Adhyaya 83

अध्यायेऽस्मिन् नारदः ‘भावस्य अनुत्तमं मार्गम्’ पप्रच्छ। तदा महेश्वरः गोप्यं रहस्यं संप्रकाश्य, हरिदिनचर्यालीलाविशेषान् ज्ञातुं वृन्दां प्रति तं प्रेषयति। वृन्दा च रहस्यरूपेण निगूढां कथां निरूप्य वृन्दावने श्रीकृष्णराधयोः सुव्यवस्थितं दिनचक्रं वर्णयति—प्रबोधनं, अलङ्कार-प्रसाधनं, भोजनं, गोचारणाय निर्गमनं, वने मिलनं, जलक्रीडा, क्रीडाकलाः (अक्षक्रीडा, परिहासः, आलिङ्गनादि), व्रजं प्रत्यागमनं, सायंकालीनसंवादाः, तथा रात्रौ रहस्यमिलनं विश्रान्तिपर्यन्तम्। कथा पुनः पुनः साधनरूपेण परिणम्यते—श्रोता ब्राह्ममुहूर्तादारभ्य स्वं सेवकभावेन चिन्तयेत्, अन्तर्बहिः सेवां च आचरेत् इति उपदिश्यते। अन्ते फलश्रुतिः—श्रवण-पाठाभ्यां शुद्धिः, पुण्यवृद्धिः, विष्णुलोकप्राप्तिश्च; तथा कृष्णात् रुद्रं प्रति, रुद्रात् नारदं प्रति, ततः परम्परया प्रसारणं इति गुरुपरम्पराप्रमाणं प्रतिपाद्यते।