Adhyaya 212
Description of the Glory of Kośalā (Indraprastha/Śakraprastha; Dakṣiṇa-Kośalā)
अस्याध्याये राजोपदेशरूपेण तीर्थमाहात्म्यं निरूप्यते। कोसलाया इन्द्रप्रस्थं शक्रप्रस्थं च सर्वतीर्थेषु श्रेष्ठं, भोगमोक्षप्रदं, विष्णुप्रियं ‘दुहितृ’ इव विराजमानं चोच्यते। बदरिकाश्रमं वा नारायणलोकं गन्तुमुद्यतं मोक्षार्थिनं ब्राह्मणं कश्चिदुपदेष्टा निवारयति—कोसलां न परित्यजेत्, अस्यां वैराग्यं मोक्षश्च सुलभ इति नानोपमाभिः प्रतिपादयन्। ततः श्रीभगवान् हरिः तेजोमयेन रूपेण प्रादुर्भूय इन्द्रप्रस्थस्य सर्वतीर्थाग्रत्वं स्पष्टं वदति, सर्वत्र फलप्रदः स्वयमेव अन्तरात्मा इति च प्रतिजानाति। स ब्राह्मणो विष्णोः पदवीं प्रविश्य तदैक्यं प्राप्नोति। दक्षिणदेशीयाः ब्राह्मणाः सहचराः तत्रोपवासं कृत्वा देहं त्यजन्ति, स्तोत्रैः विष्णुं स्तुवन्तः सारूप्यं लभन्ते, अनन्तरं सेवाभावं च प्राप्नुवन्ति। एतत् तीर्थं ‘दक्षिण-कोसला’ इति प्रसिद्धं; ‘उत्तर-कोसला’ तु रामावतारसम्बन्धेन रावणवधेन च स्मर्यते। अस्य माहात्म्यश्रवणं कलिदोषमलापहं, विष्णोः पादप्राप्तिकरं च इति फलश्रुतिः।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.