Adhyaya 190
The Glory of the Bhagavad Gītā (Greatness of the Sixteen Chapters)
श्रीमहादेवः पार्वतीं प्रति गीता-षोडशाध्यायानां माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि इति प्रतिजानीते। ततः कथा गुरजरदेशे सौराष्ट्रिक-नगरे खङ्गबाहु-नाम्नः राज्ञः पुर्यां प्रवर्तते; स राजा काव्योपमाभिरलङ्कृतः प्रशस्यते। तत्र दन्तावलोऽरिमर्दन इति मदोन्मत्तः गजः बन्धनानि भित्त्वा जनान् पदाति, सर्वत्र त्रासं जनयति। तस्मिन्नन्तरे कश्चिद् ब्राह्मणः गीता-षोडशाध्यायेषु विशेषतः षोडशाध्यायसम्बद्धान् श्लोकान् मृदुं जपन् निर्भयः गच्छति; राजा तदद्भुतं दृष्ट्वा तं पप्रच्छ। ब्राह्मणः कथयति—प्रतिदिनं गीता-षोडशाध्यायात् किञ्चित् श्लोकपाठेन सिद्धिः रक्षणं च भवति इति। राजा तं सत्कृत्य बहुभिर्दानैः गीता-मन्त्रं श्लोकांश्च गृह्णाति, तदुपदेशं चरति; अनन्तरं स गजं निर्भयः सम्मुखीकृत्य नगरं शान्तिं नयति, कुमारं चाभिषिञ्चति। अन्ते षोडशाध्यायप्रभावेन स परमं पदं मोक्षं प्राप्नोतीति निष्कर्षः।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.