेत् ॥

Verse 7

दिवानाथे त्वनुदिते कृत्वा वै दंतधावनम् । मुखं षोडशवारं तु प्रक्षाल्यांजलिभिस्तथा

दिवानाथेऽनुदिते पूर्वं दंतधावनमाचरेत् । मुखं षोडशवारं तु प्रक्षाल्यांजलिभिस्तथा ॥

Verse 8

षष्ठ्याद्यमाश्च तिथयो नवम्यर्कदिने तथा । वर्ज्यास्सुरर्षयो यत्नाद्भक्तेन रदधावने

सुरर्षयः प्राहुः—षष्ठ्याद्यास्तिथयः, नवमी च, रविवासरश्च; दन्तधावने भक्तेन यत्नाद् एते वर्जनीयाः।

Verse 9

यथावकाशं सुस्नायान्नद्यादिष्वथवा गृहे । देशकालाविरुद्धं च स्नानं कार्यं नरेण च

यथावकाशं सुस्नायान्नद्यादिषु जलेष्वथवा गृहे; देशकालाविरुद्धं च स्नानं नरेण कार्यम्।

Verse 10

रवेर्दिने तथा श्राद्धे संक्रान्तौ ग्रहणे तथा । महादाने तथा तीर्थे ह्युपवासदिने तथा

रविवासरे तथा श्राद्धे संक्रान्तौ ग्रहणेऽपि च। महादाने तथा तीर्थे उपवासदिनेऽपि च॥

Verse 11

अशौचेप्यथवा प्राप्ते न स्नायादुष्णवारिणा । यथा साभिमुखंस्नायात्तीर्थादौ भक्तिमान्नरः

अशौचे प्राप्तेऽपि उष्णवारिणा न स्नायात्। तीर्थादौ भक्तिमान् नरः साभिमुखं यथा स्नायात् तथा स्नायात्।

Verse 12

तैलाभ्यंगं च कुर्वीत वारान्दृष्ट्वा क्रमेण च । नित्यमभ्यंगके चैव वासितं वा न दूषितम्

तैलाभ्यङ्गं तु कर्तव्यं वारान् क्रमेण निरीक्ष्य च। नित्याभ्यङ्गे प्रयुक्तं च वासितं च न दूष्यते॥

Verse 13

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखंडे सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजन वर्णनो नाम त्रयोदशोध्यायः

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजनवर्णनो नाम त्रयोदशोऽध्यायः॥

Verse 14

देशं कालं विचार्यैवं स्नानं कुर्याद्यथा विधि । उत्तराभिमुखश्चैव प्राङ्मुखोप्यथवा पुनः

देशं कालं विचार्यैवं स्नानं कुर्याद्यथाविधि। उत्तराभिमुखश्चैव प्राङ्मुखोऽपि अथवा पुनः॥

Verse 15

उच्छिष्टेनैव वस्त्रेण न स्नायात्स कदाचन । शुद्धवस्त्रेण संस्नायात्तद्देवस्मरपूर्वकम्

उच्छिष्टेनैव वस्त्रेण न स्नायात्स कदाचन। शुद्धवस्त्रेण संस्नायात् तद्देवस्मरपूर्वकम्॥

Verse 16

परधार्य्यं च नोच्छिष्टं रात्रौ च विधृतं च यत् । तेन स्नानं तथा कार्यं क्षालितं च परित्यजेत्

परधार्यं च नोच्छिष्टं रात्रौ च विधृतं च यत्। तेन स्नानं तथा कार्यं क्षालितं च परित्यजेत्॥

Verse 17

तर्पणं च ततः कार्यं देवर्षिपितृतृप्तिदम् । धौतवस्त्रं ततो धार्यं पुनराचमनं चरेत्

ततः देवर्षिपितॄणां तृप्तिदं तर्पणं कार्यम्। ततः धौतवस्त्रं धार्यं पुनराचमनं चरेत्॥

Verse 18

शुचौ देशे ततो गत्वा गोमयाद्युपमार्जिते । आसनं च शुभं तत्र रचनीयं द्विजोत्तमाः

ततः शुचौ देशे गत्वा गोमयाद्युपमार्जिते। तत्र शुभमासनं द्विजोत्तमाः रचनीयम्॥

Verse 19

शुद्धकाष्ठसमुत्पन्नं पूर्णं स्तरितमेव वा । चित्रासनं तथा कुर्यात्सर्वकामफलप्र दम्

