Adhyaya 94

अस्याध्याये नारदः राजानं प्रति कार्त्तिके ऊर्जाव्रतस्य नियमसंहितां प्रवदति। शौच-भक्त्योरैक्यं प्रतिपाद्य मांसं मधु सुरा च तथा केचन शिम्बीधान्य-तैलानि, पलाण्डु-लशुनादयः, कर्कटी-लौकीप्रभृतयश्च वर्जनीयाः इति निर्दिशति। व्यापारदूषितं दुग्धं, ताम्रपात्रस्थितं पयः, तडागजलम्, स्वार्थपाकः—एतेऽपि ‘आमिषवत्’ अशुचयः कथ्यन्ते। ब्रह्मचर्यं भूमिशयनं पत्रपात्रे भोजनं, नियतकालभोजनं, नारकचतुर्दश्यां विना तैलाभ्यङ्गस्य संयमश्च विधीयते। परद्रोह-परस्त्रीगमन-परान्नग्रहण-देवगुरुभक्तनिन्दादीनां निषेधः सामाजिकधर्मरूपेण स्थापितः। तिथिविशेषेषु केषाञ्चिद् शाकानां वर्जनं निर्दिश्य, भोजनात् पूर्वं विष्णवे भागार्पणं ब्राह्मणभोजनं च अनिवार्यं करोति। अन्ते व्रतस्य यज्ञेभ्योऽपि श्रेष्ठत्वं स्तूयते—यमदूताः पलायन्ते, देवाः व्रतिनं रक्षन्ति, भूतबाधा निवर्तते, फलतः वैकुण्ठप्राप्तिः स्यात् इति।