Adhyaya 82

अध्यायोऽयं वैष्णवदीक्षाशरणागतिमार्गं निरूपयति। जगतोऽनित्यत्वं त्रिविधदुःखं च ज्ञात्वा वैराग्यं जायते; ततो जिज्ञासुः सद्गुरुमेव शरणं गच्छति। गुरोः शिष्यस्य च लक्षणानि कथ्यन्ते, दीक्षाचिह्नानि निर्दिश्यन्ते, तथा वैष्णवपञ्चसंस्काराः—शङ्खचक्राङ्कनं, ऊर्ध्वपुण्ड्रधारणं, मन्त्रग्रहणं, दासनामप्राप्तिः, यागश्च (गुरुवैष्णवपूजारूपः)—विस्तरेण प्रतिपाद्यन्ते। अनन्तरं शरणागतिधर्मः शिक्ष्यते—हरौ एकान्ताश्रयः, अन्यदेवतापूजावर्जनं, वैष्णवानां परमादरः, सेवाभावश्च। अन्ते वृन्दावनमहिम्नि शिवस्य दिव्यदर्शनकथा प्रवर्तते; तत्र भगवान् कृष्णः रुद्रं प्रति निगूढं तत्त्वं (निर्गुणस्य परमार्थत्वं सगुणलीलास्वरूपं च) तथा राधाभावस्य परमोत्कर्षं प्रकाशयति। पश्चात् युगलमन्त्रः परमः शिवाय प्रदीयते, अभिषेकादिसंस्कारैः सह दीक्षासिद्धिः समाप्यते।