शुद्धकाष्ठसमुत्पन्नं पूर्णं स्तरितमेव वा । चित्रासनं तथा कुर्यात् सर्वकामफलप्रदम् ॥

Verse 20

यथायोग्यं पुनर्ग्राह्यं मृगचर्मादिकं च यत् । तत्रोपविश्य कुर्वीत त्रिपुंड्रं भस्मना सुधीः

यथायोग्यं पुनर्ग्राह्यं मृगचर्मादिकं च यत् । तत्रोपविश्य कुर्वीत त्रिपुण्ड्रं भस्मना सुधीः ॥

Verse 21

जपस्तपस्तथा दानं त्रिपुण्ड्रात्सफलं भवेत् । अभावे भस्मनस्तत्र जलस्यादि प्रकीर्तितम्

जपस्तपस्तथा दानं त्रिपुण्ड्रात् सफलं भवेत् । अभावे भस्मनस्तत्र जलस्यादि प्रकीर्तितम् ॥

Verse 22

एवं कृत्वा त्रिपुंड्रं च रुद्राक्षान्धारयेन्नरः । संपाद्य च स्वकं कर्म पुनराराधयेच्छिवम्

एवं त्रिपुण्ड्रं कृत्वा रुद्राक्षान् धारयेन्नरः। स्वकर्म सम्यक् संपाद्य पुनः शिवम् आराधयेत्॥

Verse 23

पुनराचमनं कृत्वा त्रिवारं मंत्रपूर्वकम् । एकं वाथ प्रकुर्याच्च गंगाबिन्दुरिति ब्रुवन्

पुनराचमनं कृत्वा त्रिवारं मन्त्रपूर्वकम्। एकं वा प्रकुर्याच्च ‘गङ्गाबिन्दुर्’ इति ब्रुवन्॥

Verse 24

अन्नोदकं तथा तत्र शिवपूजार्थमाहरेत् । अन्यद्वस्तु च यत्किंचिद्यथाशक्ति समीपगम्

तत्र शिवपूजार्थम् अन्नोदकं च आहरेत्। यत्किञ्चिदन्यद्वस्तु समीपगं यथाशक्ति तदपि समर्पयेत्।

Verse 25

कृत्वा स्थेयं च तत्रैव धैर्यमास्थाय वै पुनः । अर्घं पात्रं तथा चैकं जलगंधाक्षतैर्युतम्

तत्रैव स्थैर्यं कृत्वा पुनर्धैर्यमास्थाय। जलगन्धाक्षतैर्युतं एकं पात्रं तु अर्घ्याय प्रकल्पयेत्।

Verse 26

दक्षिणांसे तथा स्थाप्यमुपचारस्य क्लृप्तये । गुरोश्च स्मरणं कृत्वा तदनुज्ञामवाप्य च

दक्षिणांसे तथा स्थाप्यमुपचारस्य क्लृप्तये । गुरोश्च स्मरणं कृत्वा तदनुज्ञामवाप्य च ॥

Verse 27

संकल्पं विधिवत्कृत्वा कामनां च नियुज्य वै । पूजयेत्परया भक्त्या शिवं सपरिवारकम्

संकल्पं विधिवत्कृत्वा कामनां च नियुज्य वै । पूजयेत्परया भक्त्या शिवं सपरिवारकम् ॥

Verse 28

मुद्रामेकां प्रदर्श्यैव पूजयेद्विघ्नहारकम् । सिंदुरादिपदार्थैश्च सिद्धिबुद्धिसमन्वितम्

मुद्रामेकां प्रदर्श्यैव पूजयेद्विघ्नहारकम् । सिंदुरादिपदार्थैश्च सिद्धिबुद्धिसमन्वितम् ॥

Verse 29

लक्षलाभयुतं तत्र पूजयित्वा नमेत्पुनः । चतुर्थ्यंतैर्नामपदैर्नमोन्तैः प्रणवादिभिः

लक्षलाभयुतं तत्र पूजयित्वा नमेत् पुनः। चतुर्थ्यन्तैर्नामपदैर्नमोन्तैः प्रणवादिभिः॥

