Adhyaya 35

अध्यायेऽस्मिन् उमापतिना नारदायोन्मीलनी-व्रतं निरूप्यते। एषा एकादशी सर्वोत्कृष्टा, यस्याः श्रवणमात्रेणापि संसारबन्धो विमोच्यते इति। वैष्णवसेवा विशेषतः प्रशस्यते—शालग्रामस्य, तुलस्याः, शङ्खोदकस्य, पूजाशेषस्य च सम्मानः; दूर्वा-यव-अक्षत-कुशैः सह पूजनं च विधीयते। द्वादश्याः कठोराचारः दाशमी-वेधवर्जितः, रात्रिजागरसमन्वितश्च प्रतिपाद्यते। उन्मीलनी-लक्षणं—या एकादशी दिनरात्रिव्यापिनी, प्रभातेऽपि अवशिष्टा—इति; सा सर्वतीर्थातिशयिनी इति चोच्यते। ततः कर्मपद्धतिः कथ्यते—कलशसंस्कारः, शङ्खेऽर्घ्यदानम्, मासनाममन्त्रैः आवाहनम्, अङ्गासनपूजा तथा चिह्नपूजा, भक्तिप्रार्थनाः, अन्ते गुरुतोषणं दानं च; फलतः विष्णोः सन्निधौ दीर्घनिवासः प्राप्यते।