Adhyaya 216
Description of the Badarikā Hermitage (Sad-Badarī Tīrtha Māhātmya)
नारदः राजानं प्रति यमुनातटे स्थितं सद्बदरीतीर्थं बदरिकाश्रमं च परमाद्भुतं पावनं च वर्णयति। मगधदेशीयो ब्राह्मणो देवदासो नाम, भार्या चोत्तमा, जरा-समागमे पुत्रं अङ्गदं गृहभार-समर्थं दृष्ट्वा, मोक्षार्थं तीर्थयात्रां तपश्चर्यां च कर्तुं गृहात् निर्गच्छतः। मार्गे तौ सिद्धं नाम यात्रिकं मिलित्वा तस्य कथां शृणुतः। सिद्धः कथयति—कपिलमहर्षिः बदरीं गतः; तत्र तृषार्तो महिषः पूर्वजन्मस्मृतिं प्राप, स च कलीङ्गराजः पापी दुर्वासशापेन महिषत्वं गत इति स्वयमेवोवाच। कपिलः तं विष्णोर्बदरीतीर्थमिति ज्ञापयित्वा स्नानविधिं उपदिशति; ततः शक्रोऽपि अवतीर्य, स राजा महिषदेहं त्यक्त्वा दिव्यरूपं प्राप्य स्वर्गं जगाम, कपिलं विष्णुं च स्तुत्वा। सिद्धः देवदासं बदरीं गन्तुं प्रेरयति; तत्र स्नानेन देवदासस्य ज्येष्ठः सिद्धिं प्राप इति फलश्रुतिः। अध्यायान्ते सद्बदरी सर्वतीर्थोत्तमा, सर्वपापहरिणी, सर्वकामप्रदा, पुनर्जन्मविनाशिनी चेति निश्चयेन प्रतिपाद्यते।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.