
Sukta 2.37
Vasiṣṭha (Maṇḍala 2 context)
Draviṇodāḥ (a giving aspect/title, here addressed with Soma drinking; often linked with Indra/Soma-giving function)
Triṣṭubh (probable; needs verification)
अयं लघुस्तोत्रः द्रविणोदाः—“धनदानः/वरदः”—इति सोमपानशक्तिं आह्वयति, यः सम्यगनुक्रमितेन पौरोहित्यकर्मणा ऋतौ च कृतया हविषा तुष्यति। अत्र सोमयागस्य क्रिया होतृ-पोतृ-नेष्टृ-अध्वर्युभिः सह निरूप्यते, अन्ते च देवतां “चतुर्थं ग्रहं” पातुम् प्रार्थयते, येन यजमानाय समृद्धिं बलं च यज्ञसिद्धिं च विमुञ्चति।
Mantra 1
मन्दस्व होत्रादनु जोषमन्धसोऽध्वर्यवः स पूर्णां वष्ट्यासिचम् । तस्मा एतं भरत तद्वशो ददिर्होत्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः ॥
होत्रादनु सोमस्य रसेन मन्दस्व; हे अध्वर्यवः, स पूर्णामासिचं वष्टि। तस्मै एतं भरत, तद्वशाः। हे द्रविणोदः, ऋतुभिः ऋतानुगतैः होत्रात् सोमं पिब।
Mantra 2
यमु पूर्वमहुवे तमिदं हुवे सेदु हव्यो ददिर्यो नाम पत्यते । अध्वर्युभिः प्रस्थितं सोम्यं मधु पोत्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः ॥
यं पूर्वमहुवे तमिदानीं पुनर्हुवे; स एव हव्यो—दधिर्य इति नाम्ना पतिः। अध्वर्युभिः प्रस्थितं सोम्यं मधु; हे द्रविणोदः, ऋतुभिः पोत्रात् सोमं पिब।
Mantra 3
मेद्यन्तु ते वह्नयो येभिरीयसेऽरिषण्यन्वीळयस्वा वनस्पते । आयूया धृष्णो अभिगूर्या त्वं नेष्ट्रात्सोमं द्रविणोदः पिब ऋतुभिः ॥
मेद्यन्तु ते वह्नयः येभिरीयसे; अरिषण्यन् ईळयस्व, हे वनस्पते। आयूया धृष्णो अभिगूर्य, त्वं समीपमागच्छ; हे द्रविणोदः, ऋतुभिः नेष्ट्रात् सोमं पिब।
Mantra 4
अपाद्धोत्रादुत पोत्रादमत्तोत नेष्ट्रादजुषत प्रयो हितम् । तुरीयं पात्रममृक्तममर्त्यं द्रविणोदाः पिबतु द्राविणोदसः ॥
अपाद्धोत्रादुत पोत्रादमत्तोऽत नेष्ट्रादजुषत प्रयोहितम्। तुरीयं पात्रममृक्तममर्त्यं द्रविणोदाः पिबतु, द्राविणोदसः पिबन्तु॥
Mantra 5
अर्वाञ्चमद्य यय्यं नृवाहणं रथं युञ्जाथामिह वां विमोचनम् । पृङ्क्तं हवींषि मधुना हि कं गतमथा सोमं पिबतं वाजिनीवसू ॥
अर्वाञ्चमद्य यय्यं नृवाहणं रथं युञ्जाथामिह वां विमोचनम्। पृङ्क्तं हवींषि मधुना हि कं गतमथ सोमं पिबतं वाजिनीवसू॥
Mantra 6
जोष्यग्ने समिधं जोष्याहुतिं जोषि ब्रह्म जन्यं जोषि सुष्टुतिम् । विश्वेभिर्विश्वाँ ऋतुना वसो मह उशन्देवाँ उशतः पायया हविः ॥
जोष्यग्ने समिधं जोष्याहुतिं जोषि ब्रह्म जन्यं जोषि सुष्टुतिम्। विश्वेभिर्विश्वान् ऋतुना वसो मह उशन्देवानुशतः पायया हविः॥
Draviṇodāḥ is a Vedic divine title meaning “giver of wealth/abundance.” In RV 2.37 it is addressed as a Soma-drinking power that, when satisfied, grants prosperity and success to the sacrificer.
It means the offering should be made at the correct ritual moments and in harmony with ṛta (right order). The hymn teaches that prosperity comes when timing, speech, and action in the sacrifice are properly aligned.
It is a specific Soma cup in the ritual sequence, highlighted as a decisive draught for Draviṇodāḥ. By inviting the deity to drink this cup, the hymn marks the point where the rite is expected to yield its fruit—plenitude and well-being.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.