Adhyaya 41

रामाश्वमेधकथाप्रवाहे शत्रुघ्नस्य सैन्यैर्वीरमणेः सेनां प्रविश्य रणं घोरतरं जातम्। हतगजैः भग्नरथैश्च भूमिः पूरिता; तदा हानिदुःखक्रुद्धो रुक्माङ्गदः रत्नभूषितरथमारुह्य शत्रुघ्नपक्षं समाह्वयत्, पुष्कलश्च प्रतियुद्धाय समाकृष्टः। तयोः शीघ्रबाणप्रहारैः परस्परं द्वन्द्वं प्रवृत्तं, कुमारतारकयोरिवोपमितम्। पुष्कलः रथभङ्गकौशलं प्रदर्श्य अश्वान् सारथिं ध्वजं च निहत्य राजपुत्रं बिभेद; स भूमौ पपात, तत्र शोकनिनादोऽभवत्। अनन्तरं मन्त्रबलसमायुक्ताः शस्त्रास्त्रवर्षा अभवन्। एकः प्रचण्डः शरः रथं योजनमात्रं नीत्वा ततः स्वर्गमार्गेण सूर्यलोकं प्रति निनाय, यत्र स दग्धः; पतितो योद्धा दग्धाङ्गः मूर्च्छितोऽभवत्। ततः क्रुद्धो वीरमणिः पुष्कलं प्रति अभ्यधावत्, पृथिवी चचाल—शत्रुसैन्यस्य मनोभङ्गे पुष्कलविजयस्य संकेतः।