Verse 30

क्षमाप्यैनं तदा देवं भ्रात्रा चैव समन्वितम् । पूजयेत्परया भक्त्या नमस्कुर्यात्पुनः पुनः

क्षमाप्यैनं तदा देवं भ्रात्रा चैव समन्वितम्। पूजयेत् परया भक्त्या नमस्कुर्यात् पुनः पुनः॥

Verse 31

द्वारपालं सदा द्वारि तिष्ठंतं च महोदरम् । पूजयित्वा ततः पश्चात्पूजयेद्गिरिजां सतीम्

द्वारपालं सदा द्वारि तिष्ठन्तं च महोदरम्। पूजयित्वा ततः पश्चात् पूजयेद् गिरिजां सतीम्॥

Verse 32

चंदनैः कुंकुमैश्चैव धूपैर्दीपैरनेकशः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव पूजयित्वा ततश्शिवम्

चन्दनैः कुंकुमैश्चैव धूपैर्दीपैरनेकशः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव शिवं सम्यक् समर्चयेत् ॥

Verse 33

नमस्कृत्य पुनस्तत्र गच्छेच्च शिवसन्निधौ । यदि गेहे पार्थिवीं वा हैमीं वा राजतीं तथा

नमस्कृत्य पुनस्तत्र गच्छेच्छिवसन्निधौ । गेहे यदि मृन्मयं लिङ्गं हैमं वा राजतं तथा ॥

Verse 34

धातुजन्यां तथैवान्यां पारदां वा प्रकल्पयेत् । नमस्कृत्य पुनस्तां च पूजयेद्भक्तितत्परः

धातुजन्यां तथैवान्यां पारदां वा प्रकल्पयेत्। पुनर्नमस्कृत्य तां च भक्त्यैकाग्रेण पूजयेत्॥

Verse 35

तस्यां तु पूजितायां वै सर्वे स्युः पूजितास्तदा । स्थापयेच्च मृदा लिंगं विधाय विधिपूर्वकम्

तस्यां तु पूजितायां वै सर्वे स्युः पूजितास्तदा। मृदा लिङ्गं विधायैव विधिपूर्वं प्रतिष्ठयेत्॥

Verse 36

कर्तव्यं सर्वथा तत्र नियमास्स्वगृहे स्थितैः । प्राणप्रतिष्ठां कुर्वीत भूतशुद्धिं विधाय च

कर्तव्यं सर्वथा तत्र नियमाः स्वगृहे स्थितैः। भूतशुद्धिं विधायैव प्राणप्रतिष्ठां समाचरेत्॥

Verse 37

दिक्पालान्पूजयेत्तत्र स्थापयित्वा शिवालये । गृहे शिवस्सदा पूज्यो मूलमंत्राभियोगतः

दिक्पालान् पूजयेत्तत्र स्थापयित्वा शिवालये। गृहेऽपि शिवः सदा पूज्यो मूलमन्त्राभियोगतः॥

Verse 38

तत्र तु द्वारपालानां नियमो नास्ति सर्वथा । गृहे लिंगं च यत्पूज्यं तस्मिन्सर्वं प्रतिष्ठितम्

तत्र तु द्वारपालानां नियमो नास्ति सर्वथा। गृहे यल्लिङ्गपूज्यं तस्मिन्सर्वं प्रतिष्ठितम्॥

Verse 39

पूजाकाले च सांगं वै परिवारेण संयुतम् । आवाह्य पूजयेद्देवं नियमोऽत्र न विद्यते

पूजाकाले च साङ्गं वै परिवारेण संयुतम् । आवाह्य पूजयेद्देवं नियमोऽत्र न विद्यते ॥

Verse 40

शिवस्य संनिधिं कृत्वा स्वासनं परिकल्पयेत् । उदङ्मुखस्तदा स्थित्वा पुनराचमनं चरेत्

शिवस्य संनिधिं कृत्वा स्वासनं परिकल्पयेत् । उदङ्मुखस्तदा स्थित्वा पुनराचमनं चरेत् ॥

Verse 41

प्रक्षाल्य हस्तौ पश्चाद्वै प्राणायामं प्रकल्पयेत् । मूलमंत्रेण तत्रैव दशावर्तं नयेन्नरः

