
Sukta 6.23
Bharadvāja Bārhaspatya
Indra
Triṣṭubh (probable)
अयं सूक्तः सदैव जागरूकं बलाधिपतिं इन्द्रं स्तौति, यः सोमाभिषवाय च भारद्वाजर्षीणां प्रेरितेभ्यः स्तोत्रेभ्यश्च आकृष्यते। तं हरिभिः सह आगन्तुं, वज्रं धारयितुं, उपासकेभ्यः शान्तिजनकं समृद्धिं, रक्षणं, सर्वकाम्यं च बहुलं दातुं प्रार्थयते।
Mantra 1
सुत इत्त्वं निमिश्ल इन्द्र सोमे स्तोमे ब्रह्मणि शस्यमान उक्थे । यद्वा युक्ताभ्यां मघवन्हरिभ्यां बिभ्रद्वज्रं बाह्वोरिन्द्र यासि ॥
सुते सोमे त्वं निमिष्ल इव सर्वथा सावधानो भवसि, हे इन्द्र—स्तोमे ब्रह्मणि शस्यमाने उक्थे च स्तूयमानः। अथ वा, हे मघवन्, युक्ताभ्यां हरिभ्यां सह, बाह्वोर्वज्रं बिभ्रत्, हे इन्द्र, आगच्छसि।
Mantra 2
यद्वा दिवि पार्ये सुष्विमिन्द्र वृत्रहत्येऽवसि शूरसातौ । यद्वा दक्षस्य बिभ्युषो अबिभ्यदरन्धयः शर्धत इन्द्र दस्यून् ॥
यद्वा दिवि पार्ये, हे इन्द्र, वृत्रहत्यायै शूरसातौ च अवसि सुष्विमान् अभवः। यद्वा दक्षस्य बिभ्युषः दस्यून् शर्धतः निर्भयः सन् अरन्धयः—हे इन्द्र, प्रकाशस्य युद्धे त्वमेव अस्माकम् अवः।
Mantra 3
पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं प्रणेनीरुग्रो जरितारमूती । कर्ता वीराय सुष्वय उ लोकं दाता वसु स्तुवते कीरये चित् ॥
इन्द्रः सुतं सोमं पातु—उग्रो प्रणेनीः, ऊत्या जरितारम् अग्रे नयन्। यः वीरः सुष्वयति, तस्मै स लोकं विस्तीर्णं करोति; स्तुवते कीरयेऽपि वसु ददाति।
Mantra 4
गन्तेयान्ति सवना हरिभ्यां बभ्रिर्वज्रं पपिः सोमं ददिर्गाः । कर्ता वीरं नर्यं सर्ववीरं श्रोता हवं गृणतः स्तोमवाहाः ॥
गन्तेयान्ति सवनानि हरिभ्यां बभ्रिर्वज्रं पपिः सोमं ददिर्गाः। कर्ता वीरं नर्यं सर्ववीरं श्रोता हवं गृणतः स्तोमवाहाः॥
Mantra 5
अस्मै वयं यद्वावान तद्विविष्म इन्द्राय यो नः प्रदिवो अपस्कः । सुते सोमे स्तुमसि शंसदुक्थेन्द्राय ब्रह्म वर्धनं यथासत् ॥
अस्मै वयं यद्वावान तद्विविष्म इन्द्राय यो नः प्रदिवो अपस्कः। सुते सोमे स्तुमसि शंसदुक्थेन्द्राय ब्रह्म वर्धनं यथासत्॥
Mantra 6
ब्रह्माणि हि चकृषे वर्धनानि तावत्त इन्द्र मतिभिर्विविष्मः । सुते सोमे सुतपाः शंतमानि राण्ड्या क्रियास्म वक्षणानि यज्ञैः ॥
ब्रह्माणि हि चकृषे वर्धनानि तावत्त इन्द्र मतिभिर्विविष्मः। सुते सोमे सुतपाः शंतमानि राण्ड्या क्रियास्म वक्षणानि यज्ञैः॥
Mantra 7
स नो बोधि पुरोळाशं रराणः पिबा तु सोमं गोऋजीकमिन्द्र । एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदोरुं कृधि त्वायत उ लोकम् ॥
स नो बोधि पुरोळाशं रराणः; पिब तु सोमं गोऋजीकमिन्द्र। एतद् बर्हिर्यजमानस्य सीद; उरुं कृधि त्वायते उ लोकम्॥
Mantra 8
स मन्दस्वा ह्यनु जोषमुग्र प्र त्वा यज्ञास इमे अश्नुवन्तु । प्रेमे हवासः पुरुहूतमस्मे आ त्वेयं धीरवस इन्द्र यम्याः ॥
स मन्दस्वा ह्यनु जोषमुग्र; प्र त्वा यज्ञास इमे अश्नुवन्तु। प्रेमे हवासः पुरुहूतमस्मे; आ त्वेयं धीरवस इन्द्र यम्याः॥
Mantra 9
तं वः सखायः सं यथा सुतेषु सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । कुवित्तस्मा असति नो भराय न सुष्विमिन्द्रोऽवसे मृधाति ॥
तं वः सखायः सं यथा सुतेषु सोमेभिरीं पृणत भो॒जमिन्द्रम्। कुवित्तस्मा असति नो भराय न सुष्विमिन्द्रोऽवसे मृधाति॥
Mantra 10
एवेदिन्द्रः सुते अस्तावि सोमे भरद्वाजेषु क्षयदिन्मघोनः । असद्यथा जरित्र उत सूरिरिन्द्रो रायो विश्ववारस्य दाता ॥
एवेदिन्द्रः सुते सोमे भरद्वाजेषु स्तावितो मघोनः क्षयति। स जरीत्रे यथा तथा सूरेरपि स्यात्—इन्द्रो रायो विश्ववारस्य दाता।
It is a hymn inviting Indra to the Soma-pressing and praising him as the vajra-bearing giver who responds to sacred speech and grants strength, peace, and prosperity.
Because the hymn presents Soma-offering and inspired recitation as the means that ‘strengthen’ and attract Indra—making divine help present through yajña and praise.
It asks for peace-giving prosperities, rich enjoyments that carry life forward, protection for the worshipper, and “all-desirable” abundance bestowed by Indra.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.