
Sukta 4.44
Vāmadeva Gautama
Aśvinau
Jagatī or Triṣṭubh (uncertain from single verse; requires scan)
वामदेवेन रचितेऽस्मिन् लघ्वश्विनसूक्ते युगलाश्विनौ शीघ्रमागच्छतामिति प्रार्थ्येते। तौ सुवर्णरथे विस्तीर्णवेगिनि—“रश्मीनां समागमस्थाने”—यज्ञं प्रति आगत्य यज्ञे समुपसीदताम्। कविः तौ मधुमत्सोमं पातुं याचते, उपासकाय धनं प्राणबलं च दातुं, तथा यत्र यत्र तौ सह दृश्येते तत्र तत्र गायकं प्रसन्नानुग्रहेण रक्षितुम् इति।
Mantra 1
तं वां रथं वयमद्या हुवेम पृथुज्रयमश्विना संगतिं गोः । यः सूर्यां वहति वन्धुरायुर्गिर्वाहसं पुरुतमं वसूयुम् ॥
तं वां रथम् अद्य वयम् आह्वयामः, अश्विनौ—पृथुज्रयम्, गोः (रश्मीनां) संगतिम्। यः सूर्यां वहति, वन्धुरायुः; गिर्-वाहसम्, पुरुतमं, वसूयुम्—सत्यानां वसूनाम् अन्वेषकं दातारं च।
Mantra 2
युवं श्रियमश्विना देवता तां दिवो नपाता वनथः शचीभिः । युवोर्वपुरभि पृक्षः सचन्ते वहन्ति यत्ककुहासो रथे वाम् ॥
युवां श्रियम्, अश्विना देवतौ, तां दिवो नपाता, शचीभिः स्वयमेव वनथः। युवोर्वपुः परितः पृक्षाः सचन्ते; यत् ककुहासो रथे वां वहन्ति तदा तद् वहन्ति।
Mantra 3
को वामद्या करते रातहव्य ऊतये वा सुतपेयाय वार्कैः । ऋतस्य वा वनुषे पूर्व्याय नमो येमानो अश्विना ववर्तत् ॥
को वामद्य रतहव्यः करोति—ऊतये वा सुतपेयाय वा अर्कैः? अथवा कः ऋतस्य पूर्व्याय वनुषे, नमो येमानः, अश्विना, ववर्तत्?
Mantra 4
हिरण्ययेन पुरुभू रथेनेमं यज्ञं नासत्योप यातम् । पिबाथ इन्मधुनः सोम्यस्य दधथो रत्नं विधते जनाय ॥
हिरण्ययेन पुरुभू रथेन, हे नासत्यौ, इमं यज्ञम् उप यातम्। पिबाथ इन्मधुनः सोम्यस्य; दधथो रत्नं विधते जनाय।
Mantra 5
आ नो यातं दिवो अच्छा पृथिव्या हिरण्ययेन सुवृता रथेन । मा वामन्ये नि यमन्देवयन्तः सं यद्ददे नाभिः पूर्व्या वाम् ॥
आ नो यातं दिवोऽच्छा पृथिव्या हिरण्ययेन सुवृता रथेन। मा वामन्ये नियमन् देवयन्तः सं यद्ददे नाभिः पूर्व्या वाम्॥
Mantra 6
नू नो रयिं पुरुवीरं बृहन्तं दस्रा मिमाथामुभयेष्वस्मे । नरो यद्वामश्विना स्तोममावन्त्सधस्तुतिमाजमीळ्हासो अग्मन् ॥
नू नो रयिं पुरुवीरं बृहन्तं दस्रा मिमाथामुभयेष्वस्मे। नरो यद्वामश्विना स्तोममावन्त्सधस्तुतिमाजमीळ्हासो अग्मन्॥
Mantra 7
इहेह यद्वां समना पपृक्षे सेयमस्मे सुमतिर्वाजरत्ना । उरुष्यतं जरितारं युवं ह श्रितः कामो नासत्या युवद्रिक् ॥
इहेह यद्वां समना पपृक्षे सेयमस्मे सुमतिर्वाजरत्ना। उरुष्यतं जरितारं युवं ह श्रितः कामो नासत्या युवद्रिक्॥
The Aśvins (also called Nāsatyā) are divine twin deities known for swift help, healing, protection, and their radiant chariot associated with dawn.
It calls them to come quickly to the sacrifice, drink the honeyed Soma, protect the poet-singer, and place treasure, strength, and well-being in the worshipper.
In Vedic imagery, ‘cows’ often symbolize rays or luminous powers; calling the chariot a “meeting-place of the rays” ties the Aśvins’ arrival to dawn’s light and renewal.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.