Adhyaya 76

शिशुपालवधेऽनन्तरं दन्तवक्त्रो मथुरां कृत्वा कृष्णेन सह युद्धाय समायाति। भगवान् वासुदेवः तं समभ्येत्य रणमध्ये निहत्य यमुनां तीर्त्वा नन्दस्य व्रजं प्रत्यागच्छति। स पितरौ गुरून् वृद्धांश्च प्रणम्य सान्त्वयति, वस्त्राभरणादीनि वितरति, तथा कालिन्दीतटे रमणीयप्रदेशे गोपीभिः सह त्रिरात्रं क्रीडां करोति। वासुदेवस्य प्रसादात् नन्दः, समस्तं व्रजजनसमूहः कुटुम्बैः सह, पशवोऽपि दिव्यरूपाणि प्राप्य विमानैः स्वर्गमार्गेण आरोहन्ति, वैकुण्ठं परमं पदं च प्राप्नुवन्ति। ततः कृष्णो द्वारवतीं प्रविश्य यदुभिः सहचरैश्च नित्यं पूज्यमानः स्वराज्यदैवीलीलां महिषीभिः सह अनुभूयते। अध्यायस्यावसाने मोक्षप्रधानो भावः प्रकाश्यते—व्रजद्वारकावासिनः परमे धाम्नि प्रतिष्ठाप्य भगवान् कृष्णः सर्वान् प्रति उपदेशं घोषयति वा प्रवर्तयति।