Adhyaya 246

अस्मिन्नध्याये यदूनां संस्काराः शिक्षाश्च वर्ण्यन्ते—उपनयनं, सान्दीपनिगुरोः सन्निधौ वेदाध्ययनं च। ततः कंसवधोत्तरं राजकीय-सैन्यसंकटं प्रवर्तते; जरासन्धो मथुरां परितो वेष्टयति। श्रीकृष्णः दिव्यरथ-शस्त्रसम्पन्नः चतुर्भुजस्वरूपेण तेजोमयः प्रादुर्भूय महतीं सेनां निहन्ति; बलदेवोऽपि जरासन्धं निगृह्य, कृष्णाज्ञया तं विमुञ्चति—रणनीतिसंयमस्य प्रतिष्ठापनार्थम्। पश्चात् जरासन्धेन सह कालयवनः संधिं कृत्वा मथुरां पुनराक्रामति। तदा श्रीकृष्णः समुद्रात् भूमिं याचित्वा द्वारवतीं निर्माय, रात्रौ सर्वान् नागरिकान् तत्र निनाय। अन्वेषणे प्रवृत्तं कालयवनं कृष्णः गुहां नयति, यत्र सुप्तः मुनिराजो मुकुन्दः शयितः। तस्य जाग्रद्रोषाग्निना कालयवनो भस्मीकृतः। मुकुन्दः भगवन्तं स्तुतिभिः प्रीणयित्वा मोक्षं याचते। श्रीभगवान् तस्मै कैवल्यं वरं दत्त्वा दिव्यं शाश्वतं लोकं, स्वसदृशं रूपं च प्रददौ; स च राजर्षिः परमां गतिं प्राप।