Adhyaya 143

अध्यायेऽस्मिन् एकधारातीरथस्य महिमा निरूप्यते। तत्र स्नानं कृत्वा रात्रौ उपवासः कर्तव्य इति विधिः; तेन पापक्षयः, भयत्राणं, दुष्टनाशश्च शीघ्रं भवतीति कथ्यते। स्वामिदेवेशस्य पूजनं कुलोन्नतिकरं, वंशस्य पावनं च इति प्रशंस्यते। अनन्तरं सप्तधारा (सप्तसारस्वत) तीर्थं परमं पवित्रं वर्ण्यते—शिवजटाभ्यः गङ्गावतरणसम्बन्धेन, लोकातीत-सप्तधारासंकेतैश्च। तत्र श्राद्धकर्म पितॄणां परमसन्तोषकरं भवतीति विशेषतः प्रतिपाद्यते। अन्ते मङ्किमुनेः (कौषीतकपुत्रस्य) आख्यानं—वेदाध्ययननिष्ठस्य पुत्रचिन्तया गुरुमुपसृत्य, साब्भ्रमतीनद्यां तपः कृत्वा सिद्धिं प्राप्तस्य। तेन मङ्कितीर्थं पुत्रप्रदं कामदं च जातम्; द्वापरे पाण्डवैः तत् सप्तधारारूपेण प्रवर्तितमिति कथ्यते।