Adhyaya 249

अस्मिन्नध्याये श्रीवासुदेवस्य (कृष्णस्य) पटराणीनां विवाहप्रसङ्गाः पराक्रमस्वयंवरादिभिः सह संक्षेपेण निरूप्यन्ते। ततः स्यमन्तकमणिवृत्तान्तः प्रवर्तते—प्रसेनस्य निधनं, जनैः कृष्णे संशयः, तस्य निर्दोषत्वप्रकाशनाय अन्वेषणं, गुहायां जाम्बवान्-सङ्गमः, दशरात्रं युध्यं, अनन्तरं वासुदेवस्य देवत्वप्रत्यभिज्ञानं; मणिप्रत्यर्पणं च जाम्बवती-विवाहेन सह। पश्चात् भूमिपुत्रो नरकः निहन्यते, दिव्यरत्नादि सम्पदः प्रत्याह्रियन्ते, षोडशसहस्रकन्यानां च धर्मतः पाणिग्रहणं कथ्यते। स्वर्गे शचीसत्यभामयोः प्रसङ्गे सत्यभामायाः अवमानात् कृष्णः पारिजातं हृत्वा इन्द्रेण सह संग्रामं कृत्वा, द्वारकायां तस्य अस्थायी-स्थापनं समन्वयेन नयति। अत्र भाद्रपदशुक्लचतुर्थ्यां चन्द्रदर्शनं मिथ्यापवाददोषहेतुरिति निर्दिश्यते; स्यमन्तकाख्यानश्रवणं च मिथ्यावाक्पापहरं, अपवादशान्तिकरं च इति उपदिश्यते।