
Sukta 10.62
Angirasa tradition (hymn addressed to the Angirases as a collective of seer-powers)
Angirasaḥ (often linked with Indra’s work of finding the cows; here directly invoked)
Triṣṭubh (probable)
अयं सूक्तोऽङ्गिरसः समष्टिरूपान् ऋषिशक्तिसन्तानान् आह्वयति—ये यज्ञेन दक्षिणया च इन्द्रस्य सख्यं जिग्युः, अमृतत्वस्य च भागं लेभिरे। अग्नेः तेजोमयाज्जन्म तेषां स्मार्यते, नवग्वदशग्वनाम् प्रसिद्धा सङ्गतिश्च। तान् यजमानं मनुष्यं प्रति “गृह्णीत” इति प्रार्थयते—मनुं यजमानं पालयन्तु, दक्षिणां प्रचोदयन्तु, आयुश्च प्रसारयन्तु, येन समुदायो वाजं (पूर्णतां जयशक्तिं च) जिगीषेत्।
Mantra 1
ये यज्ञेन दक्षिणया समक्ता इन्द्रस्य सख्यममृतत्वमानश । तेभ्यो भद्रमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥
ये यज्ञेन दक्षिणया समक्ता इन्द्रस्य सख्यममृतत्वमानश। तेभ्यो भद्रमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः॥
Mantra 2
य उदाजन्पितरो गोमयं वस्वृतेनाभिन्दन्परिवत्सरे वलम् । दीर्घायुत्वमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥
ये उदाजन् पितरो गोमयं वसु ऋतेनाभिन्दन् परिवत्सरे वलम् । दीर्घायुत्वम् अङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥
Mantra 3
य ऋतेन सूर्यमारोहयन्दिव्यप्रथयन्पृथिवीं मातरं वि । सुप्रजास्त्वमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥
य ऋतेन सूर्यमारोहयन् दिव्यप्रथयन् पृथिवीं मातरं वि । सुप्रजास्त्वम् अङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥
Mantra 4
अयं नाभा वदति वल्गु वो गृहे देवपुत्रा ऋषयस्तच्छृणोतन । सुब्रह्मण्यमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥
अयं नाभा वदति वल्गु वो गृहे देवपुत्रा ऋषयस्तच्छृणोतन । सुब्रह्मण्यम् अङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥
Mantra 5
विरूपास इदृषयस्त इद्गम्भीरवेपसः । ते अङ्गिरसः सूनवस्ते अग्नेः परि जज्ञिरे ॥
विरूपा एव ते ऋषयः, गम्भीरवेपसः; तेऽङ्गिरसः सूनवः, तेऽग्नेः परि जज्ञिरे।
Mantra 6
ये अग्नेः परि जज्ञिरे विरूपासो दिवस्परि । नवग्वो नु दशग्वो अङ्गिरस्तमो सचा देवेषु मंहते ॥
येऽग्नेः परि जज्ञिरे विरूपासो दिवः परि; नवग्वो नु दशग्वो, अङ्गिरस्तमः सचा देवेषु मंहते।
Mantra 7
इन्द्रेण युजा निः सृजन्त वाघतो व्रजं गोमन्तमश्विनम् । सहस्रं मे ददतो अष्टकर्ण्यः श्रवो देवेष्वक्रत ॥
इन्द्रेण युजा निः सृजन्त वाघतः व्रजं गोमन्तमश्विनम्; सहस्रं मे ददतोऽष्टकर्ण्याः श्रवो देवेष्वक्रत।
Mantra 8
प्र नूनं जायतामयं मनुस्तोक्मेव रोहतु । यः सहस्रं शताश्वं सद्यो दानाय मंहते ॥
प्र नूनमयं मनुः प्रजायतां टोक्म इव रोहतु दृढः। यः सहस्रं शताश्वं च सद्यो दानाय मंहते॥
Mantra 9
न तमश्नोति कश्चन दिव इव सान्वारभम् । सावर्ण्यस्य दक्षिणा वि सिन्धुरिव पप्रथे ॥
न तं कश्चन अश्नोति दिव इव सान्वारभम्। सावर्ण्यस्य दक्षिणा सिन्धुरिव विपप्रथे॥
Mantra 10
उत दासा परिविषे स्मद्दिष्टी गोपरीणसा । यदुस्तुर्वश्च मामहे ॥
उत दासा परिविषे स्मद्दिष्ट्या गोपरीणसा हन्यन्ते। यदुस्तुर्वशं च वयं एवं मामहे॥
Mantra 11
सहस्रदा ग्रामणीर्मा रिषन्मनुः सूर्येणास्य यतमानैतु दक्षिणा । सावर्णेर्देवाः प्र तिरन्त्वायुर्यस्मिन्नश्रान्ता असनाम वाजम् ॥
सहस्रदा ग्रामणीर्मा रिषन्मनुः; सूर्येणास्य यतमानैतु दक्षिणा। सावर्णेर्देवाः प्रतिरन्त्वायुर्यस्मिन्नश्रान्ता असनाम वाजम्॥
They are a collective of ancient seer-priests, portrayed as born from Agni and working with Indra. In the hymn they represent powerful mantra and ritual forces that help humans win light, wealth, and spiritual attainment.
Dakṣiṇā is both the concrete offering to priests and a sacred “giving-power” that completes the sacrifice. The hymn treats right-giving as a force that aligns the rite with truth (Sūrya) and brings protection, prosperity, and lasting vitality.
That the patron-leader Manu not be harmed, that his dakṣiṇā move forward in the light of the Sun, and that the gods extend his life so the community may unweariedly win vāja—plenitude and victorious strength.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.