
Sukta 7.15
Vasiṣṭha
Agni
Gāyatrī (probable; short verse)
अस्य वसिष्ठस्य सूक्तस्याग्निर्निकटतमोऽत्यन्तसखो देवमित्रं समाह्वीयते—यज्ञे गृहे च सन्निहितः—यस्य मुखे हविरासिञ्च्यते। स तमो रात्रिष्वुषस्सु च प्रकाशयतु, उपासकान् सत्याग्निप्रदीपकान् करोतु, अह्नि रात्रौ च पापात् संकोचात् शत्रुसंकल्पाच्च तान् रक्षतु।
Mantra 1
उपसद्याय मीळ्हुष आस्ये जुहुता हविः । यो नो नेदिष्ठमाप्यम् ॥
उपसद्य मीळ्हुषोऽस्ये हविर्जुहोत—यो नो नेदिष्ठमाप्यं, स नः सन्निधौ सख्यं पूर्तिं च ददातु।
Mantra 2
यः पञ्च चर्षणीरभि निषसाद दमेदमे । कविर्गृहपतिर्युवा ॥
यः पञ्च चर्षणीरभि दमे-दमे निषसाद—कविर्गृहपतिर्युवा; स अग्निः प्रत्यन्तर्गृहे प्रतिष्ठितः।
Mantra 3
स नो वेदो अमात्यमग्नी रक्षतु विश्वतः । उतास्मान्पात्वंहसः ॥
स नो वेदोऽमात्यमग्निर्विश्वतः रक्षतु; उतास्मान् पात्वंहसः—दुःखभ्रान्तिपापेभ्यः।
Mantra 4
नवं नु स्तोममग्नये दिवः श्येनाय जीजनम् । वस्वः कुविद्वनाति नः ॥
अग्नये दिवः श्येनाय नवं नु स्तोमं जीजनाम। वस्वः कुविद्वनाति नः सूनृतां पूर्तिं भद्रां?
Mantra 5
स्पार्हा यस्य श्रियो दृशे रयिर्वीरवतो यथा । अग्रे यज्ञस्य शोचतः ॥
स्पार्हा यस्य श्रियो दृशे, रयिर्वीरवतो यथा। अग्रे यज्ञस्य शोचतः।
Mantra 6
सेमां वेतु वषट्कृतिमग्निर्जुषत नो गिरः । यजिष्ठो हव्यवाहनः ॥
सेमां वेतु वषट्कृतिमग्निर्जुषत नो गिरः। यजिष्ठो हव्यवाहनः।
Mantra 7
नि त्वा नक्ष्य विश्पते द्युमन्तं देव धीमहि । सुवीरमग्न आहुत ॥
हे विश्पते, त्वामेव नः चेतसि निधध्मः; हे द्युमन्त देव, त्वामन्तर्धियि धारयामः। हे अग्ने आहुत, अस्मासु सुवीर्यं जनय।
Mantra 8
क्षप उस्रश्च दीदिहि स्वग्नयस्त्वया वयम् । सुवीरस्त्वमस्मयुः ॥
नः क्षपः उष्राश्च दीदिहि; त्वया वयं स्वग्नयः स्याम। त्वं नः सहचरः सुवीरः।
Mantra 9
उप त्वा सातये नरो विप्रासो यन्ति धीतिभिः । उपाक्षरा सहस्रिणी ॥
सातये त्वामुप नरो विप्रासो यन्ति धीतिभिः; उप त्वामुपाक्षरा सहस्रिणी वाक् आगच्छति—चेतसि जयम् विधातुम्।
Mantra 10
अग्नी रक्षांसि सेधति शुक्रशोचिरमर्त्यः । शुचिः पावक ईड्यः ॥
अग्निर्रक्षांसि सेधति, शुक्रशोचिरमर्त्यः। शुचिः पावक ईड्यः—अस्माकं अन्तःस्थितं यज्ञपथं रक्षन् आह्वेयः स्तुत्यश्च।
Mantra 11
स नो राधांस्या भरेशानः सहसो यहो । भगश्च दातु वार्यम् ॥
स नः राधांसि आ भरेशानः सहसो यहो। भगश्च दातु वार्यं—देवपूर्णतायाः अस्माकं भागम्।
Mantra 12
त्वमग्ने वीरवद्यशो देवश्च सविता भगः । दितिश्च दाति वार्यम् ॥
त्वमग्ने वीरवद्यशो ददासि। देवश्च सविता भगो दितिश्च दाति वार्यम्—प्रत्येका शक्तिरात्मनः प्रकाशवृद्धौ शुभभाग्ये च सहायिका।
Mantra 13
अग्ने रक्षा णो अंहसः प्रति ष्म देव रीषतः । तपिष्ठैरजरो दह ॥
अग्ने, नः अंहसः प्रति रक्ष; देव, रीषतः प्रति ष्म दृढं तिष्ठ। अजर, तपिष्ठैः तापैः शत्रु-रचनाः दह।
Mantra 14
अधा मही न आयस्यनाधृष्टो नृपीतये । पूर्भवा शतभुजिः ॥
अथ नः महती आयसीव दृढा पूर् भव; अधृष्टा नृपीतये। शतभुजिः पूर्भवा—आत्मनः पथस्य परितो बहु-भुजं रक्षणं कुरु।
Mantra 15
त्वं नः पाह्यंहसो दोषावस्तरघायतः । दिवा नक्तमदाभ्य ॥
त्वं नः अंहसः पाहि—दोषासु च उषसि च—अघायुतः। अदाभ्य, दिवा नक्तं च नः स्व-ज्वालायाः सुरक्षिते विस्तारे धारय।
It presents Agni as the closest divine presence who receives offerings and gives light, strength, and protection. The hymn asks Agni to shine through nights and dawns and to guard the worshipper from harm and wrongdoing.
In Vedic ritual, fire is the living receiver of the offering. Calling it Agni’s “mouth” means the oblation is truly received and then carried onward to the gods as part of the sacrificial order.
It is a request for continuous protection and clarity across the whole cycle of life—work and rest, daylight and darkness. Ritually, it fits especially with morning and evening fire offerings and prayers for ongoing safeguarding.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.