प्रक्षाल्य हस्तौ पश्चाद्वै प्राणायामं प्रकल्पयेत् । मूलमन्त्रेण तत्रैव दशावर्तं नयेन्नरः ॥

Verse 42

पंचमुद्राः प्रकर्तव्याः पूजावश्यं करेप्सिताः । एता मुद्राः प्रदर्श्यैव चरेत्पूजाविधिं नरः

पञ्चमुद्राः प्रकर्तव्याः पूजावश्यं करेप्सिताः । एता मुद्राः प्रदर्श्यैव चरेत्पूजाविधिं नरः ॥

Verse 43

दीपं कृत्वा तदा तत्र नमस्कारं गुरोरथ । बध्वा पद्मासनं तत्र भद्रासनमथापि वा

तत्र दीपं प्रदीप्य तदा गुरवे नमस्कारं कुर्यात्। ततः पद्मासनं बद्ध्वा तत्र भद्रासनं वा समासीत॥

Verse 44

उत्तानासनकं कृत्वा पर्यंकासनकं तथा । यथासुखं तथा स्थित्वा प्रयोगं पुनरेव च

उत्तानासनकं कृत्वा पर्यङ्कासनकं तथा। यथासुखं तथा स्थित्वा प्रयोगं पुनरेव च॥

Verse 45

कृत्वा पूजां पुराजातां वट्टकेनैव तारयेत् । यदि वा स्वयमेवेह गृहे न नियमोऽस्ति च

कृत्वा पूजां पुराजातां वट्टकेनैव तारयेत्। यदि वा स्वयमेवेह गृहे न नियमोऽस्ति च॥

Verse 46

पश्चाच्चैवार्घपात्रेण क्षारयेल्लिंगमुत्तमम् । अनन्यमानसो भूत्वा पूजाद्रव्यं निधाय च

ततः पश्चादर्घ्यपात्रेण लिङ्गमुत्तमं सम्यक् क्षालयेत्। अनन्यमानसो भूत्वा पूजाद्रव्यं निधाय च विन्यसेत्॥

Verse 47

पश्चाच्चावाहयेद्देवं मंत्रेणानेन वै नरः । कैलासशिखरस्थं च पार्वतीपतिमुत्तमम्

ततः पश्चान्मन्त्रेणानेन नरः देवं समावाहयेत्। कैलासशिखरस्थं च पार्वतीपतिमुत्तमम्॥

Verse 48

यथोक्तरूपिणं शंभुं निर्गुणं गुणरूपिणम् । पंचवक्त्रं दशभुजं त्रिनेत्रं वृषभध्वजम्

यथोक्तरूपिणं शम्भुं निर्गुणं गुणरूपिणम्। पञ्चवक्त्रं दशभुजं त्रिनेत्रं वृषभध्वजम्॥

Verse 49

कर्पूरगौरं दिव्यांगं चन्द्रमौलिं कपर्दिनम् । व्याघ्रचर्मोत्तरीयं च गजचर्माम्बरं शुभम्

कर्पूरगौरं दिव्याङ्गं चन्द्रमौलिं कपर्दिनम्। व्याघ्रचर्मोत्तरीयं च गजचर्माम्बरं शुभम्॥

Verse 50

वासुक्यादिपरीतांगं पिनाकाद्यायुधान्वितम् । सिद्धयोऽष्टौ च यस्याग्रे नृत्यंतीह निरंतरम्

वासुक्यादिभुजगैः परीताङ्गं पिनाकाद्यायुधभूषितम् । यस्याग्रेऽष्टौ सिद्धयः सततं नृत्यन्ति, तं देवं शिवं भजे ॥

Verse 51

जयजयेति शब्दश्च सेवितं भक्त पूजकैः । तेजसा दुःसहेनैव दुर्लक्ष्यं देवसेवितम्

“जय जय” इति घोषः भक्तपूजकैः सेवितः समुत्थितः । दुःसहतेजसा तेन देवैः सेवितोऽपि स दुर्लक्ष्यः ॥

Verse 52

शरण्यं सर्वसत्त्वानां प्रसन्नमुखपंकजम् । वेदैश्शास्त्रैर्यथा गीतं विष्णुब्रह्मनुतं सदा

