Adhyaya 37

शेष–वात्स्यायनसंवादे मुनयः श्रीरामचरितस्य अद्भुतत्वं श्रवणमात्रेण पावनत्वं च वर्णयन्ति। अगस्त्याज्ञया रामो ब्रह्महत्यादोषशमनार्थं महायागं कर्तुं प्रवर्तते; तत्र हनूमता सह वनस्थो महर्षिरारण्यकः (वाडवेन्द्र इति प्रसिद्धः) भक्तिभावेन प्रकाशते। शत्रुघ्नः सहचरैः सह तस्याश्रमं गच्छति; ऋषिः रामदर्शनलालसया हृष्टः सन् अयोध्यां नीयते। सरयूतीरे दानशीलैर्मुनिभिः परिवृतं रामं दृष्ट्वा स पूज्यते; रामस्य अतिशयविनयः प्रकटते—स ऋषेः पादौ प्रक्षाल्य तज्जलं शिरसा धारयति। आरण्यकः उपदिशति—रामनामैव सर्वपापहरं, ब्रह्महत्यामपि नाशयति। अन्ते भक्तऋषेः तेजः रामे प्रविश्य सायुज्यं प्राप्नोति; दिव्यदुन्दुभिनिनादैः पुष्पवृष्ट्या च तदनुगृह्यते।