
The Dharma of Charity: Sattvic Tapas and the Supremacy of the Householder
अध्यायः ७४ (प.पु. ६.७४) धर्मं त्रिवर्गस्य—अर्थकाममोक्षाणां—मूलं प्रशंसति। तपः गुणभेदेन त्रिधा निरूप्यते—सात्त्विकं तपः ऊर्ध्वगमनहेतुः, रजस्तामसौ तु कामक्रोधहिंसादिभिः बद्ध्वा लौकिकफलासक्तिं जनयतः। अनन्तरं गार्हस्थ्यधर्मस्य महिमा दृढतया प्रतिपाद्यते—यः इन्द्रियसंयमं करोति तस्य गृहमेव वनं भवति। गृहस्थाः श्रेष्ठाश्रमत्वेन स्तूयन्ते, यतः ते भिक्षुकतपस्विनः अन्नदानातिथिसत्काराभ्यां धारयन्ति। पूजादिनकर्मानन्तरं शुभकालेषु दानं कर्तव्यमिति उपदिश्यते, दुष्टोपार्जितधनदानस्य दोषोऽपि सूचितः। अन्ते पापकर्मणां दुर्गतिं दानस्य शोधनशक्त्या सह विरोधयन्, सम्यगुपार्जितं सम्यगर्पितं च दानं श्रीस्वर्गप्रदं, अन्ते च वैष्णवपदप्राप्त्युपायभूतं इति निष्कर्षयति।
No shlokas available for this adhyaya yet.