Adhyaya 218
The Account of Puṇḍarīka and Bharata: Puṣkara Tīrtha’s Liberating Grace (with Godāvarī Snāna and Dāna)
नारदः राजानं प्रति पुष्करतिथेः अद्भुतं माहात्म्यं प्रशंसति—तत् शिवानुग्रहप्रदं विष्णोः प्रीतिकरं च; पूर्वं विष्णुः पुण्डरीकस्य गृहे मासमेकं न्यवसत्। तस्य तीर्थस्य प्रभावेन पुण्डरीकस्य पापिष्ठोऽपि कनिष्ठभ्राता भरतः मोक्षं प्राप्त इति कथ्यते। अथ विदर्भदेशीयो वैष्णवो ब्राह्मणो मालवः सिंहस्थे गुरौ शुभकाले गोदावरीतीरे स्नातुं, सुवर्णदानं च केवलं योग्यपात्रे दातुं, प्रयाति। स भगिनीसुतं पुण्डरीकं श्रेष्ठपात्रं मत्वा स्वधनस्यार्धं तस्मै ददाति; पुण्डरीकश्च ततः श्रोत्रियब्राह्मणेभ्यो दानं वितरति। प्रत्यावर्तने भरतः घोरव्रणैर्मरणासन्नो दृश्यते; स मृत्वा दिव्यविमानेन स्वर्गं प्रयाति। स्वपापान्यभ्युपगम्य, पश्चात्तापं कृत्वा, पुष्करतिथेः कृपयैव स्वगतिं लब्धवानिति वदन् तीर्थप्रभावं भक्त्यनुग्रहेण सह प्रकाशयति।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.