Adhyaya 84

ऋषयः सूतं कृष्णकथाश्रवणे प्रशंसन्ति, पुनश्च व्रतदानपूजाविधानं तथा पूर्वस्नानविधिं च पृच्छन्ति। सूतः भक्तेः परमं मोक्षप्रदत्वं प्रतिपाद्य नूतनां पुण्यकथां प्रवर्तयति—मथुरायां नारदः अम्बरीषराजानं समागत्य तेन परं ब्रह्म निराकारं साकारं च कथं ज्ञेयम्, सर्वार्थसाधनं पूजनं च किमिति प्रश्नितः। नारदः हरिभक्तिं परं धर्मं निरूपयति, केवलकर्मकाण्डात् श्रेष्ठतां दर्शयन् वैष्णवाचारान् व्यवस्थितान् वदति—यम-नियमाः, मनोनिग्रहः, सत्यवाक्यं, नामस्मरण-जपः इत्यादयः। स्त्रीशूद्रादीनामपि आगमिकपूजया दिव्यनाम्ना च सुलभा भक्तिरिति प्रतिपाद्य, अन्ते द्विविधं ध्यानं उपदिशति—निर्गुणध्यानं दीपोपमया स्थिरान्तःप्रकाशं जनयित्वा कैवल्यप्रदं, तथा सगुणध्यानं शङ्खचक्रगदापद्मधारिणं चतुर्भुजं विष्णुं भूषणैः सह चिन्तयित्वा शुद्धिं विष्णुलोकप्राप्तिं च ददाति।