
Aindra praise seeking Indra’s manifest bounty and protective heavenly aid in the sacrifice
Indra
Uplifting and expansive with a confident protective tone typical of Aindra stotras
Overall Aindra hymn tradition with mixed attributions; one verse explicitly recalls Kaśyapa-associated ‘svar-vid’ seers suggesting a remembered rishi-line lens rather than a single-author decad.
इन्द्रस्य स्तुतिः—यज्ञे इन्द्रस्य राधो रातिं च प्रकटयितुं, द्युम्नं महश्च वर्धयितुं, अंहसः द्विषश्च निवारणाय दिव्यं सहाय्यं प्रार्थयते। यज्ञः सर्वव्यापी व्रतमिति धीमतां निचाय्यं; काश्यपसम्बद्धे मन्त्रे सूचितौ सयुजौ (युगलौ) सहचरौ अपि ऋतस्य यज्ञस्य च व्यवस्थां समर्थयतः। धिया सम्यग्विवेकेन च सोमाहुतिः समृद्धिं यशः तेजश्च, तथा च अभयत्वं जनयति।
Mantra 1
प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिषं वन्दद्वीरायेन्दवे धिया वो मेधसातये पुरन्ध्या विवासति
प्रप्र वः त्रिष्टुभं स्तोत्रम् इषां वहद् वन्दद् वीराय इन्दवे च। धिया भक्त्या मेधासातये प्रवर्तते, पुरन्ध्या सह समृद्धिं विवासयति।
Mantra 2
कश्यपस्य स्वर्विदो यावाहुः सयुजाविति ययोर्विश्वमपि व्रतं यज्ञं धीरा निचाय्य
ये द्वौ काश्यपानुयायिनः स्वर्विदो जनाः सयुजौ इति आहुः—तयोः विषये धीराः सम्यक् निरीक्ष्य वदन्ति: विश्वम् अपि व्रतं यज्ञ एव।
Mantra 3
अर्चत प्रार्चता नरः प्रियमेधासो अर्चत अर्चन्तु पुत्रका उत पुरमिद्धृष्ण्वर्चत
अर्चत, प्राऽर्चत, नराः; प्रियमेदhasोऽर्चत। अर्चन्तु पुत्रकाः; उत पुरम् इद्धृष्ण्व् अर्चत।
Mantra 4
उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिःषिधे शक्रो यथा सुतेषु नो रारणत्सख्येषु च
इन्द्राय शंस्यं उक्थं पुरुनिषिधे वर्धनं भवतु; यथा शक्रः सुतिषु सोमस्य नः राराणत्, सख्येषु च।
Mantra 5
विश्वानरस्य वस्पतिमनानतस्य शवसः एवैश्च चर्षणीनामूती हुवे रथानाम्
सहायाय विश्वानरं वस्पतिं धनानां, अनानतस्य शवसः, चर्षणीनाम् (रक्षकम्), रथानाम् एवैश्च (देवानाम्) ऊतीं हुवे।
Mantra 6
स घा यस्ते दिवो नरो धिया मर्तस्य शमतः ऊती स बृहतो दिवो द्विषो अंहो न तरति
स घ यस्ते दिवो नरः, धिया मर्तस्य शमतः, ऊती; स बृहतो दिवोऽवस्थितः, द्विषोऽंहो न तरति (न प्रबलं भवितुं ददाति)।
Mantra 7
विभोष्ट इन्द्र राधसो विभ्वी रातिः शतक्रतो अथा नो विश्वचर्षणे द्युम्नं सुदत्र मंहय
विभोष्ठ इन्द्र राधसो विभ्वी रातिः शतकृतो । अथ नो विश्वचर्षणे द्युम्नं सुदत्र मंहय ॥
Mantra 8
वयश्चित्ते पतत्रिणो द्विपाच्चतुष्पादर्जुनि उषः प्रारन्नृतूंरनु दिवो अन्तेभ्यस्परि
वयश्चित्ते पतत्रिणो द्विपाच्चतुष्पादर्जुनि । उषः प्रारन्नृतूंरनु दिवो अन्तेभ्यः परि ॥
Mantra 9
अमी ये देवा स्थन मध्य आ रोचने दिवः कद्व ऋतं कदमृतं का प्रत्ना व आहुतिः
अमी ये देवा स्थन मध्य आ रोचने दिवः । कद्व ऋतं कदंमृतं का प्रत्ना व आहुतिः ॥
Mantra 10
ऋचं साम यजामहे याभ्यां कर्माणि कृण्वते वि ते सदसि राजतो यज्ञं देवेषु वक्षतः
ऋचं साम यजामहे; याभ्यां कर्माणि क्रियन्ते। ते सादसि राजतः, यज्ञं देवेṣu वहतः।
It links the Soma-sacrifice and the priests’ careful ritual understanding to Indra’s grace—seen as wealth (rādhas), gifts (rāti), splendour (dyumna), and protection from calamity.
Indra is approached as the powerful giver who can ‘manifest’ abundance for the sacrificer and also act as heavenly aid that prevents hostile forces and misfortune from prevailing.
It points to a paired support of the rite—understood broadly as two allied powers/principles recognized by wise seers—through which the entire “vrata” (ritual ordinance) is realized as yajña.