शरण्यः सर्वसत्त्वानां प्रसन्नमुखपङ्कजः । वेदशास्त्रैः यथागीतो विष्णुब्रह्मनुतः सदा ॥

Verse 53

भक्तवत्सलमानंदं शिवमावाहयाम्यहम् । एवं ध्वात्वा शिवं साम्बमासनं परिकल्पयेत्

भक्तवत्सलमानन्दं शिवमावाहयाम्यहम् । एवं ध्यात्वा शिवं साम्बम् आसनं परिकल्पयेत् ॥

Verse 54

चतुर्थ्यंतपदेनैव सर्वं कुर्याद्यथाक्रमम् । ततः पाद्यं प्रदद्याद्वै ततोर्घ्यं शंकराय च

चतुर्थ्यन्तपदैरेव सर्वं कुर्याद्यथाक्रमम् । ततः पाद्यं प्रदद्याद्वै ततोऽर्घ्यं शंकराय च ॥

Verse 55

ततश्चाचमनं कृत्वा शंभवे परमात्मने । पश्चाच्च पंचभिर्द्रव्यैः स्नापयेच्छंकरं मुदा

ततः आचमनं कृत्वा शम्भवे परमात्मने । पश्चात् पञ्चभिर्द्रव्यैः स्नापयेच्छंकरं मुदा ॥

Verse 56

वेदमंत्रैर्यथायोग्यं नामभिर्वा समंत्रकैः । चतुर्थ्यंतपदैर्भक्त्या द्रव्याण्येवार्पयेत्तदा

तदा भक्त्या वेदमन्त्रैर्यथायोग्यं, अथवा समन्त्रकैः शिवनामभिः, चतुर्थ्यन्तपदैः ‘-आय’ इत्यादिभिः समर्पणवाक्यैः द्रव्याणि शिवाय अर्पयेत्।

Verse 57

तथाभिलषितं द्रव्यमर्पयेच्छंकरोपरि । ततश्च वारुणं स्नानं करणीयं शिवाय वै

एवं शङ्करोपरि अभिलषितं द्रव्यं समर्पयेत्। ततः शिवार्थं निश्चयेन वारुणं स्नानं कर्तव्यं, पवित्रजलेन शुद्ध्यर्थम्।

Verse 58

सुगंधं चंदनं दद्यादन्यलेपानि यत्नतः । ससुगंधजलेनैव जलधारां प्रकल्पयेत्

सुगन्धं चन्दनं दद्यात् अन्यलेपान् च यत्नतः। ससुगन्धजलेनैव जलधारां प्रकल्पयेत्, शिवाभिषेकाय।

Verse 59

वेदमंत्रैः षडंगैर्वा नामभी रुद्रसंख्यया । यथावकाशं तां दत्वा वस्त्रेण मार्जयेत्ततः

वेदमंत्रैः षडंगैर्वा नामभी रुद्रसंख्यया । यथावकाशं तां दत्वा वस्त्रेण मार्जयेत्ततः ॥

Verse 60

पश्चादाचमनं दद्यात्ततो वस्त्रं समर्पयेत । तिलाश्चैव जवा वापि गोधूमा मुद्गमाषकाः

पश्चादाचमनं दद्यात्ततो वस्त्रं समर्पयेत । तिलाश्चैव जवा वापि गोधूमा मुद्गमाषकाः ॥

Verse 61

अर्पणीयाः शिवायैव मंत्रैर्नानाविधैरपि । ततः पुष्पाणि देयानि पंचास्याय महात्मने

अर्पणीयाः शिवायैव मंत्रैर्नानाविधैरपि । ततः पुष्पाणि देयानि पंचास्याय महात्मने ॥

Verse 62

प्रतिवक्त्रं यथाध्यानं यथायोग्याभिलाषतः । कमलैश्शतपत्रैश्च शंखपुष्पैः परैस्तथा

प्रतिवक्त्रं यथाध्यानं यथायोग्याभिलाषतः । कमलैश्शतपत्रैश्च शंखपुष्पैः परैस्तथा ॥

Verse 63

कुशपुष्पैश्च धत्तूरैर्मंदारैर्द्रोणसंभवैः । तथा च तुलसीपत्रैर्बिल्वपत्रैर्विशेषतः

