Adhyaya 44

शेषो वत्स्यायनं प्रति रामाश्वमेधप्रसङ्गे रणवृत्तान्तं कथयति। हनूमान् रुद्रं/महेश्वरं प्रति धर्मविरुद्धताम् आरोप्य रामपक्षे आक्रमणं निन्दति। तयोः घोरः संग्रामः प्रवर्तते—शिलाभिः, त्रिशूलेन, शक्त्या, गदया च प्रहाराः; किन्तु हनूमान् शिवायुधानि पुनःपुनरतिक्रम्य हरिं स्मरन् निर्भयः स्थितः। अन्ते विनाशेन न, प्रत्यभिज्ञानात् शान्तिः—शिवो हनूमन्तं प्रशंस्य वरं ददाति। हनूमान् वरं याचते—पतितानां वीराणां रक्षणं, पुष्कलस्य तथा मूर्च्छितस्य शत्रुघ्नस्य च पुनरुत्थानं, यावत् स द्रोणगिरितः संजीवनी-औषधीन् आनयति। स द्रोणं गृहीत्वा लोकान्तराणि लङ्घयन् गच्छति। तदा पर्वतदेवपालकाः तं निवारयितुं यत्नं कुर्वन्ति, पराजिताः सन्तो इन्द्रं प्रति निवेदयन्ति। इन्द्रो बृहस्पतिना सह मन्त्रयित्वा ज्ञातवान्—एष हनूमान् बलैर्न जेतव्यः; अतः शान्त्या तुष्ट्या च औषधिप्राप्त्युपायः करणीय इति।