Adhyaya 66

अध्यायेऽस्मिन् नारदः नरकभय-वैतरणी-नदी-त्रास-निवारणार्थं यमस्य प्रीतिविधिं पप्रच्छ। महादेवः प्रत्युवाच—मुद्गल-मुनिं यमकिंकरैः प्रमादात् गृहीतं दृष्ट्वा, तदुपलक्ष्य यमधर्मराजेन कृष्णपक्ष-द्वादश्याः ‘वैतरणी-व्रत’स्य महिमानं प्रकाशयितुं प्रवृत्तम् इति। अनन्तरं व्रतविधिः सविस्तरं निरूप्यते—उपवासः, तीर्थस्नानं मृत्तिका-गोमय-तिलैः सह मन्त्रैश्च, गोविन्द-विष्णोः पूजनम्, पात्र-सम्भारः, मण्डल-रचना, यमस्य चित्रगुप्तस्य च आवाहन-नमस्काराः, वैतरण्याः/जयायाश्च वन्दनम्। तुलसी-सेवा, तिलक-शस्त्रचिह्न-धारणं, गोपूजा चाङ्गत्वेनोक्तम्; फलतः पापनाशः, यमभय-निवृत्तिः, वैतरणी-तरणं च प्रतिपाद्यते।