कुशपुष्पैश्च धत्तूरैर्मन्दारैर्द्रोणसम्भवैः । तथा च तुलसीपत्रैर्बिल्वपत्रैर्विशेषतः शिवं पूजयेत् ॥

Verse 64

पूजयेत्परया भक्त्या शंकरं भक्तवत्सलम् । सर्वाभावे बिल्वपत्रमपर्णीयं शिवाय वै

परया भक्त्या भक्तवत्सलं शंकरं पूजयेत्। सर्वाभावेऽपि शिवाय बिल्वपत्रमपर्णीयं समर्पयेत्॥

Verse 65

बिल्वपत्रार्पणेनैव सर्वपूजा प्रसिध्यति । ततस्सुगंधचूर्णं वै वासितं तैलमुत्तमम्

बिल्वपत्रार्पणेनैव सर्वपूजा प्रसिध्यति। ततः सुगन्धचूर्णं वासितं तैलमुत्तमम् अर्पयेत्॥

Verse 66

अर्पणीयं च विविधं शिवाय परया मुदा । ततो धूपं प्रकर्तव्यो गुग्गुलागुरुभिर्मुदा

विविधं च शिवाय परया मुदा अर्पणीयम्। ततः गुग्गुलागुरुभिर्मुदा धूपं प्रकर्तव्योऽर्पणीयश्च॥

Verse 67

दीपो देयस्ततस्तस्मै शंकराय घृतप्लुतः । अर्घं दद्यात्पुनस्तस्मै मंत्रेणानेन भक्तितः

ततः स घृतप्लुतं दीपं तस्मै शंकराय समर्पयेत्। पुनश्च भक्त्या अनेन मन्त्रेण तस्मै अर्घ्यं दद्यात्॥

Verse 68

कारयेद्भावतो भक्त्या वस्त्रेण मुखमार्जनम् । रूपं देहि यशो देहि भोगं देहि च शंकर

भावतो भक्त्या वस्त्रेण मुखमार्जनं कारयेत्। ‘रूपं देहि यशो देहि भोगं देहि च शंकर’ इति॥

Verse 69

भुक्तिमुक्तिफलं देहि गृहीत्वार्घं नमोस्तु ते । ततो देयं शिवायैव नैवेद्यं विविधं शुभम्

भुक्तिमुक्तिफलं देहि, गृहीत्वार्घं नमोऽस्तु ते। ततः शिवायैव देयं नैवेद्यं विविधं शुभम्।

Verse 70

तत आचमनं प्रीत्या कारयेद्वा विलम्बतः । ततश्शिवाय ताम्बूलं सांगोपाङ्गं विधाय च

ततः प्रीत्या आचमनं कारयेद्वा न विलम्बतः। ततः शिवाय ताम्बूलं साङ्गोपाङ्गं विधाय च।

Verse 71

कुर्यादारार्तिकं पञ्चवर्तिकामनुसंख्यया । पादयोश्च चतुर्वारं द्विःकृत्वो नाभिमण्डले

कुर्यादारार्तिकं पञ्चवर्तिकामनुसंख्यया। पादयोश्च चतुर्वारं, द्विःकृत्वो नाभिमण्डले।

Verse 72

एककृत्वे मुखे सप्तकृत्वः सर्वाङ्गं एव हि । ततो ध्यानं यथोक्तं वै कृत्वा मंत्रमुदीरयेत्

एककृत्वो मुखे लेपं कृत्वा सप्तकृत्वः पुनः । सर्वाङ्गे विन्यसेद्भक्त्या ततः ध्यानं यथोदितम् ॥ कृत्वा मंत्रं यथान्यायं सुधीर्मुदीरयेत् ॥

Verse 73

यथासंख्यं यथाज्ञानं कुर्यान्मंत्रविधिन्नरः । गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मंत्रजपं सुधीः

यथासंख्यं यथाज्ञानं मंत्रविधिं समाचरेत् । गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मंत्रजपं बुधः ॥

Verse 74

गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मन्त्रमुदीरयेत् । यथासंख्यं यथाज्ञानं कुर्यान्मंत्रविधिन्नरः

गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा कर्म यथाविधि। मन्त्रमुदीरयेद्भक्त्या यथासंख्यं यथाज्ञानम्॥

