Adhyaya 222

अध्यायेऽस्मिन् तीर्थमहात्म्यं बहुधा प्रवहति। प्रथमं काश्यां काक-सर्प-शिंशपावृक्षाणां पूर्वकर्मदोषात् पतितानां लघुपुण्येन—परस्पररक्षणसहाय्यरूपेण—मोक्षप्राप्तिर्वर्ण्यते; ततोऽस्यां काश्यां तथा अन्येषु क्षेत्रेषु मरणं महत्फलप्रदं, इति प्रतिपाद्यते। अनन्तरं गोकर्णक्षेत्रे शिवभक्तस्य देहान्ते शिवसदृशत्वलाभः कथ्यते, तथा शिवकाञ्च्यां शिवभक्त्या परं वैकुण्ठप्राप्तिरपि, इति विस्मयकरं माहात्म्यं निरूप्यते। शिवभक्तब्राह्मणस्य परलोकगमनकाले शिवगणैः हरिदूतैश्च विवादः, अन्ते शिव-विष्ण्वोः स्मितपूर्वकसमन्वयेन धर्मनिर्णयः, इति दृष्टान्तः प्रदर्श्यते। अन्ते यमुनातटे शक्रप्रस्थेन्द्रप्रस्थयोः पवित्रता स्नान-प्रदक्षिणादिभिः स्तूयते। शिशुपालवध-राजसूयप्रसङ्गेन भीमकुण्डस्योत्पत्तिः कथ्यते, तत्र स्नानं वार्षिकप्रदक्षिणा च महापुण्यप्रदा इति निष्कर्षः।