Adhyaya 177

अत्राध्याये गीतामाहात्म्ये तृतीयाध्यायपाठस्य तारकशक्तिः प्रदर्श्यते। जडनामा ब्राह्मणः स्वधर्मं परित्यज्य परस्त्रीगमनं द्यूतं मद्यपानं मृगया-चौर्यादि पापेषु पतितः, दुष्टैः हतः प्रेतभावे घोरां गतिं प्राप। तस्य वेदविद् धर्मनिष्ठः पुत्रः पितरं अन्विष्य वाराणसीं प्रति गच्छन्, यत्र पितुः निधनं जातं तस्मिन् वृक्षसमीपे सन्ध्यां कृत्वा भगवद्गीतायाः तृतीयाध्यायं जजाप। ततः दिव्यं भीषणं निमित्तं जातम्; पिताऽपि तेजोमयविमाने प्रादुरभवत्, गीतापाठसन्निधिमात्रेण मम मोक्षः जात इति निवेदयामास। स पिताऽपुत्रं श्राद्धादिकर्माणि कर्तुं, नरकपतितानां बान्धवानां प्रति पुण्यसंक्रान्तिं कर्तुं च उपदिदेश। अनन्तरं यमादयः विष्णुं स्तुवन्ति; मधुसूदनः यमं स्वनियुक्तं कर्म अनुवर्तयितुं आज्ञापयति, गीताप्रभावात् पुण्यदानसम्बन्धिनां च मोक्षप्रवृत्तिः प्रस्फुटीभवति।