Verse 75

स्तोत्रैर्नानाविधैः प्रीत्या स्तुवीत वृषभध्वजम् । ततः प्रदक्षिणां कुर्याच्छिवस्य च शनैश्शनैः

स्तोत्रैर्नानाविधैर्भक्त्या स्तुवीत वृषभध्वजम्। ततः प्रदक्षिणां कुर्याच्छिवस्य शनैः शनैः॥

Verse 76

नमस्कारांस्ततः कुर्यात्साष्टांगं विधिवत्पुमान् । ततः पुष्पांजलिदेंयो मंत्रेणानेन भक्तितः

नमस्कारांस्ततः कुर्यात्साष्टाङ्गं विधिवत्पुमान्। ततः पुष्पाञ्जलिं दद्यादनेनैव मन्त्रेण भक्तितः॥

Verse 77

शंकराय परेशाय शिवसंतोषहेतवे । अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाद्यद्यत्पूजादिकं मया

शंकराय परेशाय शिवसंतोषहेतवे । अज्ञानाद्वा ज्ञानाद्वा मया कृतं यत्पूजादिकं तत्सर्वं तस्मै समर्पयामि ॥

Verse 78

कृतं तदस्तु सफलं कृपया तव शंकर । तावकस्त्वद्गतप्राण त्वच्चित्तोहं सदा मृड

कृतं तदस्तु सफलं कृपया तव शंकर । तावकस्त्वद्गतप्राणस्त्वच्चित्तोऽहं सदा मृड ॥

Verse 79

इति विज्ञाय गौरीश भूतनाथ प्रसीद मे । भूमौ स्खलितवादानां भूमिरेवावलंबनम्

इति विज्ञाय गौरीश भूतनाथ प्रसीद मे; भूमौ स्खलितवादानां भूमिरेवावलम्बनम्।

Verse 80

त्वयि जातापराधानां त्वमेव शरणं प्रभो । इत्यादि बहु विज्ञप्तिं कृत्वा सम्यग्विधानतः

त्वयि जातापराधानां त्वमेव शरणं प्रभो; इत्यादि बहु विज्ञप्तिं कृत्वा सम्यग्विधानतः।

Verse 82

पुष्पांजलिं समर्प्यैव पुनः कुर्यान्नतिं मुहुः । स्वस्थानं गच्छ देवेश परिवारयुतः प्रभो । पूजाकाले पुनर्नाथ त्वया गंतव्यमादरात् । इति संप्रार्थ्य वहुशश्शंकरं भक्तवत्सलम्

पुष्पाञ्जलिं समर्प्य पुनः पुनर्नतिं कुर्यात्; ‘स्वस्थानं गच्छ देवेश परिवारयुतः प्रभो, पूजाकाले पुनर्नाथ त्वया गन्तव्यमादरात्’—इति बहुशः शङ्करं भक्तवत्सलं संप्रार्थयेत्।

Verse 83

विसर्जयेत्स्वहृदये तदपो मूर्ध्नि विन्यसेत् । इति प्रोक्तमशेषेण मुनयः शिवपूजनम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं चैव किमन्यच्छ्रोतुमर्हथ

तदपोऽन्तर्हृदि विसृज्य ततः शिरोमूर्ध्नि विन्यसेत्। एवं मुनयः, शिवपूजनं समग्रतया प्रोक्तम्; भुक्तिमुक्तिप्रदं च—किमन्यच्छ्रोतुमर्हथ॥

Frequently Asked Questions

The chapter is primarily prescriptive rather than mythic: Brahmā formally transmits an ‘uttama’ pūjā-vidhi, beginning with the practitioner’s morning awakening and purification as the ritual preface to worship.

It articulates a Śaiva devotional anthropology: human agency is conflicted, and right action becomes possible when Mahādeva is recognized as hṛdistha (indwelling) and the practitioner submits to divine niyoga (inner direction), integrating ethics with grace.

Śiva is invoked as Sāmbaka (Śiva-with-Umā), Deveśa (Lord of gods), Hṛdayeśa (Lord of the heart), and Umāsvāmin (Consort-lord of Umā), emphasizing both cosmic sovereignty and intimate indwelling presence.