Adhyaya 116
The Episode of Alakṣmī (Why Alakṣmī Dwells at the Aśvattha)
ऋषयः बोधिवृक्षस्य—अश्वत्थस्य—स्पर्शास्पर्शविधिं, विशेषतः शनिवासरे, पप्रच्छुः। तदा सूतः समुद्रमन्थनसम्भवां कथामाह। लक्ष्मीर्विष्णुना स्वीकृता सती ज्येष्ठां भगिनीं ज्येष्ठां वा अलक्ष्मीम् (ज्येष्ठाम्) पूर्वं पूजयितुमिच्छति। विष्णुरलक्ष्मीम् तपस्विने उद्दालकाय समर्पयति; सा तु वेदध्वनियुक्तं यज्ञशुद्धं आश्रमं न रोचयित्वा, द्यूतचौर्यपरदारगमनहिंसामद्यपानादि तथा वृद्धब्राह्मणनिन्दाद्यधर्मचिह्नितेषु स्थानेषु वासं वव्रे। उद्दालकः तां अश्वत्थमूले न्यस्य जगाम; परित्यक्ता सा विललाप। लक्ष्मी विष्णुं प्रार्थयति यत् तां सान्त्वयेत्। तदा विष्णुरलक्ष्म्यै अश्वत्थे नित्यवासं ददौ, तं च स्वांशसम्भूतं वदन्। गृहस्थैः अश्वत्थपूजनं तथा एतत्कथाश्रवणकीर्तनं श्रीस्थैर्यकरं भवति; ऊर्जाव्रतस्य कार्तिकमासस्य च पुण्यं मोक्षप्रदं च इति प्रतिपाद्यते।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.